آدرس: تهران - شریعتی - پایین تر از پل صدر
همین امروز با ما تماس بگیرید 9024770808 (+98)

علت کمردرد هنگام نشستن و هر آنچه که باید درباره آن بدانید!

علت کمردرد هنگام نشستن ممکن است شامل وضعیت بد بدن در هنگام نشستن ، آسیب دیدگی یا مشکلات سلامتی باشد. کمر درد یکی از رایج ترین مشکلات پزشکی در ایالات متحده است. تقریباً از هر ۴ بزرگسال ۱ نفر در هر دوره ۳ ماهه حداقل ۱ روز درد کمر دارد. در این مقاله دلایل ، روش های درمانی و پیشگیری از کمردرد در حالت نشستن را مورد بررسی قرار می دهیم.

کمردرد هنگام نشستن

علائم کمردرد هنگام نشستن

کمر درد ممکن است حاد باشد ، در این صورت به طور ناگهانی بروز می کند و معمولاً چند روز یا چند هفته ادامه دارد. یا ممکن است درد مزمن باشد و بیش از ۱۲ هفته طول بکشد. درد در ناحیه کمر ممکن است ناگهانی و تیز باشد و یا یک درد مداوم کسل کننده باشد.

علل کمردرد هنگام نشستن

عوامل مختلفی می توانند باعث ایجاد درد در ناحیه کمر در حالت نشسته شوند و بهترین روش درمان به علت آن بستگی دارد. برنامه درمانی ممکن است شامل داروهای مسکن بدون نسخه ، فیزیوتراپی ، یک تمرین ورزشی جدید ، جراحی یا ترکیبی از آن ها باشد. در ادامه برخی از علت های کمردرد هنگام نشستن را بررسی کنیم :

حالت بدنی : وضعیت بد بدن می تواند باعث ایجاد یا تشدید کمردرد شود. بهبود وضعیت بدنی شامل تغییر وضعیت فرد در هنگام نشستن یا ایستادن است. اغلب این کار می تواند درد را تسکین دهد.

جراحت : ممکن است فردی هنگام بلند کردن نادرست چیزی به کمر خود آسیب برساند و منجر به کشیدگی یا پیچ خوردگی در ناحیه کمر شود. این آسیب ممکن است بر اثر از ضربه باشد ، به عنوان مثال در هنگام ورزش یا در اثر یک تصادف رانندگی به وجود آمده باشد.

سیاتیک : سیاتیک وقتی اتفاق می افتد که به عصب سیاتیک که از باسن عبور می کند و تا پشت ساق پا امتداد دارد فشار وارد شود و این مسئله می تواند باعث ایجاد درد در سراسر این ناحیه شود. این درد ممکن است شدید باشد و یا یک درد مبهم باشد.

بیرون زدگی دیسک : وقتی دیسک دچار بیرون زدگی یا فتق می شود ، این دیسک می تواند به عصب نخاعی فشار وارد کند و درد کمر هنگام نشستن و یا هرحرکت روزمره دیگری احساس شود. این عارضه می تواند هر دیسک در ستون فقرات را تحت تأثیر قرار گیرد.درمان این بیماری معمولاً شامل دارو و فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی است.

بیماری دیسک کمر : بیماری دیسک کمر ، که به آن بیماری دیسک دژنراتیو نیز می گویند ، در واقع یک بیماری نیست. معمولاً نتیجه افزایش سن است. این اتفاق زمانی رخ می دهد که دیسک های بین مهره های ستون فقرات فرسوده می شوند.

سرخوردگی مهره ها : ااین عارضه  شامل یک مهره از ستون فقرات تحتانی می شود که از جای خود خارج شده و اعصاب اطراف را تحت تاثیر قرار می دهد

کمردرد هنگام نشستن

روش های مراقبت در خانه

ممکن است فردی برای دردکمر هنگام  به درمان پزشکی نیاز نداشته باشد. غالباً ، فرد می تواند برای تسکین درد و جلوگیری از بازگشت درد ، در منزل نکاتی را در نظر داشته باشد. برخی از استراتژی ها عبارتند از:

فعال ماندن : گاهی استراحت می تواند تسکین دهنده درد باشد اما استراحت بیش از اندازه نیز می تواند این عارضه را بدتر کند. جامعه پزشکی توصیه می کند که برای تسکین کمردرد فعال باشید. با این حال سعی کنید خیلی کارها را یک باره انجام ندهید. فیزیوتراپی یا تمرینات ورزشی توصیه شده را با سایر روش های درمانی خانگی امتحان کنید.

استفاده از گرما و سرما : تناوب بین گرما و سرما اغلب می تواند به کاهش درد کمر کمک کند. استحمام گرم یا استفاده از کمپرس آب گرم ممکن است به تسکین درد کمک کند. گرما همچنین می تواند باعث افزایش جریان خون در ناحیه درد شده و باعث بهبودی درد در عضلات و بافت های کمر شود.
استفاده از کمپرس یخ  در محل نیز می تواند درد را تسکین دهد ، اما فراموش نکنید که ابتدا آنها را در یک پارچه بپیچید.

مصرف داروهای تسکین دهنده درد: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا NSAID می توانند به کاهش درد در ناحیه کمر کمک کنند. بسیاری از آنها مانند ایبوپروفن بدون نسخه پزشک در دسترس هستند. افراد تمایل دارند این داروها را به صورت خوراکی مصرف کنند ، اما همچنین به صورت کرم ، ژل  و اسپری نیز وجود دارند.

کشش و ورزش: ورزش و کشش می تواند به تقویت کمر کمک کرده و از بروز درد جلوگیری کند. ورزش هایی که روی کار با عضلات شکم تمرکز دارند نیز ممکن است به تسریع بهبود کمردرد مزمن کمک کنند. به عنوان مثال ، یوگا می تواند به تسکین درد در ناحیه کمر و گردن کمک کند و سایر اشکال ورزشی که می تواند به شما کمک کند شامل موارد زیر است:

  • شنا کردن
  • پیاده روی
  • پیلاتس

جلوگیری

کمردرد بیشتر در افراد چاق و افرادی که سیگار می کشند مشاهده می شود. همچنین ، افرادی که به ندرت فعالیت می کنند ، بیشتر دچار کمردرد می شوند ، همانطور که افرادی که تمایل به بی تحرکی دارند اما گهگاه ورزش های سخت انجام می دهند.

بهترین حالت نشسته : صاف بنشینید ، پشت  خودرا در پشت صندلی قرار دهید و پاها را روی زمین قرار دهید. آنها همچنین توصیه می کنند هنگام نشستن زانوها کمی بالاتر از لگن باشد.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

برای تعیین علت کمر درد ، یک پزشک از فرد در مورد سابقه پزشکی خود سوال می کند و معاینه فیزیکی انجام می دهد. اگر درد حاد است ، آزمایشات بعدی معمولاً لازم نیست ، مگر اینکه درد ناشی از آسیب باشد.

درمان درد مزمن به علت آن بستگی دارد و ممکن است جراحی یک گزینه باشد. اگر کمر درد شدید ، پایدار است و یا با کشش ، ورزش و سایر روش های مراقبت در منزل بهبود نمی یابد ، به دنبال متخصص ستون فقرات باشید. همچنین اگر درد ناشی از آسیب دیدگی است به اورژانس مراجعه نمایید.

خلاصه

کمردرد یکی از رایج ترین دلایلی است که افراد به پزشکان مراجعه می کنند یا روزهای کار خود را از دست می دهند. اگرچه کودکان در سنین مدرسه می توانند این مشکل را تجربه کنند ، اما این مشکل با افزایش سن اتفاق می افتد و بدتر می شود.
فرد می تواند برای جلوگیری از کمردرد اقداماتی مانند بهبود وضعیت بدن خود انجام دهد. هنگامی که درد ایجاد می شود ، طیف وسیعی از تکنیک های مراقبت ، از جمله کشش و تمرینات ، اغلب می توانند کمک کننده باشند.

کمردرد و کار با کامپیوتر: کاهش درد ناشی از نشستن طولانی و غلط

کمردرد شایع‌ترین عارضه مرتبط با فعالیت‌های شغلی می‌باشد و طبق نظر محققین، کار با کامپیوتر بسیار در بروز این عارضه مؤثر است. در این مقاله ارتباط کمردرد و کار با کامپیوتر و همچنین روش جلوگیری از بروز کمردرد توضیح داده می‌شود. در صورتی ابتلا به کمردرد بایستی سریعاً به جراح و متخصص ستون فقرات مراجعه کنید.

علت ایجاد کمردرد

انجام فعالیت‌های روزمره به شکل نادرست، باعث افزایش فشار بر قسمت‌های مختلف بدن و ایجاد درد در قسمت کمر می‌شوند. در طول زندگی عادت‌های نادرستی در مورد نحوه انجام دادن امور مختلف به صورت ناخودآگاه در ذهن افراد ایجاد شده و در نتیجه فرد وارد شدن فشار بر بدن خود را نادیده می‌گیرد. کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر در اثر استفاده از صندلی نامناسب، وضعیت نادرست بدنی و عدم تحرک ایجاد می‌شود. شایع‌ترین دلایل بروز کمردرد شامل موارد زیر می‌باشند:

استفاده از صندلی‌های نامناسب

برخی از صندلی‌های اداری به شکل مناسب از قسمت پشت بدن محافظت نمی‌کنند و راستای آن با راستای بدن هماهنگ نمی‌باشد. این صندلی‌ها باعث وارد آمدن فشار بر قسمت‌های مختلف ستون فقرات می‌شوند و باعث ایجاد درد در ناحیه کمر، گردن، شانه‌ها و حتی دست‌ها می‌شوند.

وضعیت نامناسب بدنی

پشت بدن در حالت طبیعی بایستی به صورت صاف و مستقیم باشد. همچنین شانه‌ها بایستی به سمت عقب قرار بگیرند. در حالت طبیعی انحنای مختصری در ستون فقرات وجود دارد. خم شدن بیش از حد به سمت جلو و پایین نگه داشتن سر می‌تواند باعث بروز مشکل در ستون فقرات شود.

نگه داشتن سر به سمت جلو 

زمانی که پشت میز کار قرار دارید و از تلفن و یا کامپیوتر استفاده می‌کنید، سر به سمت جلو متمایل است. سر انسان به طور متوسط 10 پوند می‌باشد. قرار گرفتن سر به سمت جلو باعث وارد آمدن فشار بر عضلات گردن و قسمت بالای کمر می‌شود. هر چه سر بیشتر به سمت جلو متمایل شود، فشار بیشتری بر گردن و کمر وارد می‌شود.

قرار گرفتن شانه‌ها به سمت جلو

صندلی‌هایی که در قسمت کمر بیش از حد نرم باشند و یا باعث ایجاد وضعیت بدنی نامناسب شوند باعث بروز کمردرد می‌شوند. در این حالت عضلات بدن در حالت تعادل قرار ندارند. برای اطمینان از تعادل عضلات بدن خود، در حالت ایستاده قرار بگیرید و پاها را به اندازه عرض شانه‌ها باز کنید و دست‌های خود را در دو طرف بدن خود قرار دهید. چنانچه انگشتان شست به سمت جلو قرار می‌گیرند، به احتمال زیاد عضلات بدن شما در حالت تعادل قرار دارند. اگر کف دست‌ها به سمت عقب قرار می‌گیرند، عضلات بدن در حالت تعادل قرار ندارند.

خم شدن به سمت جلو از قسمت کمر 

این وضعیت بدنی فشار زیادی بر مهره‌های ستون فقرات در قسمت کمر وارد می‌کند و باعث فشرده شدن دیسک‌ها می‌شود.

قرار گرفتن آرنج‌ها با فاصله زیاد از بدن

در زمان بلند کردن اجسام از روی زمین هر چه جسم مورد نظر سنگین‌تر باشد و هر چه فاصله آرنج‌ها از بدن بیشتر باشد، فشار بیشتری بر شانه‌ها و قسمت فوقانی کمر وارد می‌شود. قرار دادن دست‌ها به سمت جلو به منظور تایپ کردن یا نوشتن به مدت هشت ساعت در روز نیز باعث وارد آمدن فشار بر شانه‌ها و کمر می‌شود.

عدم تحرک بدن انسان بایستی به طور مداوم در حرکت باشد. عضلات در اثر عدم تحرک اکسیژن و مواد مغذی کمتری از خون دریافت می‌کنند. نشستن در هر وضعیتی به مدت بیش از بیست دقیقه در اثر کاهش انعطاف‌پذیری تانـدون‌ها و ربـاط‌ها سبـب بروز کـمردرد می‌شـود. استفاده روزانه از کامپیوتر برای مدت طولانی باعث ابتلای 40 درصد از افراد به کمردرد می‌شود. به همین جهت وضعیت بدنی بایستی به طور مداوم تغییر داده شود و پس از هر 30 دقیقه یک بار کار با کامپیوتر شخص باید حرکات ورزشی سبک انجام دهد. علاوه بر این بهتر است در زمان ساعات مداوم کار  با کامپیوتر به مقدار زیاد آب نوشیده شود.

نگه داشتن گوشی تلفن بین شانه و گوش 

بسیاری از افراد همزمان با  استفاده از دستان خود، گوشی تلفن را بین شانه و گوش خود نگه می‌دارند. این وضعیت بدنی برای مدت زمان کوتاه آسیبی به بدن وارد نمی‌کند، ولی در صورتی که برای مدت طولانی انجام شود، باعث وارد آمدن فشار بر یک طرف گردن و قسمت فوقانی کمر می‌شود.

تشخیص کمردرد 

کمردرد می‌تواند نشانه‌ای از یک عارضه جدی باشد و امکان دارد به وضعیت بدنی ربطی نداشته باشد. به همین دلیل بایستی جهت تشخیص عارضه و رفع کمردرد به پزشک یا متخصص فیزیوتراپی مراجعه شود. بهتر است در زمان بروز کمردرد موارد زیر را در نظر گرفته شوند:

  • آیا در طول روز برای مدت طولانی در وضعیت نشسته یا ایستاده قرار می‌گیرید؟
  • آیا در زمان رانندگی، استفاده از کامپیوتر یا ابزار دیگر برای مدت طولانی در یک وضعیت ثابت قرار دارید؟

 

نحوه نشستن به شکل صحیح در زمان استفاده از کامپیوتر جهت جلوگیری از بروز کمردرد

 

  • باسن خود را تا حد امکان در حالت منقبض قرار دهید.
  • قفسه سینه و لگن را در یک راستا قرار دهید.
  • عضلات شکم خود را در حالت منقبض نگه دارید.
  • سر خود را در حالت خنثی قرار داده و شانه‌های خود را به سمت عقب نگه دارید.
  • نشستن در حالت صاف و مستقیم در همه موارد الزامی نیست. شما می‌توانید ضمن حفظ وضعیت ستون فقرات در حالت خنثی، به سمت جلو یا عقب متمایل شوید.

به منظور جلوگیری از قرار گرفتن بدن در وضعیت نامناسب در زمان کار با کامپیوتر، شخص بایستی هر 10 تا 15 دقیقه یک بار وضعیت بدنی خود را تغییر دهد. قرارگیری در وضعیت مناسب بدنی برای مدت طولانی‌تر از این مدت زمانی تقریباً غیر ممکن است.  روش دیگر جلوگیری از بروز کمردرد، انجام حرکات جسمانی مختلف به طور مداوم در زمان کار با کامپیوتر است. برای مثال می‌توانید همزمان با استفاده از تلفن همراه پیاده‌روی کنید و یا در زمان نشستن پشت میز کار، حرکات کششی انجام دهید.

راه‌های درمان و پیشگیری از کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر 

جهت درمان و پیشگیری از کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر روش‌های مختلفی وجود دارد. برخی از روش‌های جلوگیری از بروز کمردرد شامل موارد زیر می‌باشند:

ورزش 

هدف از انجام تمارین ورزشی دستیابی به موارد زیر می‌باشد:

  • کشش عضلات لگن
  • تقویت عضلات باسن و همسترینگ
  • تقویت عضلات شکم

تقویت عضلات مرکزی بدن و استفاده صحیح از عضلات برای رفع کمردرد به کمک تمارین و حرکات ورزشی بسیار مفید می‌باشد. برخی از این تمارین ورزشی حرکات اصلاحی نام دارند.

یوگا 

یوگا در پیشگیری و درمان کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر بسیار مفید است. برخی از حرکات و وضعیت‌های بدنی در یوگا باعث افزایش درد در قسمت کمر می‌شوند. بنابراین نحوه صحیح انجام حرکات و نوع وضعیت بدنی در یوگا اهمیت زیادی دارد. یوگا نوعی فعالیت بدنی ایمن و سالم محسوب می‌شود و در رفع درد کمر و گردن تأثیر به سزایی دارد.

پیلاتس 

پیلاتس به منظور پیشگیری و درمان درد کمر و گردن بسیار مفید می‌باشد. بر خلاف تمارین ورزشی که باعث تشدید کمردرد می‌شوند، پیلاتس باعث رفع درد کمر و جلوگیری از بروز درد در قسمت‌های مختلف بدن می‌شود. همچنین پیلاتس روش بسیار مناسبی جهت کاهش وزن بدن محسوب می‌شود و به همین دلیل در رفع کمردرد ناشی از اضافه‌وزن بسیار مؤثر است. در 15 سال گذشته، محبوبیت پیلاتس بسیار افزایش پیدا کرده است و افراد صرف نظر از فعالیت شغلی خود می‌توانند جهت رفع کمردرد از این ورزش استفاده کنند.

تای چی

بسیاری از ورزش‌های رزمی برای حفظ سلامت بدن مفید می‌باشند. تای چی به غیر از بهبود سلامت جسمانی، در حفظ سلامت ذهنی و روانی نیز مؤثر است و میزان انرژی در بدن را افزایش می‌دهد. این فعالیت ورزشی باعث تناسب اندام و رفع درد کمر و گردن نیز می‌شود.

ماساژ 

ماساژ در بهبود کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر بسیار مفید است. استفاده از این روش درمانی به طور مداوم در رفع درد کمر و گردن بسیار مؤثر می‌باشد. ماساژ به روش‌های مختلفی انجام می‌شود و افراد بایستی با توجه به نوع درد ایجاد شده و محل ایجاد درد در بدن، از روش مناسب ماساژ استفاده کنند.

کایرو پراکتیک (درمان دستی) 

استفاده از روش کایروپراکتیک یا درمان دستی در بهبود دردهای جسمانی بسیار مؤثر است. متخصص درمان دستی در درمان مشکلات اسکلتی – عضلانی تجربه و مهارت زیادی دارد و قادر است که علت ایجاد درد را تشخیص داده و درد کمر و گردن ناشی از کار با کامپیوتر را درمان کند. همچنین متخصص کایروپراکتیک نحوه کنترل درد در زمان انجام فعالیت‌های روزانه را آموزش داده و استفاده از فعالیت‌های جسمانی مؤثر در رفع کمردرد را به شخص توصیه می‌کند.

فیزیوتراپی 

فیزیوتراپی در رفع کمردرد پس از آسیب‌دیدگی و یا در زمان بهبودی پس از جراحی تأثیر به سزایی دارد. استفاده از فیزیوتراپی به صورت مداوم باعث بهبود عضلات و تاندون‌ها می‌شود. متخصص فیزیوتراپی به غیر از استفاده از روش‌های مختلف جهت کاهش کمردرد ناشی از کار با کامپیوتر، نحوه انجام تمارین مختلف و استفاده از ابزارهای مخصوص را به بیمار آموزش می‌دهد. در برخی از مواقع در فیزیوتراپی از ارتعاش جهت بهبود درد استفاده می‌شود. در این روش درمانی ارتعاش باعث می‌شود تا در اثر انقباض، کشش تاندون‌ها و افزایش جریان خون و اکسیژن، عضلات به حرکت دستگاه مخصوص ارتعاش واکنش نشان دهند و در نتیجه عضلات و تاندون‌ها تقویت می‌شوند. استفاده از فیزیوتراپی به همراه کایروپراکتیک یا درمان دستی در بهبود درد کمر و گردن ناشی از کار با کامپیوتر بسیار مفید است.

استفاده از صندلی ارگونومیک

افراد در طول روز در منزل یا محل کار زمان زیادی را در حالت نشسته قرار دارند، به همین جهت استفاده از صندلی ارگونومیک با کیفیت مناسب از اهمیت زیادی برخوردار است. اولین قدم در جهت استفاده از صندلی مناسب، تعیین ارتفاع مناسب میز کار می‌باشد. تعیین ارتفاع میز و انتخاب صندلی مناسب با توجه به نوع فعالیت مورد نظر و همچنین  قد شخص انجام می‌شود.

انواع علت درد روی پا (تشخیص و درمان) به همراه عکس

درد روی پا  یکی از مشکلات رایج میان افراد است. هر گامی که برداشته می‌شود نیرویی معادل یک و نیم برابر وزن بدن را به پاها وارد می‌کند. در بیشتر موارد، درد روی پا به واسطه صدمه، استفاده بیش از حد، فرسایش یا کفش‌های نامناسب ایجاد می‌شود.

انواع درد روی پا

درد روی پا می‌تواند در موقعیت‌های متفاوتی ایجاد شود، شایع ترین دلیل این مشکل فعالیت بیش از حد در موقعیت‌هایی نظیر دویدن، پریدن یا شوت کردن است. مشکلاتی که به دلیل فعالیت بیش از حد ایجاد می‌شوند عبارتند از:

درد روی پنجه  پا یا التهاب تاندون اکستانسور

این مشکل به واسطه پوشیدن کفش‌های تنگ و یا فعالیت بیش از حد ایجاد می‌شود. در این حالت تاندون‌هایی که در پنجه پا وجود دارند و پا و انگشتان را به سمت بالا می‌کشند، ملتهب می‌شوند و درد زیادی برای فرد ایجاد می‌کنند.

این بیماری که یکی از علت های درد روی پا هنگام راه رفتن است، عبارت است از التهاب تاندون‌های روی پا. این تاندون‌ها حرکت انگشتان را هدایت می‌کنند. علائم این بیماری شامل افزایش تدریجی درد در پنجه و روی پا، ورم کردن پا و حساسیت پنجه و روی پا به لمس می‌باشند. این بیماری ناراحتی‌های شدیدی در زمان پوشیدن کفش ایجاد می‌کند.

علت این بیماری استفاده از کفش‌های تنگ، صاف بودن کف پا، ایستادن یا راه رفتن بیش از حد، سفتی عضلات و دویدن در نقاط ناهموار می‌باشد.

التهاب تاندون اکستانسور

درد کنار پا یا سندرم سینوس تارسی

این مشکل یک بیماری نادر است و در این حالت سینوس تارس ملتهب می‌شود. سینوس تارس در واقع کانالی است که میان پاشنه و استخوان مچ پا (تالوس) قرار دارد. این بیماری موجب درد در بالای پاشنه و درد مچ پا در قسمت خارجی می‌شود.

این بیماری به واسطه التهاب در کانال کوچک و استخوانی میان پاشنه و استخوان تالوس ایجاد می‌شود. علائم این بیماری شامل  احساس سفتی مچ پا، بی ثباتی مچ پا، درد در زمان حرکت و ایستادن در بالا و کناره‌ی بیرونی پا می‌شوند. دلایل این بیماری مواردی نظیر پیج خوردن مچ پا، ناپایداری  طولانی مدت  و مزمن و تغییر عملکرد مکانیکی پا هستند.

سینوس تارسی

 

شکستگی‌های استخوانی در پاها

درد پا می‌تواند ناشی از شکستگی‌های استخوان‌های متاتارس باشد، این استخوان‌ها در بالای پنجه پا قرار دارند. این آسیب می‌تواند با ورم کردن پنجه همراه شود.

دلایل دیگری که موجب درد روی پا می‌شوند عبارتند از:

نقرس

این مشکل می‌تواند موجب درد شدید و ناگهانی به همراه التهاب و قرمزی در مفصل  انگشت بزرگ پا  (جایی که انگشت به استخوان های کف پا مفصل می شود) شود.

نقرس پا نوعی التهاب مفصل است که بر اثر تشکیل کریستال‌های اسید اوریک در مفاصلی نظیر مفصل انگشت شست پا به وجود می آید. این مشکل به دلیل افزایش سطح اسید اوریک در بدن ایجاد می‌شود. علائم این بیماری شروع ناگهانی درد خصوصا در شب‌ها، قرمزی، ورم و داغ شدن پا هستند. عوامل زمینه ساز این مشکل رژیم غذایی پر از گوشت قرمز، مسائل ارثی، چاقی و دیابت هستند.

نقرس

چرخش استخوان

رشد دردناکی است که در طول مفاصل فرد ایجاد می‌شود، و درد در مفاصل و در انگشتان پا ظاهر می‌شود.

نوروپاتی محیطی

این مشکل موجب درد، تیر کشیدن یا بی حسی و یا احساس سوزن سوزن شدن پا می‌شود، این مشکل می‌تواند از پنجه تا روی پا گسترش پیدا کند.نوروپاتی محیطی دلایل زیادی نظیر دیابت و کمبود های ویتامین و مصرف بعضی داروها یا در معرض بعضی سموم قرار داشتن دارد.

 

اختلال عملکرد عصب پرونئال

به دلیل اختلال عملکرد یکی از دو شاخه اصلی عصب سیاتیک ایجاد می‌شود که می‌تواند موجب مور مور شدن و درد در پشت پای فرد می‌شود، این موضوع باعث ضعیف شدن پنجه یا قسمت‌های پایین پا می‌شود.

علت درد و ورم روی پا

پس به طور خلاصه ورم روی پا می تواند از هر یک از ساختمان های پا ناشی شود:

۱- استخوان‌ها: شکستگی ناشی از فشار(stress fracture)، سندرم سینوس تارسی، دفورمیته انگشتان (انگشت چکشی و انگشت چنگالی ) و اتصال غیر طبیعی استخوان های پا (tarsal coalition).

۲- بافت‌های نرم: مثل التهاب تاندون اکستنسور یا التهاب تاندون تیبیالیس قدامی .

۳- پوست: بیماری پای ورزشکاران ( athlete`s foot) که عفونت قارچی پوستی است.

۴- بیماری‌ها: نقرس، گانگلیون یا نوروپاتی.

شکستگی‌های ناشی از فشار

این مشکل به واسطه شکستگی‌های کوچک در استخوان‌های پا ایجاد می‌شود. برای مثال ممکن است استخوان متاتارس پا بر اثر تداوم فشار آسیب ببیند. در واقع بر خلاف شکستگی های معمول که بر اثر وارد شدن نیرویی ورای حد تحمل استخوان ایجاد می شوند در این نوع شکستگی نیروی به مراتب کمتر ولی به تعداد دفعات زیاد باعث شکستگی می شود مانند ضربه های حین رژه رفتن یا دویدن یا حتی راه رفتن بیش از حد طولانی .در این شرایط پای فرد به شدت درد می‌گیرد، ورم می‌کند و در ناحیه شکستگی، به برخوردها حساس می‌شود.

این بیماری معمولا به دلیل وارد شدن فشار بیش از حد در نقاط مشخصی از پا ایجاد می‌شود، ضربه زدن، دویدن و افزایش شدت ورزش  و حتی تغییر سطحی که فرد روی آن تمرین ورزشی می کند می‌تواند به ایجاد این نوع از شکستگی‌ها منجر شود.

فشار کف پا

انگشتان چنگالی و چکشی

در این حالت تغییر شکل انگشتان پا  ایجاد می‌شود و موقعیت استخوان‌های کوچک فرد در آن تغییر می‌کنند. علائم این بیماری شامل سفتی، درد و تغییر شکل یک یا چند انگشت می‌شود که به انگشت چکشی معروف است. دلایل این بیماری استفاده از کفش‌های تنگ و نوک تیز، صدمه به انگشتان، مشکلات اعصاب یا رگ‌های خونی و آرتروز می‌باشند.

انگشت چکشی

التهاب تاندون تیبیالیس قدامی

التهاب تاندون قدامی تیبیالیس در جلوی قوزک پا رخ می‌دهد، این تاندون وظیفه بلند کردن پا  و خم کردن مچ پا به سمت بالارا بر عهده دارد. علائم این بیماری شامل افزایش تدریجی درد در جلوی مچ پا و روی پا می‌شود، این درد پس از استراحت نیز بدتر می‌شود.

یکی از دلایل این بیماری استفاده بیش از حد از پا در ورزش‌های سنگین نظیر دویدن، صخره نوردی یا پرش می‌باشد، همچنین ضعیف شدن ماهیچه‌ها یا سفتی این تاندون نیز می‌تواند این مشکل را ایجاد کند.

التهاب تاندون تیبیالیس قدامی

بیماری پای ورزشکاران

این بیماری به دلیل عفونت قارچی پوست پا ایجاد می‌شود. این بیماری تقریبا در پانزده درصد افراد ایجاد می‌شود. علائم این بیماری شامل زبر شدن، دردناک شدن، پوسته  پوسته شدن، ورم کردن و تاول زدن پوست هستند. این بیماری به دلیل رعایت نکردن بهداشت پا، وجود رطوبت اضافی در این نواحی و ابتلا به واسطه سرایت اتفاق می‌افتد.

بیماری پای ورزشکاران

درد عصبی پا

این مشکل به دلیل فشار یا آسیب به عصب پا یا بخش پایینی کمر ایجاد می‌شود. علائم این بیماری شامل سوزش پا، تیر کشیدن، سوزن سوزن شدن، بی حسی و ضعف پنجه پا می‌شود. دلایل ایجاد این حالت، التهاب یا صدمه به عصب، تغییر شکل ستون فقرات و برآمدگی دیسک هستند.

درد عصبی پا

کیست گانگلیون

کیست گنگلیون نوعی توده کوچک است که با مایعی ژله مانند پر شده است و در اطراف مفاصل پا و تاندون‌ها شکل می‌گیرد. علائم این مشکل، ایجاد برآمدگی‌های کوچک و نخود مانند بر روی پا است. این برآمدگی‌ها در صورتی که به ساختارهای اطراف فشار وارد کنند موجب درد می‌شوند.

کیست گنگلیون در صورتی که به پا یا مفصل فشار وارد کند می‌تواند موجب درد پا شود. در صورتی که کیست در کنار عصب قرار داشته باشد، این موضوع می‌تواند باعث احساس سوزن سوزن شدن یا سوزش در پای فرد شود. اگر کیست بزرگ باشد می‌تواند باعث ناراحتی و درد در زمان پوشیدن کفش شود.

علت این مشکل آسیب به پنجه پا، افزایش سن و موارد این چنینی است. معمولا علت پدید آمدن این مشکل مشخص نیست.

کیست گانگلیون

اتصال غیر طبیعی استخوان های مچ پا

اتصال غیر طبیعی استخوان های مچ پا (Tarsal Coalition) نوعی پل استخوانی است که دو یا چند استخوان پا را به هم وصل می‌کند. این مشکل حرکات پا را محدود می‌کند و تقریبا یک درصد جمعیت درگیر این مشکل می‌شوند. علائم این مشکل، سفتی پا، ناپایداری و درد پا و صافی غیر قابل انعطاف کف پا هستند، این موضوعات به طور معمول در اوایل نوجوانی رخ می‌دهند. دلیل این بیماری مسائل مادرزادی زمان تولد و مسائل ارثی است.

اتصال غیر طبیعی استخوان های مچ پا

تشخیص مشکلات پا

تشخیص مسائل پا می‌تواند با کمک معاینه فیزیکی پا، اشعه ایکس، ام آر آی یا سی تی اسکن‌ صورت بگیرد. آزمایش دیابت، نقرس و موارد دیگر مانند نوار عصب و عضله نیز ممکن است برای تشخیص نیاز باشند.

درمان درد روی پا

به دلیل این که پا وزن کل بدن فرد را تحمل می‌کند، یک صدمه خفیف می‌تواند در صورت عدم درمان به مشکلی جدی تبدیل شود. درمان فوری برای چنین آسیب‌هایی اهمیت زیادی دارد. درمان انتخاب شده به دلیل ریشه‌ای بیماری بستگی دارد و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • فیزیوتراپی، که می‌تواند به حل مشکلاتی نظیر نوروپاتی محیطی، التهاب تاندون اکستانسور و آسیب به عصب پرونئال به کار رود.
  • یک قالب گچی یا بوت مخصوص می‌تواند برای آسیب‌هایی نظیر شکستگی و مو برداشتن استخوان‌ها استفاده شود.
  • داروهای ضد التهاب می‌توانند به کاهش التهاب بیماری‌هایی نظیر نقرس کمک کنند.
  • استراحت در خانه و درمان‌های خانگی می‌توانند به کاهش مشکلات کمک کنند.

درمان‌های خانگی می‌توانند دردهای پا را تا حد زیادی برطرف کنند. فرد باید تا حد ممکن به استراحت بپردازند و تلاش کند به میزان کمتری از پای آسیب دیده استفاده کند. فرد می‌تواند با استفاده از یخ و کمپرس سرد به ناحیه آسیب دیده رسیدگی کند، این کار باید برای مدت بیست دقیقه در روز انجام شود. زمانی که فرد نیاز به راه رفتن دارد، بهتر است از ابزارهای حمایتی(مثل عصا یا واکر )، کفش‌های طبی (و البته نه چندان تنگ) برای پاهای خود استفاده کند.

پیشگیری از مشکلات پا

درد پنجه پا همیشه قابل پیشگیری نیست، اما استفاده از مراقبت‌ها می‌تواند به کاهش چنین مشکلاتی کمک کند. افراد برای پیشگیری از مشکلات پا می‌توانند مسائل زیر را دنبال کنند:

رعایت وضع بدن در انجام حرکات ورزشی

بسیاری از صدمات پا زمانی رخ می‌دهند که فرد بیش از حد به انجام حرکات ورزشی می‌پردازد. افراد می‌توانند به تدریج زمان و شدت حرکات ورزشی را افزایش دهند.

گرم کردن و سرد کردن بدن در زمان ورزش

بهتر است پیش از انجام ورزش‌های سنگین تر به گرم کردن بدن پرداخت و با انجام حرکات آرام ماهیچه‌های پا و ساق را گرم کرد.

استراحت دادن به پا

ماهیچه‌ها و مفاصل می‌توانند از مزیت استراحت استفاده کنند، خصوصا این موضوع برای افرادی اهمیت دارد که به انجام دویدن، ورزش‌های سنگین و شدید می‌پردازند. فرد می‌تواند به تغییر ورزش خود به فعالیت‌های با آسیب کم نظیر شنا و یوگا بپردازد تا بدین ترتیب از پای خود در برابر صدمات مراقبت کند.

استفاده از کفش‌های مناسب

این موضوع خصوصا برای افرادی اهمیت دارد که دیابت یا آرتروز دارند. کفش‌هایی که به خوبی اندازه فرد باشند و پشتیبانی لازم از پای فرد را فراهم کنند می‌توانند مانع از درد استفاده بیش از حد، پیچ خوردن یا کشیدگی شوند. این کفش‌ها می‌توانند به جلوگیری از لیز خوردن و افتادن فرد کمک کنند. افراد نباید پابرهنه راه بروند و بهتر است کفش‌های فرسوده و ناراحت خود را تعویض کنند.

درد رگ و عصب سیاتیک کمر و پا

درد عصب سیاتیک یا درد سیاتیک کمر اغلب اشاره به کمر دردی دارد که معمولاً به صورت تیر کشیدن در ناحیه کمر، ران ها، پشت و پایین پا احساس می شود. معمولاً، درد سیاتیک پا فقط یک طرف بدن را تحت تاثیر خود قرار می دهد. در این حالت درد می تواند به صورت ناگهانی ایجاد شده یا به تدریج و با گذشت زمان افزایش پیدا کند. کمر درد مکانیکال نیز ازجمله مهم‌ترین علل کمردرد محسوب می‌شود. یعنی کمردردهایی که با فعالیت تشدید می‌شود و با استراحت بهتر می‌شود که عموماً  85 % علت کمردردها را شامل می‌باشد.

درد عصب سیاتیک در اکثر مواقع در نتیجه فتق دیسک کمر یا جا به جا شدن دیسک از محل صحیح آن ایجاد می شود و در اینگونه مواقع معمولاً دیسک به ریشه های اعصابی که متصل به عصب سیاتیک است، فشار وارد می کنند. سایر شرایطی که باعث درد عصب سیاتیک می شود می تواند شامل تنگ شدن کانال نخاعی، تشکیل زائده های استخوانی به خاطر ابتلا به آرتروز و گاز گرفتن اعصاب در نتیجه تغییرات ایجاد شده در ستون فقرات باشد. هنگامی که عصب تحت فشار قرار می گیرد، عملکرد عادی آن دچار اختلال شده و این شرایط ایجاد ضعف در عضلات، بی حسی، ضعف ساق پا یا احساس سوزش کف پا و کمر را به همراه دارد. گاهی اوقات این علائم با درد، اضطراب و تشویش همراه است که برای درمان ضعف ساق پا و سوزش کف پا باید به پزشک مراجعه نمود.

درد رگ سیاتیک می تواند بسیار شدید باشد. این درد ممکن است در زمان ایستادن، نشستن یا دراز کشیدن نیز احساس شود. خوشبختانه، درد سیاتیک معمولاً به خوبی به روش های غیر جراحی واکنش نشان داده و درمان می شود. در صورتی که این مشکل به موقع تشخیص داده شده و درمان شود، علائم بیماری معمولاً در طول چند ماه پس از شروع درمان عصب سیاتیک از بین می رود. بنابراین توجه داشته باشید با وجود احتمال شدید بودن درد رگ سیاتیک، در اکثر موارد این مشکل با استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه در طول چند هفته درمان خواهد شد.

علت گرفتگی رگ و عصب سیاتیک


علت گرفتگی رگ و عصب سیاتیک

اختلالات و مشکلات متعددی در کم و ستون فقرات می‌توانند منجر به فشردگی عصب و درد عصب سیاتیک یا رادیکولوپاتی کمری شوند. شش مورد از شایع‌ترین مشکلات زمینه‌ای عبارت‌اند از:

  • بیرون‌زدگی یا فتق دیسک
  • تنگی کانال نخاعی کمر
  • اسپوندیلولایزیس (سر خوردگی مهره‌های کمری)
  • تروما یا ضربه
  • سندروم پیریفورمیس
  • تومور نخاعی

بیرون زدگی دیسک یا فتق دیسک کمر 

دررفتگی یا بیرون زدگی دیسک کمر به عنوان یک اختلال دیسک از نوع contained نیز شناخته می‌شود. این بدان معنی است که مرکز ژل مانند (نوکلئوس پالپوزوس) در داخل دیواره بیرونی مانند لاستیک مانند دیسک خود (آنولوس فیبروز) دیسک “موجود” (contained) باقی می‌ماند.

فتق دیسک هنگامی رخ می‌دهد که نوکلئوس یا هسته از فیبروز آنولوس یا حلقه‌ی فیبری بیرون بزند. به این بیماری اختلال دیسک ” non-contained” گفته می‌شود. چه دیسک دچار برآمدگی یا دچار فتق شود ، مواد دیسک می‌توانند روی ریشه عصب مجاور فشار وارد کنند و بافت عصبی ظریف را فشرده کرده و باعث ایجاد فشردگی و درد سیاتیک شوند.

عواقب ناشی از فتق دیسک بدتر هستند. فتق دیسک نه تنها باعث فشار مستقیم ریشه عصب روی قسمت داخلی کانال نخاع استخوانی می‌شود، بلکه خود ماده‌ی دیسک نیز حاوی یک ماده محرک اسیدی، شیمیایی (اسید هیالورونیک) است که باعث التهاب عصب می‌شود. در هر دو حالت، فشردگی و تحریک عصب باعث التهاب و درد شده که غالباً منجر به بی‌حسی اندام، احساس سوزن سوزن شدن و یا ضعف عضلات می‌شود.

تنگی کانال نخاعی کمر 

تنگی کانال نخاعی، نوعی اختلال فشار عصبی است که بیشتر در افراد سالمند رخ می‌دهد. درد پایی همانند درد سیاتیکی ممکن است در نتیجه تنگی نخاع کمر بروز کند. کمردرد معمولاً موقعیتی است که اغلب با انجام فعالیت‌هایی مانند ایستادن یا راه رفتن ظاهر می‌شود و با نشستن تسکین می‌یابد. ریشه‌های عصب نخاعی از طناب نخاعی از طریق گذرگاه‌هایی به نام فورامینای عصبی که متشکل از استخوان و رباط است، به صورت شاخه‌هایی خارج می‌شوند. بین هر مجموعه از قسمت‌های مهره‌ای که در طرف چپ و راست قرار دارد، یک فرامین وجود دارد. ریشه‌های عصبی از این دهانه‌ها عبور کرده و به بیرون از ستون فقرات کشیده می‌شوند تا به قسمت‌های دیگر بدن برسند.

هنگام بروز عارضه‌ی تنگی کانال نخاعی، این گذرگاه‌ها باریک یا مسدود شده و در نتیجه باعث فشرده سازی عصب می‌شوند. از این رو از اصطلاح تنگی فرمامین نیز استفاده می‌شود.

اسپوندیلولایزیس  

اسپوندیلولایزیس (سر خوردگی مهره‌های کمری- Spondylolisthesis)، اختلالی ست که در اکثر اوقات ستون فقرات کمری را مبتلا می‌سازد. در این نوع بیماری، یک مهره به سمت جلو و روی مهره‌ی مجاور خود سر می‌خورد. وقتی یک مهره سر می‌خورد و از جای خود خارج می‌شود، ریشه‌ی عصبی نخاعی فشرده شده و اغلب منجر به درد سیاتیکی در پا می‌شود. اسپوندیلولایزیس در دسته‌ی اختلالات رشدی (در بدو تولد وجود داشته است، در طی دوران کودکی پیشرفت می‌کند) یا اکتسابی ناشی از تحلیل ستون فقرات، ضربه یا فشارهای فیزیکی (مانند وزنه برداری، ژیمناستیک) قرار دارد.

ضربه 

درد عصب سیاتیک می‌تواند براثر از فشردگی مستقیم عصب ناشی از نیروهای خارجی به ریشه‌های عصب نخاعی کمری یا ساکرال باشد. نمونه‌هایی از این فشارها شامل تصادفات و سوانح رانندگی، سقوط، فوتبال و سایر ورزش‌ها می‌باشد. این ضربه‌ها ممکن است به اعصاب آسیب برسانند یا گاهی اوقات تکه‌های استخوان شکسته ممکن است به اعصاب فشار وارد کنند.

سندروم پیریفورمیس 

سندرم پیریفورمیس نامی ست برای عضله پیریفورمیس و درد ناشی از زمانی که عضله، عصب سیاتیک را تحریک می‌کند. عضله پیریفورمیس در قسمت تحتانی ستون فقرات قرار دارد، به استخوان ران وصل می‌شود و به چرخش لگن کمک می‌کند. عصب سیاتیک در زیر عضله پیریفورمیس قرار دارد. سندرم پیریفورمیس هنگامی بروز می‌کند که اسپاسم های عضلانی در عضله پیریفورمیس رخ می‌دهد و در نتیجه به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. به خاطر اینکه یافته‌هایی دراین‌باره از تصاویر ام آر آی یا عکس رادیولوژی به دست نمی‌آید، تشخیص و درمان این سندروم ممکن است دشوار باشد.

تومورهای نخاعی 

تومورهای نخاعی، توده‌های غیرطبیعی هستند که می‌توانند خوش خیم یا سرطانی هستند (بدخیم) باشند. خوشبختانه موارد ابتلا به تومورهای نخاعی نادر هستند. با این حال، هنگامی‌که یک تومور نخاعی در ناحیه کمر ایجاد می‌شود، احتمال بروز درد سیاتیک در نتیجه‌ی فشرده شدن عصب وجود دارد.

عوامل خطر سیاتیک چیست؟


  • تغییرات وابسته به سن در ستون فقرات مانند آرتروز و دیسک‌های تحلیل رونده، یک عامل خطر برای سیاتیک هستند.
  • چاقی: اضافه وزن به خصوص در ناحیه‌ی شکم باعث افزایش فشار بر روی ستون فقرات می‌شود.
  • نشستن طولانی‌مدت و داشتن یک سبک زندگی بی‌تحرک، از عوامل خطر سیاتیک و دیگر مشکلات کمر می‌باشد.

علائم و نشانه ها

علائم معمول ابتلا به سیاتیک از درد پایین کمر شروع شده و تا باسن کشیده می شود و منجر به درد کف پا و انگشتان می شود  در این حالت علائم درد سیاتیک ممکن است در هر نقطه از این مسیر احساس شود، اما معمولاً این درد مسیری را دنبال می کند که از کمر شروع شده و به سمت باسن و پشت ران یا ماهیچه ساق پا کشیده می شود. سطح درد عصب سیاتیک در افراد مختلف می تواند از ملایم تا شدید باشد و معمولاً این درد ساق پا تا کشاله ران به صورت احساس تیر کشیدن یا سوزش، شبیه به شوک های الکتریکی و نیز احساس گرفتگی در افراد مختلف مشاهده می شود. در این حالت معمولاً فقط یک طرف بدن تحت تاثیر مشکل قرار می گیرد و این درد می تواند با نشستن طولانی، خم شدن وحتی سرفه و عطسه کردن نیز تشدید شود. علاوه بر این سیاتیک می تواند با ایجاد بی حسی در ناحیه پایین تنه بیمار همراه باشد.

سیاتیک اشاره به دردی دارد که از عصب سیاتیک ناشی می شود که یک عصب بزرگ کشیده شده در قسمت پایین کمر به سمت پشت هر یک از پاها و درد رگ پشت زانو می باشد. سیاتیک یک ناهنجاری نیست، اما می تواند یک نشانه از ایجاد سایر مشکلات ساختاری همچون مشکلات ستون فقرات یا تنگی کانال نخاعی، التهاب یا گاز گرفته شدن عصب در قسمت پایین کمر یا فتق دیسک، تشکیل زائده های استخوانی و بزرگ شدن بیش از حد مفصل فاست (رشد بیش از حد استخوان یا اندازه بزرگ غیر عادی آن) باشد که تنگ شدن حفره بین مهره ها در محل انتقال اعصاب را به همراه دارد. گاهی اوقات، تشکیل تومور می تواند علت ناهنجاری ایجاد شده در ارتباط با وارد شدن فشار به عصب سیاتیک باشد که این شرایط را می توان با اسکن ام آر آی (MRI) تشخیص داد. علاوه بر این ابتلا به بیماری دیابت نیز می تواند منجر به وارد شدن آسیب عصبی و مشاهده علائم مطرح شده فوق شود. به هر حال همانطور که بیان شد، یکی از علل درد سیاتیک، گیر افتادن عصب سیاتیک می باشد.

چه موقع باید برای مشکل سیاتیک به پزشک مراجعه کرد؟ 


در صورت بروز هر یک از شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • درد بعد از چند روز بهبود نمی‌یابد یا به نظر می‌رسد که بدتر می‌شود.
  • اگر سن فرد مبتلا کمتر از 20 سال یا بالاتر از 55 سال باشد و برای اولین بار مبتلا به سیاتیک شده باشد.
  • فرد مبتلا در حال حاضر مبتلا به سرطان است یا سابقه سرطان دارد.
  • فرد مبتلا اخیراً وزن زیادی را از دست داده است یا همراه با کمر درد، دچار تب و لرز بی‌دلیل شده است.
  • فرد مبتلا به HIV مثبت است یا از داروهای IV (داخل وریدی) استفاده می‌کند.
  • شخصی بیشتر از یک یا دو هفته است که برای خم شدن به جلو مشکل دارد و به‌سختی خم می‌شود.
  • فرد مبتلا متوجه ضعفی شود که ه مرور زمان بیشتر می‌شود.

در صورت بروز هر یک از موارد زیر به همراه سیاتیک، به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید:

  • علیرغم انجام روش‌های کمک‌های اولیه، درد غیرقابل تحمل باشد.
  • درد ناشی از یک آسیب شدید، مانند سقوط از نردبان یا تصادف باشد.
  • درد در قسمت پشت قفسه سینه است.
  • فرد مبتلا قادر به حرکت یا احساس پاها یا کف پاهای خود نباشد.
  • فرد مبتلا كنترل روده یا مثانه خود را از دست داده یا دچار بی حسی در دستگاه تناسلی خود شده است. این علائم ممکن است علائم سندرم دم اسب (cauda equina – یک وضعیت جدی سیستم عصبی ناشی از آسیب به اعصاب واقع در انتهای کانال نخاعی) باشند.
  • فرد مبتلا درجه حرارت بالایی دارد (بیش از 38 درجه سانتی گراد).

 تشخیص

در طول مراحل معاینه فیزیکی، پزشک وضعیت قدرت عضلات و عکس العمل آنها را مورد بررسی قرار می دهد. برای مثال، ممکن است از شما خواسته شود تا روی انگشتان یا پاشنه خود راه بروید، از یک حالت چمباتمه بلند شوید، یا در زمانی که به پشت دراز کشیده اید، یکی از پاهای خود را در هوا بلند کنید. معمولاً درد سیاتیک کمر که ناشی از عصب سیاتیک باشد، با انجام این فعالیت ها تشدید خواهد شد.

تصویر برداری

گاهی افراد دارای مشکل پارگی دیسک یا زائده های استخوانی هستند اما هیچ علائمی از وجود مشکل در آنها مشاهده نمی شود. وجود این مشکلات را می توان با تهیه عکس رادیولوژی یا با استفاده از سایر روش های تصویر برداری تشخیص داد. به هر حال پزشکان معمولاً از این نوع آزمایش ها فقط زمانی استفاده می کنند که درد بیمار بسیار شدید باشد یا اینکه بهبودی در وضعیت بیمار پس از چند هفته درمان حاصل نشود. به این منظور می توان از روش های تصویر برداری زیر استفاده کرد:

  • عکس برداری رادیولوژی
  • تصویر برداری ام آر آی (MRI)
  • سی تی اسکن

درد باسن چه علتی دارد و درمان آن چیست

درد باسن چه علتی دارد و درمان آن چیست

 

درد باسن دردی است که در پشت لگن احساس میشود. درد باسن ممکن است نشانه ای از یک مشکل خطرناک تر باشد که نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد. اگر همراه با درد باسن علائم زیر را مشاهده کردید باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

  • احساس گزگز با خواب رفتگی یا ضعف در پاها
  • اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع
  • احساس درد تیز و تیر کشنده
  • تب بالای 40 درجه
  • دردی که تنها در موقع راه رفتن ایجاد شده و مانع از حرکت شما میگردد

درد باسن علل بسیار زیادی دارد. شایع ترن علت درد باسن وجود مشکلاتی در ستون مهره ها است. در این مقاله شما را با علل بوجود آورنده در باسن و درمان های آن آشنا میکنم.

درد دنبالچه

قابل ذکر است که در این مقاله صرفا در باره دردهایی که در پشت یک باسن احساس میشوند بحث میشود و درد بین دو باسن که روی دنبالچه است جزو دردهای باسن محسوب نمیشود. در مورد این دردها که عللی مانند کیست پیلونیدال یا مشکلات مقعد دارند به مقاله دردهای دنبالچه مراجعه کنید.

درد باسن به علت ضربه به آن

ضربه به باسن

در کنار استراحت، کمپرس آب گرم و استفاده از داروهای ضد التهاب و استامینوفن هم میتواند به بهبودی سرعت دهد.

ضربه به پشت باسن میتواند به ندرت موجب شکستگی استخوان های آن ناحیه هم بشود. این شکستکی هم میتواند منجر به احساس درد شود ولی این درد نیاز به مراقبت نزدیک پزشکی داشته و برای التیام و بهبود زمان بیشتری مورد نیاز است.

درد باسن به علت کشیدگی عضلانی

باسن از سه عضله تشکیل شده سطحی ترین آنها عضله سرینی بزرگ یا گلوتئوس ماگزیموس gluteus maximus است. در زیر آن عضله سرینی میانی یا گلوتئوس مدیوس gluteus medius قرار گرفته و در زیر آن هم عضله سرینی کوچک یا گلوتئوس مینیموس gluteus minimus واقع شده است.

اگر قبل از ورزش حرکات کششی و گرم کردن را به خوبی انجام ندهیم میتوانیم موجب کشیدگی بیش از حد فیبرهای این عضلات شویم که نتیجه آن درد پشت باسن است. این درد ها هم معمولا به چند روز استراحت بهبود میابند. گرمای موضعی و استفاده از داروهای ضد التهابی و فیزیوتراپی میتواند در بهبود این دردها موثر باشد.

درد باسن به علت آرتروز ستون مهره

کمردرد

با افزایش سن معمولا فرسودگی در ستون مهره ایجاد میشود که نتیجه آن بروز سائیدگی و آرتروز در مفاصل ستون مهره است. این ساییدگی معمولا موجب بروز درد در پشت کمر میشود ولی ممکن است شما بجای احساس درد در کمر آن را در پشت باسن و لگن احساس کنید.

پس سائیدگی کمر میتواند موجب کمر دردی شود که همراه با درد پشت باسن و پشت لگن است ولی ممکن است حتی درد کمر هم وجود نداشته باشد و شما فقط یک درد در پشت باسن و لگن را احساس کنید.

درمان درد باسن به علت مشکلات کمر با پیدا کردن علت مشکل کمر و درمان آن است. در غالب این موارد تقویت عضلات کمر میتواند تا حدود زیادی درد باسن را کمتر کرده یا آن را از بین ببرد.

درد باسن به علت فتق یا هرنی دیسک

سیاتیک

ستون فقرات از تعداد زیادی مهره درست شده که بین آنها دیسک قرار دارد. جابجایی این دیسک میتواند موجب فشار به عصبی شود که از نزدیکی آن عبور میکند. فشار به این عصب موجب احساس دردی میشود که به آن سیاتیک میگویند.

سیاتیک دردی تیز و تیرکشنده در پشت باسن و لگن است که به ران و ساق انتشار میابد. همراه با این درد ممکن است احساس بیحسی یا سوزن سوزن شده در نواحی ذکر شده هم وجود داشته باشد.

 

درد باسن به علت سندروم پیریفورمیس

پیریفورمیس نام عضله است که در عمق لگن و در پشت باسن قرار گرفته است. عصب سیاتیک بعد از خروج از ستون مهره و در مسیرش برای رسیدن به پشت ران از پشت لگن عبور میکند. دراین ناحیه از نزدیکی عضله ای به نام پیریفورمیس عبور میکند.

سندروم پیریفورمیس

مشکلات این عضله میتواند موجب فشار به عصب سیاتیک شود که نتیجه آن احساس درد باسن و پشت لگن است. این درد چون در نتیجه تحریک عصب سیاتیک بوجود آمده است میتواند شبیه درد فتق یا هرنی دیسک باشد یعنی همراه با بیحسی یا سوزن سوزن شدن ران یا ساق باشد.

 

درد باسن به علت بورسیت

بورسیت بیماری است که به علت التهاب و تجمع مایع در بافت هایی به نام بورس ایجاد میشود. بورس ها بالشتک های ضربه گیری هستند که معمولا بر روی برجستگی های استخوانی قرار میگیرند.

دو بورس در لگن میتوانند موجب درد باسن شوند. بورس تروکانتر و بورس ایسکیال.

بورسیت تروکانتر التهاب بورس روی تروکانتر بزرگ است که معمولا موجب احساس درد در قسمت خارجی باسن میشود. این بیماری معمولا در دونده ها یا رقاصان بوجود میاید.

 

در زیر قسمتی از استخوان لگن به نام ایسکیوم یک بورس به نام بورس ایسکیال وجود دارد. التهاب این بورس میتواند موجب احساس درد باسن و پشت لگن شود. این درد معمولا موقع نشستن بر روی زمین یا صندلی احساس میشود. ضربه مستقیم به پشت باسن یا نشستن به مدت طولانی میتواند موجب بورسیت شود. قبلا به آن بیماری خیاطان میگفتند چون بعضی از خیاط ها به علت نشستن زیاد به آن مبتلا میشدند.

در زیر محلی که درد بورسیت همسترینگ حس میشود نشان داده شده است.

بورسیت همسترینگ

 

درد باسن به علت تاندینوپاتی همسترینگ

عضلات همسترینگ در پشت ران قرار دارند. تاندون این عضلات به استخوان ایسکیوم در زیر و پشت باسن متصل میشود.

در بعضی ورزش ها مانند دونده ها یا فوتبالیست ها  یا در حرکات بدنی خاص ممکن است به علت انقباض شدید عضله همسترینگ، محل اتصال تاندون این عضله به استخوان ایسکیوم آزرده و ملتهب شود که نتیجه آن احساس درد بر روی استخوان ایسکیوم یعنی در پشت باسن است.

تندینوپاتی همسترینگ

لازم به ذکر است وقتی مینشینیم فشار مستقیما از طرف زمین به استخوان ایسکیوم لگن وارد میشود. پس درد تاندینوپاتی همسترینک موقع نشستن بیشتر میشود.

 

درد باسن به علت شکستگی استرسی ساکروم

استخوان ساکروم پایین ترین قسمت ستون مهره است. شکستگی استرسی این استخوان بیشتر در دختران جوان دونده که عضلات نه چندان قوی دارند دیده میشود. این دختران معمولا سوء تغذیه داشته و غالب آنها اختلال در عادت ماهیانه هم دارند. این بیماری در سربازان جوان هم دیده میشود.

درد شکستگی استرسی ساکروم در پشت باسن احساس میشود و با راه رفتن شدیدتر میگردد. درمان این بیماری معمولا بهبود تغذیه از نظر میزان دریافتی پروتئین و کلسیم و تعدیل فعالیت های بدنی است.

درد باسن با منشا مفصل ساکروایلیاک

درد ساکروایلیاک

در محل اتصال ستون مهره به لگن دو مفصل به نام ساکروایلیاک وجود دارد. این مفاصل به علت بیماری های مختلفی مانند روماتیسم (بخصوص اسپوندیلیت انکیلوزان) یا ضربه یا عفونت میتواند ملتهب شده و ایجاد درد کند. درد مفصل ساکروایلیک در پشت باسن و لگن احساس میشود.

درد باسن

درد باسن دردی عمقی است که ممکن است به کمر و ران هم انتشار پیدا کند .درد باسن می تواند به علل مختلفی به وجود بیاید که باید به درمان درد باسن پرداخت.

علت درد باسن

پاسخ این سوال که درد لگن  باسن نشانه چیست؟ در اکثر موارد بسیار ساده است، برای نمونه علت درد باسن می‌تواند پیامد افراط در ورزش کردن باشد. این درد معولاً از التهاب یا کشیدگی بافت‌های نرمی چون تاندون ناشی می‌شود و غالباً ظرف چند روز برطرف می‌گردد. اما درد مزمن و طولانی مدت مفصل لگن در بیماری های خاص ریشه دارد.  درد ایجاد شده به دلیل بروز مشکل در مفصل ران از لکن تا زانو نیز منتشر می شود. درد زانو گاهی اوقات تنها نشانه‌ی مشکل داشتن مفصل ران به شمار می‌رود. این گونه دردها را، که بسیار متداول نیز هستند، در اصطلاح درد ارجاعی می‌گویند. درد لگن یا بیرون مفصل ران نیز حس می‌شود، اگرچه درد باسن خود می‌تواند نتیجه‌ی بروز بیماری در کمر باشد.

  • سیاتیک و درد باسن در پشت لگن

سیاتیک به دردی که در ناحیه عصب سیاتیک ایجاد می شود گفته می شود.عصب سیاتیک یک عصب طولانی در بدن است و در ناحیه پشت لگن به قسمت پایین پا امتداد می یابد.

در صورتی که عصب سیاتیک به علت بیماری فتق دیسک کمر تحت فشار قرار بگیرد درد آن در پایین کمر و باسن و همچنین به قسمت پشت پا منتشر می شود.

  • درد مفصل ساکروایلیاک و درد باسن

  مفصل ساکروایلیاک میان استخوان سه گوش ساکروم در قاعده ستون مهره ها و استخوان ایلیوم (یا لگن) قرار گرفته است.

درد این مفصل امکان دارد با کمی حرکت ایجاد شود که عده ای آن را اختلال عملکردی مفصل ساکروایلیاک می گویند.

علل درد ساکروایلیاک امکان دارد به علل درد باسن، برخی انواع آرتریت و التهاب مفاصل باشد. وزن زیاد و تغییر در کشش لیگامان ها وشل شدن آن ها در بارداری ممکن است باعث درد این مفصل در خانم های باردار شود.

  • استئوارتریت(آرتروز) و درد باسن

آرتروز به دلیل ساییدگی مفاصل ایجاد می شود. آرتروز در مفاصل پشت لگن و باسن ممکن است از علل ایجاد درد باسن باشد.

در صورتی که مفصل دچار التهاب شود درد ممکن است به صورت متمرکز خود نمایان شود.در آرتروز عضلات هم امکان دارد درگیر شده و در نتیجه درد عضلانی در ناحیه باسن در ناحیه باسن ایجاد می شود

  • بورسیت و درد باسن در قسمت پشت لگن

بورس کیسه حاوی مایع است.عمل بورس ها کاهش اصطکاک میان بافت هایی مثل استخوان عضله و لیگامان ها در ناحیه مفصل است.

عضلاتی که بیش از حد استفاده شوند امکان دارد سفت شده و موجب ساییدگی و التهاب بورس شوند که می تواند از علل درد لگن باشد.

دو بورس اصلی در ناحیه باسن ، بورس تروکانتریک و بورس ایسکیال هستند. درد بورس امکان دارد  موقع  دراز کشیدن به یک سمت ایجاد شود.

  • درد استخوان دنبالچه و درد باسن

این درد دنبالچه درد کوکسیکس یا درد کوکسیژیال نامیده می شود . استخوان کوکسیکس بنام استخون پایانی یا استخوان دمی هم نامیده شده است.

در این صورت درد در پایین ستون فقرات در مجاور مقعد وجود دارد.

درد کوکسیکس ممکن است در لیگامان های نگهدارنده  استخوان کوکسی حس شود. لیگامان ها هنگامی درد ناک می شوند که  کشیده شده باشند. درد به وجود آمده شدتی متفاوت از کم تا زیاد دارد.

یکی از راه های درمان درد دنبالچه ماساژ توسط خود بیمار پس از آموزش می باشد.

استفاده از تیوب برای نشستن.

ورزشهای دنبالچه.

جا انداختن دنبالچه توسط پزشک از درون مقعد.

تزریق .

جراحی در صورت عدم پاسخ به درمان.

SI-joint-pain

  • درد لیگامان ایلیولومبار و درد باسن

این یک لیگامان کوچک اما قدرتمند در پشت است که مابین ستون فقرات و استخوان ایلیوم(قسمتی از استخوان لگن) وصل شده و موجب نگهداری ستون فقرات می شود.

التهاب به دلیل کشیدگی و یا آسیب لیگامان ایلیولومبار  ایجا دشده و باعث بروز درد ناحیه باسن می شود.

یکی از دلایل کشیدگی بد نشستن است. امکان دارد دردی شبیه سیاتیک هم ایجاد شود که متخصص طب فیزیکی با تجربه می تواند علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسبی را آغاز کند.

  • درد عضله پیریفورم  و درد باسن

عضله پیریفورم عضله ای کوچک است که در عمق ناحیه باسن وپشت لگن قرار دارد. عصب سیاتیک از این عضله عبور می کند. . اگر عضله پیریفورم دچار سفتی شود می تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار داده ودرد وکرختی عصب سیاتیک را ایجاد کند.

در صورتی که عضله پیریفورم سفت شود ممکن است باعث فشار بر عصب سیاتیک شود و درد سیاتیک در ناحیه باسن نیز امتداد پیدا می کند.

  • درد عضلات باسن

سه عضله  اصلی ناحیه باسن  را، عضلات گلوتئوس ماگزیموس،گلوتئوس مدیوس و گلوتئوس مینیموس می نامند

همه این عضلات امکان دارد دچار مشکلات تاندونی شده و در نهایت درد درد باسن وپشت لگن را به همراه داشته باشند همچنین تعدادی نقاط ماشه ای در این عضلات وجود دارد که امکان دارد منبع ایجاد درد باسن باشند.

در عضله گلتئوس ماگزیموس 3 نقطه ماشه ای ، در عضله گلتئوس مدیوس 3 نقطه ماشه ای ودر عضله گلتئوس مینیموس 7 نقطه ماشه ای وجود دارد

  •  تاندینوپاتی همسترینگ فوقانی و درد باسن

این درد معمولا در حالت نشسته ایجاد می شود و بصورت احساس سفتی ودرد در عضلات همسترینگ است.

این بیماری بنام تاندینوپاتی پروکسیمال همسترینگ یا تاندونیت قسمت بالای همسترینگ هم نامیده شده  و به التهاب محل چسبیدن عضلات همسترینگ به توبروزیته ایسیکیال( دراستخوان ایسکیال)گفته می شود.

اینحالت باعث ایجاد درد در پائین باسن ودر  قسمتی از استخوان لگن که در نشیمنگاه قرار دارد، می شود. درد آن در باسن بصورت درد تیز است.

3009_orig

تشخیص

تشخیص صحیح نقص عملکرد مفصل ساکروایلیاک و درد لگن و باسن به علت تشابه علائم این بیماری با دیگربیماری های کمر و پشت بدن، مانند سندرم مفصل فاست یا برجستگی و بیرون زدگی دیسک کمر، دشوار است. پرتونگاری (اشعه ایکس) چندان برای تشخیص علت درد باسن مفید نیست، ممکن است در ام آر آی نشانه‌های التهاب مفصل ساکروایلیاک مشخص شود یا آسیب‌شناسی‌های بالقوه دیگر از نظر پنهان بماند. بهترین روش ارزیابی درد یا ناپایداری مفصل ساکروایلیاک معاینه فیزیکی کامل توسط دکتر فیزیوتراپی باتجربه و متخصص در زمینه عارضه‌های عضلانی ـ اسکلتی است.

درمان درد باسن

  • درمان درد باسن با دارو

در درمان درد لگن و باسن استفاده از مسکن ها مانند ایبوپروفن و استامینوفن موثر است

  • درمان درد باسن با گرما و سرما

در درمان درد مزمن باسن استفاده  از کیسه آب داغ و کیسه یخ هرکدام برای 15 تا 20 دقیقه موثر است .

لازم به ذکر است که استفاده بیشتر از مدت 15 تا 20 دقیقه کیسه آب گرم و کیسه یخ نیز ممکن است باعث آسیب به اعصاب و بافت ها شود

  • درمان درد باسن با ورزش

ورزش های کششی آرام برای پاها و لگن و باسن در رفع درد باسن موثر است همچنین برای کاهش فشار و درد باسن موقع نشستن یک بالش زیر باسن خود قرار دهید.

در صورتی که بعد از گذشت دو هفته در شما بهبودی حاصل نشد حتما به پزشک مراجعه کنید

گردن درد

گردن ‌درد یکی از دلایل رایج مراجعه به پزشک است. گردن ‌درد می‌تواند ناشی از برخی اختلالات یا بیماری‌ها باشد که هریک از بافت‌های گردن شامل اعصاب، استخوان‌ها، مفاصل، رباط‌ها یا ماهیچه‌ها را درگیر می‌کند. ماهیچه‌های گردن ممکن است به دلیل قرار گرفتن در وضعیت نامناسب، مانند نشستن در وضعیت نامناسب پشت میز، تحت فشار قرار گیرند. آرتروز نیز یکی از علل شایع گردن ‌درد است.

گردن ‌درد به ندرت می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل جدی باشد. اما اگر گردن ‌درد همراه با بی‌حسی یا از دست دادن قدرت بازوها یا دست‌ها باشد یا اگر درد به شانه یا پایین بازو تیر بکشد، باید به پزشک مراجعه کنیم.

 

علائم و نشانه‌های گردن ‌درد

  • دردی که اغلب با نگه داشتن سر در یک وضعیت، مثلا هنگام رانندگی یا کار با کامپیوتر، برای مدت طولانی بدتر می‌شود.
  • گرفتگی و اسپاسم عضلانی
  • کاهش توانایی حرکت سر
  • سردرد

 

چه زمانی برای گردن ‌درد باید به پزشک مراجعه کنیم؟

بیشتر دردهای گردن با درمان خانگی به تدریج بهبود می‌یابند. در صورت عدم بهبودی، باید به پزشک مراجعه کنیم. اگر گردن ‌درد شدید، ناشی از آسیب‌دیدگی، مانند تصادف یا زمین خوردن باشد باید فوراً به اورژانس مراجعه کنیم.

در صورت بروز هریک از موارد زیر، باید به پزشک مراجعه کنیم:

  • درد گردن شدید باشد.
  • چندین روز بدون بهبودی ادامه داشته باشد.
  • به بازوها تیر‌ بکشد.
  • با سردرد، بی‌حسی، ضعف یا گزگز همراه باشد.

 

علل درد گردن

گردن انعطاف‌پذیر است و وزن سر را تحمل می‌کند، بنابراین ممکن است در برابر آسیب‌ها و شرایطی که باعث درد و محدودیت حرکت می‌شود، آسیب‌پذیر باشد. علل گردن درد عبارتند از:

کشیدگی‌های عضلانی: استفاده‌ی بیش از حد از گردن، مانند ساعت‌ها خم ‌شدن بیش از حد روی رایانه یا گوشی همراه، اغلب باعث کشیدگی عضلات می‌شود. حتی موارد جزئی، مانند مطالعه در رختخواب یا دندان قروچه، می‌تواند عضلات گردن را تحت فشار قرار دهد.

آسیب مفاصل: درست مانند سایر مفاصل بدن، مفاصل گردن نیز با افزایش سن دچار فرسودگی می‌شوند. استئوآرتریت باعث از بین رفتن غضروف‌های بین استخوان‌ها (مهره‌های گردن) می‌شود. سپس تغییرات استخوانی ناشی از تخریب غضروف، بر حرکت مفصل تأثیر می‌گذارد و باعث درد می‌شود.

تحت فشار قرار گرفتن عصب: فتق (بیرون‌زدگی) دیسک یا خارهای استخوانیِ مهره‌های گردن می‌تواند بر روی اعصابِ منشعب از نخاع فشار بیاورد.
خارهای استخوانی، برآمدگی‌های استخوانی هستند که در امتداد لبه‌های استخوان ایجاد می‌شوند. خارهای استخوانی اغلب در جایی که استخوان‌ها با یکدیگر در تماس‌اند، تشکیل می‌شوند.

دیسک‌ها،‌ بالشتک‌‌های الاستیکی بین تک تک مهره‌ها هستند. آنها به عنوان ضربه‌گیر، مهره‌های ستون فقرات را در کنار هم نگه می‌دارند و تحرک جزئی در ستون فقرات را ممکن می‌کنند. فتق دیسک زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از قسمت مرکزی دیسک به علت پارگی قسمت محیطی دیسک، روی ریشه‌های اعصاب نخاعی فشار بیاورد.

آسیب‌ها: تصادف‌ها اغلب باعث می‌شوند که سر به طور ناگهانی به سمت عقب و سپس به جلو حرکت کند و درنتیجه، بافت‌های نرم گردن (عضله، عصب، رباط) تحت فشار قرار گیرند.

بیماری‌ها: برخی بیماری‌ها نیز می‌توانند باعث درد گردن شوند. بیماری‌هایی مانند:

  • آرتریت روماتوئید: یک بیماری خودایمنی و التهابی که در آن سیستم ایمنی بدن، به مفاصل حمله و باعث تخریب آن‌ها می‌شود.
  • مننژیت: التهاب غشاهای محافظ و پوشاننده مغز و نخاع در زمینه عفونت، ضربه، تومور، مصرف بعضی داروها و غیره.
  • سرطان

 

پیشگیری از گردن ‌درد

بیشتر موارد گردن‌ درد با وضعیت نامناسب گردن و نیز آسیب به گردن در زمینه افزایش سن مرتبط است. برای کمک به پیشگیری از گردن ‌درد، بهتر است سعی کنیم سر خود را در مرکز ستون مهره‌ها نگه داریم. برخی تغییرات ساده در برنامه روزانه ممکن است به ما در این زمینه کمک کند. باید سعی کنیم:

  • وضعیت بدنی مناسبی داشته باشیم. هنگام ایستادن و نشستن مطمئن شویم که شانه‌هایمان در یک خط مستقیم در امتداد دو طرف لگن هستند و گوش‌ها مستقیماً در امتداد شانه‌ها قرار دارند.
  • استراحت‌های مکرر داشته باشیم. در مسافرت‌های طولانی یا ساعت‌های طولانی کار با رایانه، باید از جای خود بلند شویم، راه برویم و گردن و شانه‌های خود را بکشیم.
  • میز، صندلی و کامپیوتر خود را طوری تنظیم کنیم که صفحه نمایش (مانیتور) در سطح چشم و زانوها کمی پایین‌تر از باسن باشند. از دسته‌های صندلی برای تکیه دادن دست‌ها استفاده کنیم.
  • هنگام صحبت، از قرار دادن تلفن بین گوش و شانه خودداری کنیم و به جای آن از هدست یا بلندگو استفاده کنیم.
  • در صورت سیگار کشیدن، آن را ترک کنیم. سیگار کشیدن می‌تواند ما را در معرض خطر بیشتر ابتلا به گردن درد قرار دهد.
  • از حمل کیف‌های سنگین با بند روی شانه خودداری کنیم؛ چرا که وزن آن می‌تواند به گردن فشار بیاورد.
  • در وضعیت مناسبی بخوابیم. سر و گردن ما باید با بدنمان هم‌راستا باشند. بهتر است یک بالش کوچک زیر گردن خود قرار دهیم، به پشت خوابیده و ران‌ها را نیز روی بالش‌ها قرار دهیم، این کار باعث صاف شدن عضلات ستون مهره‌ها می‌شود.

 

تشخیص گردن‌ درد

پزشک پس از گرفتن شرح‌حال، ما را معاینه می‌کند. او حساسیت به درد، بی‌حسی، ضعف عضلانی و همچنین دامنه حرکات ما را بررسی می‌کند.

پزشک ممکن است برای بررسی دقیق‌تر علت گردن درد، درخواست عکسبرداری کند. روش‌های عکسبرداری عبارتند از:

  • گرافی ساده با اشعه ایکس می‌تواند مناطقی در گردن را نشان دهد که در آن، اعصاب یا نخاع ممکن است توسط خارها یا سایر تغییرات استخوانی تحت فشار باشند.
  • سی‌تی اسکن تصاویر گرفته شده از جهات مختلف را ترکیب می‌کند تا نماهای مقطعی دقیقی از ساختارهای داخلی گردن ایجاد کند.
  • ام‌آرآی (MRI) که از یک میدان مغناطیسی قوی برای ایجاد تصاویر دقیق از استخوان‌ها و بافت نرم، از جمله نخاع و اعصاب نخاعی استفاده می‌کند.
    معمولا مطالعات تصویربرداری، تکمیل‌کننده‌ی شرح حال دقیق و معاینه فیزیکی هستند و برای تعیین علت درد استفاده می‌شوند.

آزمایش‌های دیگر

  • الکترومیوگرافی (EMG): اگر پزشک مشکوک باشد که گردن درد شاید به دلیل فشار بر عصب باشد، ممکن است انجام EMG را پیشنهاد کند. در این روش، با وارد کردن سوزن‌های ظریف از طریق پوست به داخل عضله و انجام آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری سرعت هدایت عصبی، عملکرد صحیح یک یا چند عصب خاص مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
  • آزمایش خون: آزمایش خون می‌تواند شرایط التهابی یا عفونی که ممکن است باعث درد گردن شود را نشان دهد.

 

روش‌های درمان گردن درد

شایعترین انواع گردن درد خفیف تا متوسط، معمولاً در عرض دو یا سه هفته با خودمراقبتی بهبود می‌یابند. اگر درد گردن ادامه یابد، پزشک ممکن است درمان‌های دیگری را توصیه کند.

 

درمان دارویی گردن درد

پزشک ممکن است داروهای مسکن قوی‌تر (نسبت به داروهایی که بدون نسخه قابل تهیه هستند) و شل‌کننده‌های عضلانی و در بعضی موراد داروهای ضدافسردگی‌ را برای تسکین درد تجویز کند.

درمان درد گردن با فیزیوتراپی

فیزیوتراپیست می‌تواند به ما تمریناتی برای اصلاح وضعیت بدن و تقویت عضلات گردن آموزش دهد. همچنین با استفاده از گرما، یخ، تحریک الکتریکی و سایر روش‌ها به کاهش درد و جلوگیری از عود آن کمک کند.

جراحی و سایر روش‌ها

• تزریق داروهای ضدالتهابی (کورتیکواستروئید): در این روش برای کمک به کاهش درد، پزشک داروهای ضدالتهابی را در نزدیکی ریشه‌‌های عصبی، در فضای مفصلی ستون فقرات گردنی یا در عضلات گردن تزریق می‌کند. گاهی داروهای بی‌حس‌کننده، مانند لیدوکائین، نیز برای تسکین درد گردن تزریق می‌شوند.
• جراحی: جراحی، به ندرت برای درمان گردن‌درد لازم می‌شود. جراحی ممکن است گزینه‌ای برای تسکین فشار بر ریشههای اعصاب نخاعی باشد.

روش‌های درمان خانگی و مراقبت از گردن درد

اقدامات خودمراقبتی که می‌توانیم برای تسکین گردن ‌درد انجام دهیم، عبارتند از:

  • مسکن‌های بدون نسخه: می‌توانیم با مشورت پزشک یا داروساز از مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و استامینوفن استفاده کنیم.
  • گرما و سرمای متناوب: به کمک کیسه یخ یا یخ پیچیده شده در حوله، به مدت حداکثر 20 دقیقه، چندین بار طی روز التهاب را کاهش دهیم. همچنین می‌توانیم به کمک دوش آب گرم یا پد گرم‌کننده، درد را تسکین دهیم.

درمان با ورزش و حرکات اصلاحی

زمانی که شدیدترین حالت درد فروکش کرد، می‌توانیم تمرینات کششی ملایم را روزانه شروع کنیم. برای انجام این تمرینات می‌توانیم از پزشک یا فیزیوتراپیست راهنمایی بگیریم.

روش‌های غیردارویی درمان گردن درد

  • تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS): در این روش، الکترودهایی بر روی پوست در نزدیکی نواحی دردناک قرار می‌گیرند و با ارسال تکانه‌های الکتریکی ضعیف، درد را تسکین می‌دهد.
  • کشش: ایجاد کشش به کمک وزنه، قرقره یا کیسه‌ی هوا، تحت نظارت یک متخصص و فیزیوتراپیست، ممکن است برخی از دردهای گردن، به ویژه دردهای مربوط به تحریک ریشه عصبی را تسکین دهد.
  • بی‌حرکتی کوتاه مدت: یک گردن‌بند طبی نرم (کلار) با حمایت از گردن و برداشتن فشار از روی ساختارهای گردن به تسکین درد کمک می‌کند. با این حال، اگر بدون مشورت پزشک برای بیش از سه ساعت متوالی یا برای بیش از یک تا دو هفته استفاده شود، ممکن است بیش از اینکه مفید باشد، باعث آسیب شود.

درمان‌های جایگزین گردن درد

درمان‌های جایگزین عبارتند از:

  • طب سوزنی: این کار باید توسط پزشک با استفاده از سوزن‌های استریل انجام شود. در این روش، سوزن‌های نازکی در نقاط مختلف بدن وارد می‌شوند. ممکن است برای اثربخشی بهتر، نیاز به چندین جلسه طب سوزنی داشته باشیم.
  • ماساژ: این کار باید زیر نظر پزشک یا فیزیوتراپیست و یا توسط فرد آموزش‌دیده انجام شود.

پزشک می‌تواند در مورد مزایا و خطرات استفاده از درمان‌های جایگزین ما را راهنمایی کند.

علت و درد مفصل شانه، کتف و بازو و درمان آن

پر تحرک ترین مفصل بدن، مفصل شانه است. این مفصل شانه را به عقب و جلو حرکت داده و همچنین اجازه ی حرکت دایره ای به بازو می دهد.

با این حال، داشتن تحرک زیاد، پیامد هایی هم دارد، مثلا ممکن است سبب افزایش مشکلات بی ثباتی یا گیر افتادگی بافت نرم و اسکلت شانه شده و ایجاد درد کند. شانه درد ممکن است تنها هنگام حرکت دادن شانه احساس شده و یا همیشگی باشد. همچنین ممکن است درد به صورت موقت ایجاد شده یا دائمی بوده و به درمان پزشکی نیاز داشته باشد.

این مقاله، قصد بررسی تعدادی از علل و راه های درمان درد شانه را دارد. برای اطلاعات بیشتر می توانید به پزشک خود مراجعه کنید.

فهرست مطالب

علت ها و دلایل

اکثر مشکلات مربوط به شانه و علت شانه درد  در یکی از چهار گروه زیر طبقه بندی می شوند:

  • التهاب (بورسیت یا تاندونیت) یا پارگی تاندون ها
  • بی ثباتی
  • آرتروز
  • ترک یا شکستگی استخوان

بورسیت

بورس ها یا کیسه های سینوویال، کیسه های کوچک و حاوی مایعی هستند که در کل بدن در محل مفاصل ، ازجمله مفصل شانه وجود دارند. این کیسه ها نقش کاهش اصطکاک بین استخوان ها و ساختمان های مجاور از جمله عضلات را ایفا می کنند.

بعضا، استفاده ی بیش از حد از شانه باعث التهاب و باد کردن بورس بین تاندون شانه و قسمتی از استخوان کتف و عارضه ای به نام “بورسیت” را به وجود می آورد. بورسیت معمولا همراه با التهاب تاندون شانه پدیدار می شود. بافت های متعدد موجود در شانه ممکن است ملتهب شده و ایجاد درد کنند، بدین صورت بسیاری از کار های روزمره مانند شانه کردن مو ها یا لباس پوشیدن ممکن است دشوار شوند.

تاندونیت (التهاب تاندون همراه با پارگی های کوچک)

تاندون رشته ای است که استخوان را به ماهیچه متصل می کند. عارضه ی تاندونیت بیشتر در اثر از بین رفتن تاندون به مرور زمان ایجاد می شود.

تاندونیت به طور کلی دو نوع دارد:

  • حاد: فعالیت هایی مثل پرتاب بیش از حد توپ یا کار در بالای سر می توانند منجر به تاندونیت حاد شوند.
  • مزمن: بیماری های تخریبی مانند آرتروز شانه یا افزایش سن، می توانند تاندونیت مزمن را ایجاد کنند. آرتروز شانه یکی از بیماری‌های بالینی است که درآن غضروف مفصل شانه (در محلی که استخوان بازو به استخوان کتف متصل می‌شود) دچار فرسایش و ساییدگی می‌شود. در حالت عادی، سطح استخوان‌های مفصلی با غضروف پوشیده شده است و این سطح تا حدی هموار و لیز است که سایش بین استخوان‌های مفصلی از سایش اسکی روی یخ نیز کمتر است. در بیماری آرتروز، است غضروف مفصلی به تدریج آسیب می‌بیند و درنتیجه استخوانی که در زیر آن قرار دارد بیرون می‌زند. به علت آرتروز شانه درد، خشکی مفصل و عدم کارایی مناسب آن در نتیجه‌ی سایش استخوان‌ها بر روی هم ایجاد می‌شود. در اغلب موارد، هدف از درمان آرتروز شانه، کاهش درد بیمار و کمک به ترمیم شدن غضروف فرسایش سافته و صدمه دیده از طریق مدالیته‌های درمانی فیزیوتراپی است.

بیشترین تاندون هایی که در شانه آسیب می بینند عبارتند از 4 تاندون عضلات گرداننده ی شانه و یکی از تاندون های ماهیچه ی دوسر بازو. عضلات گرداننده ی شانه از چهار عضله ی کوچک و تاندون هایشان تشکیل شده که قسمت بالایی استخوان بازو را پوشانده و آن را در مفصل شانه نگه می دارند. عضلات گرداننده ی شانه باعث حرکات و ثبات شانه می گردند.

پارگی تاندون

پارگی یا از هم گسیختگی تاندون ها ممکن است در اثر یک آسیب شدید یا آثار تخریبی بالا رفتن سن ایجاد شوند، مانند استفاده ی بیش از حد برای مدت طولانی و یا یک جراحت ناگهانی. پارگی تاندون شانه ممکن است کوچک بوده یا به قدری بزرگ باشند که تاندون را به دو قسمت جدا تقسیم کنند. در بیشترین موارد پارگی کامل، تاندون از محل اتصال به استخوان پاره می شود. آسیب به تاندون های عضلات گرداننده ی شانه و عضلات دو سر بازو، از شایع ترین این نوع آسیب ها می باشند.

گیر افتادگی شانه

گیر افتادگی شانه زمانی اتفاق می افتد که بالای تیغه شانه به هنگام بالا بردن بازو و دور شدن آن از بدن، بر بافت های نرم زیرین خود فشار وارد کند. هنگام بالا رفتن بازو، زایده ی اخرمی به روی تاندون و بورس های عضلات گرداننده ی شانه کشیده شده و روی آن ها اثر منفی می گذارد. این می تواند منجر به بورسیت و تاندونیت شده که باعث درد و محدودیت حرکتی شود. در طول زمان، گیر افتادگی های حاد حتی ممکن است باعث پاره شدن تاندون های شانه بشوند.

بی ثباتی

بی ثباتی شانه هنگامی رخ می دهد که انتهای استخوان بازو از مفصل شانه به بیرون رانده شود. این عارضه ممکن است به دلیل یک جراحت یا استفاده ی بیش از حد به وجود بیاید.

در رفتگی شانه ممکن است جزئی بوده و گوی انتهای استخوان بازو تا اندازه ای از مفصل شانه خارج شده باشد. به این عارضه در رفتگی ناقص می گویند. در رفتگی کامل در اثر خارج شدن کامل گوی از محل خود در مفصل شانه ایجاد می شود.

با ضعیف یا پاره شدن رباط ها، تاندون ها و ماهیچه های اطراف شانه، در رفتگی به طور مکرر به وجود می آید. در رفتگی های مکرر، ناقص یا کامل، دردناک بوده و باعث سستی و لرزش دست هنگام بالا بردن یا دور کردن بازو از بدن می شوند. با تکرار این در رفتگی ها احتمال آرتروز در مفصل نیز، افزایش می یابد.

آرتروز

درد شانه ممکن است در اثر آرتروز نیز ایجاد شود. انواع مختلفی از آرتروز وجود دارند که شایع ترین نوع آن در شانه استئوآرتریت است که با نام آرتروز پیری نیز شناخته می شود. علائم بیماری از جمله التهاب، درد و گرفتگی و خشکی شانه معمولا از سنین میانی شروع شده و با گذر زمان به تدریج پیشرفت می کنند.

استئوآرتریت ممکن است در اثر آسیب های ناشی از ورزش یا کار بوده یا به دلیل فرسودگی مزمن و پیری به وجود آید. انواع دیگر آرتروز ممکن است در اثر پارگی های روتاتورکاف (عضلات گرداننده ی شانه)، عفونت یا التهاب (غشا ی سینوویال) ایجاد شوند.

معمولا افراد برای کاهش درد آرتروز، از حرکت دادن شانه خودداری می کنند که این عمل در برخی موارد باعث سفت شدن و گرفتگی بافت های نرم مفصل شده محدودیت دردناکی در حرکت ایجاد می کند.

ترک یا شکستگی استخوان

ترک های شانه معمولا در استخوان های ترقوه، بازو و کتف دیده می شوند.

این عارضه در بیماران مسن، معمولا در اثر افتادن از ارتفاعات کم و در بیماران جوان تر در اثر آسیب های شدید تر مثل تصادف رانندگی یا حوادث ورزشی ایجاد می شود.

ترک ها معمولا باعث درد بسیار شدید، التهاب و کبودی در ناحیه ی شانه می شوند.

تشخیص

اولین قدم برای ارزیابی درد شانه ، بررسی کامل سوابق پزشکی است. پزشک ممکن است سوالاتی در مورد زمان شروع درد، سابقه ی تکرار و نحوه ی درمان آن و سوالاتی دیگر در مورد سلامت عمومی و مشکلات مربوط به شانه از شما بپرسد. یک معاینه ی جامع به منظور تشخیص علل درد شانه مورد نیاز می باشد. پزشک بدن شما را به منظور پیدا کردن موارد غیر عادی مانند التهاب، تغییر شکل، ضعف عضلانی یا حساسیت به لمس معاینه می کند. او همچنین میزان تحرک و قدرت شانه ی شما را بررسی می کند. پزشک ممکن است آزمایشات مختلفی از قبیل عکس برداری با اشعه ی ایکس، تست ام آر آی (MRI) و یا سی تی اسکن (CT scan) را برای کمک به تشخیص علت درد شانه یا دیگر مشکلات تجویز کند.

راه ها و روش های درمان

برای رفع درد شانه راه های بسیار متفاوتی وجود دارند، که میزان اثر گذاری هر کدام نه تنها به خود شخص بلکه به علت درد شانه ی وی نیز بستگی دارد. مثلا برای درمان درد آرتروز چند روش ترکیبی به کار می رود. با مشورت با پزشک خود مطمئن شوید که بهترین برنامه ی درمان برای شما طراحی شده است.

دارو درمانی

دارو های زیادی برای درمان و از بین بردن درد شانه و آرتروز به کار می روند، که ممکن است نیاز به تجویز پزشک داشته یا مصرف آن ها آزاد باشد. دارو های رایج عبارت اند از: دارو های ضد التهاب، کورتیکواستروئید ها، دارو های خواب.

کایروپرکتیک

در کایروپرکتیک برای تسریع بهبودی از یک سری روش های فیزیکی استفاده می شود. اگر قرار است تحت درمان کایروپرکتیک قرار بگیرید، پزشک کایروپرکتر باید برای شما روش و نحوه ی درمان را توضیح بدهد.

درمان های احتمالی شامل موارد زیر می باشند:

  • تمرینات مخصوص شانه. برای مثال، اگر از بی ثباتی شانه رنج می برید، تمریناتی برای تقویت شانه به شما داده خواهد شد.
  • ماساژ. در این روش کایروپرکتر با دست خود روی شانه ی شما کار می کند.

تزریق کورتیکواستروئید

اگر درد شانه ی شما بیش از حد شدید باشد، ممکن است با مسکن های خوراکی نتوان آن را درمان کرد.

با هر بار تزریق کورتیکواستروئید به درون یا اطراف مفصل شانه، می توان به مدت چند هفته درد آن را تسکین داد و تحرک را به آن باز گرداند. با این حال، این تزریقات درمان قطعی نبوده و با گذشت زمان ممکن است علائم بیماری باز گردند.

برخی از متخصصین معتقدند که تزریقات کورتیکواستروئید باید تا حد ممکن به تعویق انداخته شوند، و مدارک کمی مبنی بر کارآمد بودن این روش درمان موجود است. با این حال، این تزریقات درد شانه را کاهش داده و بدین گونه بیمار را قادر به انجام بهتر تمرینات فیزیوتراپی و بازتوانی می کند.

تزریق هیالورونات

هیالورونات یک داروی دیگر است که می توان با تزریق آن به شانه، از درد کاست. تحقیقات زیادی نشان می دهند که هیالورونات بر کاهش درد تاثیر گذار است. با وجود این، موسسه ی ملی تعالی سلامت و مراقبت (NICE) استفاده از هیالورونات برای درمان استئوآرتریت (عارضه ای که روی مفاصل اثر می گذارد) را توصیه نمی کند. به عقیده ی این موسسه، هیالورونات اثر کمی داشته و استفاده از کورتیکواستروئید انتخاب بهتری است، بنابراین، احتمالا از هیالورونات برای درمان درد شانه استفاده نمی شود.

عمل جراحی

بیشتر مشکلات مربوط به شانه بدون نیاز به جراحی بهبود می یابند، ولی می توان به فرایند بهبودی برخی از آن ها با کمک جراحی سرعت بخشید. اگر نیازی به جراحی باشد، معمولا می توان آن را به روش لاپاروسکوپی انجام داد که در آن برش کوچکی ایجاد می شود و زمان بهبودی پس از عمل نیز معمولا کمتر است.

درد شانه

آناتومی شانه

آناتومی شانه

این تصویر از شانه اجزاء اصلی مفصل را برجسته می کند

شانه شما از سه استخوان تشکیل شده است: استخوان بازو (Humerus)، تیغه شانه (استخوان کتف)، و استخوان یقه (استخوان ترقوه).

سر یا گوی استخوان بازو در حفره (سوکت) گرد تیغه شانه فیت میشود. این حفره به نام حفره گلنوئید شناخته میشود. ترکیبی از ماهیچه ها و تاندون ها استخوان بازو را در مرکز حفره (سوکت) شانه نگه میدارند، این بافت ها عضلات چرخاننده بازو (روتاتور کاف) نامیده میشوند، آنها گوی استخوان بازو (استخوان هومروس) را میپوشانند و آن را به تیغه شانه (استخوان کتف) شما متصل میکنند.

علل درد شانه

به طور کلی درد های شانه به دو دسته تقسیم بندی می شوند:

  • شکستگی ها و دررفتگی ها
  • بیماری های شانه

آقای دکتر محمدرضا گیتی در این ویدیو در مورد عوامل درد شانه صحبت می کنند:

شکستگی ها و دررفتگی ها

  • دررفتگی قدامی شانه

شایع ترین دررفتگی مفصلی در انسان، دررفتگی شانه می باشد. دررفتگی شانه در اکثر موارد قدامی و به ندرت خلفی است. در دررفتگی  قدامی، گردی طبیعی شانه از بین رفته و به صورت خط مستقیم در آمده و انتهای شانه نیز تیز شده است. حرکات شانه کاملا محدود و دردناک است. محدودیت واضح در چرخش بازو به داخل وجود دارد. برای تشخیص قطعی دررفتگی باید عکس رادیولوژی گرفته شود. بی حسی روی قسمت بیرونی شانه می تواند نشانه آسیب عصبی باشد. جا انداختن هر چه زودتر این دررفتگی ضروری است.  در موارد زیر ممکن است جراحی نیز نیاز باشد:

  • دررفتگی که نتوان به طور بسته جا انداخت.
  • دررفتگی همراه با شکستگی که جا به جایی دارد، باشد.
  • قطعه بزرگی از حفره گلنوئید شکسته که باعث ناپایداری آن گردد.
  • دررفتگی شانه همراه با زخم باز
  • دررفتگی خلفی شانه

شیوع این نوع در رفتگی از در رفتگی قدامی شانه کمتر است. اکثرا تشخیص این نوع در رفتگی مشکل می باشد. انقباض عضلانی در بیماران مبتلا به صرع و یا در اثر شوک درمانی یا برق گرفتگی بیشتر می تواند سبب این دررفتگی شود. وضعیت شانه در این دررفتگی چرخش به داخل کامل است، به گونه ای که بیمار اجازه کوچکترین چرخش به خارج را نمی دهد. عکس رادیولوژی شانه به تشخیص این بیماری کمک می کند.

  • شکستگی-دررفتگی مفصل شانه

دررفتگی شانه با شکستگی برجستگی بزرگ استخوان بازو معمولا به راحتی به روش بسته جا انداخته می شود در صورتی که پس از جا انداختن در رفتگی قطعه شکسته به جای اولیه برگشته باشد، بی حرکت کردن شانه کفایت می کند ولی اگر قطعه شکسته جا به جا باشد باید آن را با عمل جراحی باز جا انداخته و با پیچ ثابت نمود. دررفتگی شانه با شکستگی سر و گردن استخوان بازو غالبا احتیاج به عمل جراحی دارد.

  • دررفتگی مکرر در مفصل شانه

این بیماری در افراد جوان و افراد کمتر از چهل سال شایع است در رفتگی مکرر قدامی مفصل شانه به مراتب بیش از دررفتگی مکرر خلفی دیده می شود. دور کردن بازو و چرخش آن به بیرون موجب وحشت بیمار از در ررفتن مجدد شانه می شود که به آزمایش وحشت که علامت اختصاصی این بیماری است، شهرت دارد. درمان غیر جراحی دررفتگی مکرر شانه بی فایده بوده و باید آن را با عمل جراحی درمان نمود. عمل جراحی یا به صورت باز یا به کمک آرتروسکوپ خواهد بود.

دررفتگی مفصل شانه

بیماری های شانه

آقای دکتر محمدرضا گیتی در این ویدیو در مورد بیماری های مفصل شانه صحبت می کنند:

  • تورم تاندون عضله دو سر بازو

تاندون سر بزرگ عضله دو سر، درون ناودان دو سر استخوان بازو قرار دارد و گاه در اثر فعالیت شدید دچار درد و تورم می شود. این بیماری بیشتر در افراد ۳۰ تا ۴۰ ساله وجود دارد. درد در ناحیه شانه با چرخش ساعد به بیرون شدت می یابد. درمان این بیماری به صورت غیر جراحی می باشد.

  • پارگی تاندون عضله دو سر

پارگی تاندون عضله دو سر

انقباض ناگهانی عضله دو سر بازو می تواند موجب پارگی سر بلند عضله دو سر شود. این بیماری غالبا در افراد بین ۵۰ تا ۶۰ سال رخ می دهد. تاندون عضله ممکن است در بالا در قسمت تاندونی و در پایین در محل تاندونی عضلانی پاره شود. این پارگی در افراد مسن به دلیل تخریب تاندون و در افراد جوان در اثر بلند کردن جسم سنگین و انقباض ناگهانی به وجود می آید. پارگی بیشتر از بالا در محل تاندون دو سر بازویی می باشد. پارگی در بالا باعث پیدایش برجستگی در قسمت پایینی بازو و پارگی در پایین موجب پیدایش برجستگی در بالای بازو می گردد. قدرت خم کردن بازو و چرخش ساعد کاهش می یابد. معمولا ۱ تا ۲ روز بعد از پارگی خونمردگی در بازو به وجود می آید. حرکات شانه طبیعی است. عمل جراحی در اکثر افراد مسن ضروری نیست. اما در افراد جوان در صورت پارگی تاندون عضله دو سر بازو، احتیاج به عمل جراحی و ترمیم آن وجود دارد.

  • آرتریت تخریبی مفصل میان ترقوه و کتف

این بیماری بیشتر در مردان به خصوص ورزشکاران و یا در افرادی که در معرض ضربه های مکرر به مفصل هستند دیده می شود. در این بیماری روی مفصل حساس بوده و حرکات شانه به خصوص باز کردن بازو بیش از ۹۰ درجه باعث درد شانه می شود. در عکس رادیولوژی که به تشخیص کمک می کند، کاهش فضای مفصلی دیده می شود. شروع درمان به صورت غیر جراحی می باشد اما در مواردی که درمان غیر جراحی موثر واقع نشود، برداشتن یک تا دو سانتی متر از انتهای بیرونی استخوان ترقوه به تسکین درد کمک می کند.

  • آرتریت تخریبی مفصل شانه

آرتریت تخریبی مفصل شانه

استئوآرتریت (آرتروز) مفصل شانه در مقایسه با سایر مفاصل کمتر دیده می شود. اکثر بیماران بالای ۵۰ سال سن دارند. در عکس رادیولوژی کم شدن فاصله مفصلی مشهود است. درمان به صورت غیر جراحی بوده ولیکن در صورتی که درمان های طبی مفید واقع نشده و درد و ناراحتی بیمار شدید باشد، اقدام به تعویض مفصل می نماییم.

  • آرتریت روماتوئید شانه

آرتریت رومانوئید ممکن است مفصل شانه، مفصل ترقوه و کتف و یا بورس اطراف شانه را گرفتار کند. گاه بیماری باعث پارگی کلاهک چرخاننده بازو و یا سر بلند تاندون عضله دو سر بازویی می گردد. حرکات شانه به خصوص حرکات چرخشی محدود و دردناک است. در عکس رادیولوژی کم شدن فاصله مفصلی، خوردگی غضروفی و پیدایش کیست های استخوانی دیده می شود. درمان بیماری اصلی (آرتریت روماتوئید) ضروری است. در صورت پیشرفت بیماری درمان های جراحی من جمله در مراحل آخر بیماری تعویض مفصل پیشنهاد می گردد.

  • سل مفصل شانه

سل شانه پس از درگیری ریه توسط این بیماری ایجاد شده و بر دو نوع تقسیم می شود:

  • نوع خشک: ترشحات چرکی وجود ندارد
  • نوع تر: ترشحات چرکی درون مفصل جمع شده و ممکن است به خارج سر باز کند

علاوه بر تورم مفصلی، از بین رفتن شدید عضلات نیز دیده می شود. در لمس، حساسیت در اطراف مفصل وجود داشته و حرکات در همه جهات محدود و دردناک است. شروع درمان به صورت دارودرمانی بوده ولی در مواردی که علی رغم درمان های طبی و بی حرکتی، بهبودی حاصل نشود و یا اینکه درد و ناراحتی ادامه یابد باید اقدام به منجمد کردن (آرترودز) مفصل شانه کرد.

  • رسوب کلسیم و ورم حاد کلاهک چرخاننده

رسوب کلسیم و ورم حاد کلاهک چرخانندهرسوب کلسیم و ورم حاد کلاهک چرخاننده

معمولا رسوب کلسیم در یک و نیم سانتی متری انتهای تاندون های عضلات کلاهک چرخاننده، جایی که از نظر خونرسانی فقیر است، رخ می دهد. این بیماری خود به خود خوب خواهد شد و معمولا پس از یک تا دو سال کلسیم رسوب یافته جذب شده و به جای آن نسج جوشگاهی تشکیل می شود. در عکس رادیولوژی رسوب کلسیم دیده می شود. مردان بیش از زنان دچار این بیماری می شوند. گاه رسوب کلسیم با التهاب همراه بوده که باعث درد شدید شانه می گردد. درد شدید و ناگهانی بوده و باعث بی حرکتی شانه می گردد. لمس برجستگی بزرگ شانه و حرکات شانه به خصوص حرکات چرخشی فوق العاده دردناک است. گذاشتن کیسه یخ و تجویز داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی کمک کننده خواهد بود. اگر درد بیمار مدت طولانی ادامه یابد عمل جراحی آرتروسکوپی به منظور خارج کردن کلسیم ضرورت پیدا می کند.

  • شانه منجمد یا کپسولیت چسبنده

به حالتی اطلاق می شود که حرکات مفصل شانه در همه جهات محدود شده و علت ایجاد آن  ایجاد فیبروز در کپسول مفصلی است. در خانم ها به مراتب شایع تر بوده و اغلب در دهه ۵ و ۶ زندگی دیده می شود. عوامل زمینه ای متعددی نظیر جراحی قلب، بیماری های اعمال جراحی مغز، برداشتن سرطان پستان، بیماری های مربوط به دیسک گردن، دیابت و غیره در پس زمینه این بیماران ممکن است وجود داشته باشد. به علاوه بسیاری از این افراد از لحاظ روانی و شخصیتی زمینه اضطراب یا افسردگی دارند. شانه یخ زده دارای سه مرحله است:

  • مرحله اول: با التهاب پرده مفصلی و شروع فیبروز در کپسول مفصل همراه است. بیمار از درد دائمی علی الخصوص شب ها شاکی است.
  • مرحله دوم: با محدود شدن پیشرونده حرکات شانه همراه بوده و درد در این مرحله ثابت است.
  • مرحله سوم: تدریجا حرکات شانه به حالت اولیه برمیگردد. ممکن است این مرحله تا دو سال یا بیشتر طول بکشد.

اولین حرکتی که در شانه منجمد محدود می شود چرخش داخلی شانه می باشد. اصل ثابت درمان در هر سه مرحله تشویق و آموزش صحیح بیمار در جهت تمرینات کششی شانه می باشد. اقدامات بعدی شامل تزریق کورتیکواستروئید، ماده بی حسی، آزاد کردن چسبندگی ها و آزاد کردن کپسول فیبروزه از طریق آرتروسکوپی است.

شانه منجمد یا کپسولیت چسبنده

  • سندروم گیر کردن تاندون های کلاهک چرخاننده

در جریان حرکات روزمره تاندون های کلاهک چرخاننده در معرض گیر کردن بین قسمت فوقانی استخوان بازو و زائده استخوان کتف می باشند. عواملی نظیر شکل غیر طبیعی زائده استخوان کتف، فعالیت های مکرر و ورزش هایی نظیر تنیس و شنا موجب افزایش گیر کردن تاندون ها شده که نهایتا باعث ایجاد التهاب تاندون، تورم بورس زیر زائده استخوان کتف، تخریب و اختلال عملکرد تاندونی می شود. این بیماری معمولا بعد از ۴۰ سالگی دیده می شود. آرتروگرافی و ام آر آی جهت تشخیص پارگی تاندون های کلاهک چرخاننده ضروری است. برای درمان سندروم گیر کردن تاندون های کلاهک چرخاننده ابتدا کاهش فعالیت، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، فیزیوتراپی و تزریق کورتیکواستروئید توصیه می شود. در صورت موثر واقع نشدن این درمان ها، لازم است بیمار تحت عمل جراحی قرار گیرد.

  • پارگی کلاهک چرخاننده

پارگی کلاهک چرخاننده می تواند به دنبال یک ضربه حاد ایجاد شود ولی اکثرا این پارگی به صورت مزمن و به علت گیر کردن این تاندون بین زائده استخوان کتف و برجستگی بزرگ بازو ایجاد می شود. مهم ترین علامت این بیماری درد شانه است. معمولا درد در جلوی شانه است و ممکن است به بازو تیر بکشد. امروزه روش انتخابی برای بررسی پارگی های کلاهک چرخاننده ام آر آی است. در نصف موارد، درمان های غیر جراحی می تواند علائم بیماری را بهبود دهد. با درمان غیر جراحی درد و دامنه حرکتی شانه بهبود می یابد ولی تاثیری روی ضعف عضلانی ناشی از بیماری ندارد.  در صورت ادامه درد و برخی موارد دیگر، جراحی توصیه می گردد.

  • دردهای انتشاری شانه

آقای دکتر محمد رضا گیتی در این ویدیو در مورد دردهای انتشاری شانه صحبت می کنند

  • سندروم شانه ای دستی

یک ناراحتی دردناک شانه است که با درد، تورم و محدودیت انگشتان دست همراه است. این سندروم غالبا پس از ۳ تا ۶ ماه بهبود می یابد و ظرف یک تا دو سال برطرف می شود.

اکثر مشکلات شانه در چهار دسته اصلی طبقه بندی میشوند:

  • التهاب تاندون (بورسیت یا تاندونت) یا پارگی تاندون
  • آرتریت
  • شکستگی (استخوان شکسته)

سایر عللی که کم و بیش باعث درد در شانه می گردند عبارتند از تومور، عفونت، و مشکلات مربوط به اعصاب.

بورس ها کیسه های پر شده از مایعی میباشند که در مفاصل تمام بدن، از جمله در شانه قرار داده شده اند. آنها مانند بالشتک هایی بین استخوانها و بافتهای نرم فوقانی عمل میکنند و به کاهش اصطکاک بین ماهیچه های لغزنده و استخوان کمک میکنند.

گاهی استفاده بیش از حد از شانه باعث التهاب و ورم بورس میان روتاتور کاف و قسمتی از تیغه شانه که اکرومیون نامیده میشود میگردد. نتیجه شرایطیست که بعنوان التهاب بورس زیر سرشانه ای یا زیر اخرمی شناخته میشود.

التهاب بورس اغلب همراه با التهاب تاندون روتاتور کاف رخ میدهد. بافت های زیادی در شانه میتوانند دچار التهاب و درد شوند، بسیاری از فعالیت های روزانه مانند شانه کردن موها یا لباس پوشیدن میتواند سخت شود.

تاندون ریسمانیست که ماهیچه را به استخوان متصل میکند. بیشتر تاندونیت ها نتیجه التهاب در تاندون میباشند.

بطور کلی تاندونیت ها یکی از دو نوع ذیل میباشند:

  • حاد: پرتاب شدید توپ یا سایر فعالیت هایی که از بالای سر در حین کار یا ورزش انجام میشود، باعث تاندونیت حاد میگردد.
  • مزمن (شدید و دیرینه): بیماریهای تخریبی مانند آرتریت یا سایش و پارگی تکرار شونده به دلیل سن، میتوانند منجر به تاندونیت مزمن شوند.

بیشترین تاندونهایی که در شانه تحت تأثیر قرار میگیرند چهار تاندون روتاتور کاف و یکی از تاندونهای بی سپس (دوسر) میباشند. روتاتور کاف از چهار ماهیچه کوچک و تاندونهایشان که استخوان بالایی بازو را پوشش میدهند و آن را در حفره (سوکت) شانه نگه می دارند تشکیل میشود. روتاتور کاف به حرکت و پایداری شانه کمک میکند.

قطع و پارگی تاندون ممکن است پیرو آسیب حاد یا تغییرات تخریبی در تاندون بدلیل سن بالا، استفاده بیش از حد و طولانی مدت و سایش و پارگی، یا یک آسیب ناگهانی رخ دهد. این پارگی ها ممکن است جزئی باشند یا بطور کامل تاندون را از محل اتصالش به استخوان جدا نمایند. در اکثر موارد پارگی کامل، تاندون از محل اتصالش به استخوان کنده میشود. آسیب تاندون های روتاتور کاف و دو سر (بی سِپس) جزو آسیبهای بسیار شایع از این دست میباشند.

  • گیر افتادگی شانه

گیر افتادگی شانه وقتی رخ میدهد که قسمت بالای تیغه شانه (استخوان کتف) هنگامیکه شانه به سمت بیرون بدن کشیده میشود بر روی لایه های بافت نرم زیرینش فشار وارد میکند. وقتی که دست کشیده میشود، اکرومیون ساییده میشود یا گیر میکند به تاندونهای روتاتور کاف و بورس، که میتواند منجر به بورسیت یا تاندونیت که باعث درد و محدودیت حرکتی شود.

  • ناپایداری

ناپایداری شانه زمانی اتفاق میافتد که گوی استخوان بازوی فوقانی (استخوان هومروس) در اثر فشار از حفره (سوکت) شانه خارج شده باشد. این اتفاق میتواند پیرو یک آسیب ناگهانی یا استفاده بیش از حد رخ دهد.

دررفتگی میتواند جزئی باشد، وقتیکه گردی سر استخوان هومروس بصورت جزئی از حفره (سوکت) شانه خارج شده باشد، که ساب لاکسیشن (Subluxation) نامیده میشود. در رفتگی کامل بدین معنیست که گوی سر استخوان هومروس از سوکت شانه (حفره گلنوئیدی) بطور کامل خارج شده باشد.

وقتیکه رباط ها (لیگامان ها)، تاندون ها و ماهیچه های اطراف شانه شل یا  پاره میشوند، در رفتگی میتواند بارها و بارها رخ دهد. دررفتگی های مکرر که ممکن است جزئی یا کامل باشند، در هنگام بالا بردن بازو و حرکت دادن آن باعث درد و ناپایداری میشوند. تکرار دررفتگی های جزئی (ساب لاکسیشن) یا دررفتگی های کامل باعث افزایش ریسک ابتلا به آرتریت مفصل میشود.

  • آرتریت شانه

آرتریت شانه

درد شانه همچنین می تواند از آرتریت ناشی شده باشد. انواع زیادی از آرتریت وجود دارد، شایع ترین نوع آرتریت در شانه، آرتروز می باشد که بعنوان آرتریت “ساییدگی و پارگی” نیز شناخته میشود. علائمی مانند ورم، درد، و سفتی بطور معمول از سنین میانسالی آغاز میشود. آرتروز به آرامی گسترش میابد و درد ناشی از آن در گذر زمان بدتر میشود.

آرتروز، ممکن است مربوط به ورزش یا آسیب های کاری یا ساییدگی و پارگی مزمن باشد. سایر انواع آرتریت میتواند مربوط به پارگی روتاتور کاف، عفونت، یا یک التهاب پوشش مفصل باشد.

اغلب مردم تلاش خواهند کرد تا از حرکت های شانه پرهیز کنند که درد ناشی از آرتریت کاهش یابد، گاهی این امر باعث سفت و سخت شدن بافت های نرم مفصل میشود که منجر به یک محدودیت دردناک حرکتی می گردد.

آقای دکتر محمد رضا گیتی در این ویدیو در مورد درمان آرتروز شانه صحبت می کنند:

شکستگی ها استخوان های شکسته هستند. شکستگی های شانه معمولاً استخوان ترقوه، استخوان بازو (استخوان هومروس)، و استخوان کتف (تیغه شانه) را درگیر میکنند.

شکستگی شانه با توجه به سن و سال بیماران غالباً از سقوط از یک ارتفاع ناشی شده است. در بیماران جوانتر، شکستگی شانه اغلب از یک آسیب با انرژی بالا مانند تصادف با موتور سیکلت یا یک آسیب برخوردی ورزشی ناشی میشود.

شکستگی ها غالباً باعث درد شدید، ورم، کبودی و یا کوفتگی در اطراف شانه میشوند.

نحوه تشخیص درد شانه با معاینه پزشک

در مورد یک آسیب حاد که باعث درد زیادی شده است، در اسرع وقت بدنبال مراقبت های پزشکی (مراجعه به پزشک) باشید. اگر درد شدت کمی داشت، ممکن است مناسب باشد که چند روزی استراحت کنید، که شاید زمان مشکل را حل کند؛ اگر درد ادامه پیدا کرد، به پزشک مراجعه کنید.

پزشک ارزیابی های کاملی انجام خواهد داد تا دلایل درد شانه را تعیین و در صدد تدارک راههای درمان آن برآید.

گام اول در ارزیابی، بررسی کامل سوابق پزشکی میباشد. پزشک ممکن است زمان و چگونگی آغاز درد را جویا شود، یا اینکه آیا قبلاً هم چنین اتفاقی افتاده بود و اگر بلی، چگونه درمان شده بود، و پرسش های دیگری که در تعیین وضعیت کلی سلامتی بیمار و دلایل احتمالی مشکل شانه میتوانند کمک کننده باشند. از آنجائیکه بیشتر مشکالات شانه با برخی فعالیت ها تشدید و با برخی از فعالیت ها تسکین میابند، سوابق پزشکی میتوانند بعنوان یک ابزار ارزشمند در فهمیدن منشاء درد باشند.

یک سری معاینات جامع برای فهمیدن دلایل اصلی درد شانه بیمار مورد نیاز است. پزشک بدنبال ناهنجاری های فیزیکی، ورم، تغییر شکل یا ضعف ماهیچه، و نواحی حساس خواهد بود. او طیف حرکتی و قدرت شانه را ملاحظه خواهد کرد.

آزمایشات

  • عکس رادیولوژی: این عکس ها هرگونه آسیب در استخوان های تشکیل دهنده شانه شما را نشان خواهند داد.
  • ام آر آی و مافوق صوت: این بررسی های تصویری، تصاویر بهتری از بافت های نرم خلق میکنند. ام آر آی ممکن است به پزشک کمک کند تا آسیبهای وارده به رباط ها (لیگامان ها) و تاندون هائیکه شانه را احاطه کرده اند تشخیص دهد.
  • سی تی اسکن: این ابزار برای تولید نماهای بسیار جزئی از استخوان های شانه، عکس برداری رادیولوژی (X-Rays) را با تکنولوژی کامپیوتری ترکیب میکند.
  • بررسی ها یا مطالعات الکتریکی: پزشک ممکن است برای بررسی عملکرد اعصاب، گرفتن آزمایشی مانند نوار عصب و عضله (EMG) را پیشنهاد دهد.
  • آرتروگرافی: در خلال این عکس برداری رادیولوژی، بمنظور نمایش بهتر مفصل و ماهیچه ها و تاندون های اطراف آن یک مایع حاجب به داخل شانه تزریق میگردد. این روش ممکن است با روش عکس برداری ام آر آی نیز ترکیب شود.
  • آرتروسکوپی: در این فرایند جراحی، پزشک به وسیله یک دوربین مجهز به فیبر نوری به داخل مفصل نگاه میکند. آرتروسکوپی ممکن است آسیب های بافت نرم که در معاینات بالینی، عکس رادیولوژی و سایر آزمایشات مشخص نشده اند را نشان دهد. علاوه بر کمک در پیدا کردن عامل درد، آرتروسکوپی ممکن است در اصلاح مشکل نیز کمک کند.

روش های درمان درد شانه

درمان درد شانه به سه دسته کلی درمان های حمایتی، مداخله ای و جراحی تقسیم می شود.

درمان های حمایتی

درمان خانگی شانه درد

درمان های حمایتی شامل استراحت، استفاده از گرم کردن و سرد کردن موضع، اصلاح سبک زندگی، استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و… می شود. برخی دیگر از انواع درمان های حمایتی شامل موارد زیر می شود:

  • تغییر فعالیت ها. بطور کلی درمان همراه است با استراحت، جایگزینی فعالیت ها، و فیزیوتراپی جهت کمک به افزایش قدرت و انعطاف پذیری شانه. راه حل های متداول مانند پرهیز از فشار بیش از حد یا زیاده روی در فعالیت هاییکه بطور معمول انجام نمی شود می تواند به پیشگیری از درد شانه کمک کند.
  • روغن سیاه دانه
  • روغن اکالیپتوس
  • نمک اپسوم
  • زردچوبه
  • فلفل
  • آب درمانی

درمان های مداخله ای

شایعترین درمان های مداخله ای برای درد شانه شامل موارد زیر است:

  • تجویز دارو. پزشک ممکن است برای کاهش التهاب و درد دارو تجویز نماید. اگر دارو برای تسکین درد تجویز شود، میبایست دقیقاً طبق دستور مصرف شود. همچنین ممکن است پزشک برای تسکین درد تزریق داروهای بی حسی یا کرتون ها را پیشنهاد دهد.
  • تزریق پی آر پی PRP
  • اوزون درمانی
  • طب سوزنی
  • تزریق هیالورونیک اسید

درمان های جراحی

ممکن است برای حل برخی از مشکلات شانه جراحی نیاز باشد. اگرچه که بخش بزرگی از بیماران با درد شانه به به روش های درمانی ساده مانند جایگزینی فعالیت ها، استراحت، تمرینات ورزشی، و داروها جواب می دهند.

انواع مشخصی از مشکلات شانه، مانند در رفتگی های مکرر و برخی از پارگی های روتاتور کاف، ممکن است با تمرین ورزشی حل نشوند. در این موارد ممکن است جراحی در زمانی نسبتاً زود پیشنهاد شود.

جراحی میتواند به روش آرتروسکوپی جهت بیرون کشیدن بافت زخم یا ترمیم بافت های پاره شده باشد، یا به روشهای سنتی جراحی باز برای بازسازی های بزرگ تر یا تعویض کامل مفصل شانه.

برخی از انواع جراحی های شایع جهت درمان بیماری های شانه شامل موارد زیر است:

  • استئوتومی
  • آرترودز (خشک کردن مفصل)
  • آرتروپلاستی (بازسازی مفصل) که شامل موارد زیر است:
  1. برداشتن قسمتی از مفصل که به تدریج با نسوج فیبروز جایگزین گردد
  2. تعویض نیمی از مفصل
  3. تعویض کامل مفصل (تعویض مفصل شانه)
  4. پیوند استخوان
  5. یکسان کردن طول اندام
  • آرتروسکوپی شانه

آرتروسکوپی شانه

پیشگیری از آسیب و درد شانه

در زندگی روزمره، شانه شما به طور جدی در حال ورزش است. تقریبا با هر تکان شما، شانه شما نیز تکان می خورد. شما از آن برای بلند کردن اجسام، دست یابی و رسیدن به اجسام یا حتی پرتاب توپ استفاده می کنید. شما می توانید اجسام را از بالا گرفته یا از روی زمین بردارید.

شما می توانید همه این کارها را انجام دهید زیرا یک شانه سالم با وسعت حرکتی زیاد دارید که این خود نکته مثبتی است. اما تمام این حرکات به معنی آن است که روش های بیشتری برای آسیب دیدن شما وجود دارد. شانه مفصلی است که بیش از مفاصل دیگر آسیب می بیند.

شایع ترین مشکلات از تکرار بیش از حد یک حرکت برای طولانی مدت و همچنین حرکت زیاد دست در بالای سر (مثل نقاشی یا نصب پرده) ناشی می شود.

اما شانه شما ممکن است از راه های دیگری نیز آسیب ببیند:

  • سن: روند سایشی و گسستنی طبیعی که با افزایش سن ایجاد می شود می تواند به شانه شما آسیب بزند.
  • استئوآرتریت (آرتروز): غضروف (بافت پوشاننده لغزنده و محکم) که از مفصل شما محافظت می کند، از بین می رود.
  • آسیب کلاهک چرخنده: کلاهک چرخنده گروهی از عضلات و تاندون ها هستند که شانه را کنار هم نگه می دارد.
  • بورسیت: بالشتک های پر از مایع که از مفصل شما محافظت می کنند، متورم می شوند.
  • دررفتگی: استخوان های بازوی شما از شانه جدا می شوند (به طور طبیعی شبیه گوی و کاسه در هم چفت می شوند.) این مسئله می تواند بسیار دردناک باشد.
  • شانه منجمد: کپسول بافت پیوندی که شانه را کنار هم نگه می دارد ضخیم شده و دور مفصل تنگ می شود و حرکات را محدود می کند.

پیشگیری از آسیب به شانه

پیشگیری از آسیب و درد شانه

خبر خوب آن است که مشکلات شانه اغلب بدون جراحی درمان می شوند. با این حال، بهترین کار در قدم اول پیشگیری است. در زیر چند راه برای این کار آورده شده است:

به بدن خود گوش دهید: اگر بعد از هر فعالیت به درد شانه دچار می شوید، آن را نادیده نگیرید. اگر درد جدی است و از بین نمی رود، به پزشک مراجعه کنید. نیازی نیست در برابر درد مقاومت نشان دهید. ممکن است با این کار شرایط را بدتر کنید.

سر فرم باقی بمانید: فرم فیزیکی بدن خود را با ورزش منظم و رژیم غذایی سالم در حالت خوبی حفظ کنید. این راه، راهی برای خوب ماندن است و کمک می کند تا از آسیب جلوگیری کنید.

درست ورزش کنید: پیش از ورزش، گرم کنید. اگر مدتی است ورزش نکرده یا فعالیت نداشته اید، به آرامی شروع کنید. یاد بگیرید وزنه ها را چگونه بلند کنید. وزنه بسیار سنگین بلند نکنید.

سر کار مراقب باشید: مراقب باشید تا شانه خود را سر کار آسیب نزنید.

  • در هنگام نشستن و ایستادن وضعیت خوبی داشته باشید.
  • برای بالا بردن اجسام نکات ایمنی را رعایت کنید. صاف بایستید و پاهای خود را خم کنید.
  • هر ساعت چند دقیقه استراحت کنید. قدم بزنید و حرکات کششی انجام دهید.
  • اگر سر میز کار می کنید، اطمینان پیدا کنید که سطح میز شما طوری باشد که به راحتی بتوانید از کامپیوتر خود استفاده کنید.

برای رسیدن به اجسامی که بدان ها نیاز دارید، به خود کشش وارد نکنید: برای رسیدن به اجسامی که در ارتفاع هستند از یک چهارپایه استفاده کنید. اجسامی که از آنها استفاده می کنید را در قفسه های پایین تر یا در کشو قرار دهید.

بهبودی

اگر به شانه خود آسیب زدید، با انجام این کارها باید بهتر شوید:

  • استراحت و یخ گذاری کلید بهبودی هستند. هر چند ساعت یخ بگذارید.
  • از پزشک خود برای استفاده از داروهای ضد درد بدون نیاز به نسخه مثل آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن مشورت بگیرید.
  • اگر پزشک شما توصیه به فیزیوتراپی کرد، حتما آن را انجام دهید.
  • شانه بند گردنی نپوشید. باید دست شما برای حرکت آزاد باشد. فقط بیش از حد آن را تکان ندهید.

آرتروز گردن چیست؟

یکی از شایع‌ترین بیماری‌های شغلی که در برخی از شغل‌ها مانند دندان‌پزشکی بیشتر مشاهده می‌شود بیماری آرتروز گردن است. اعصاب دست‌ها در گردن از میان مهره‌ها خارج می‌شوند و به سمت انتهای دست‌ها می‌روند که به علت بیماری آرتروز گردن یا دیسک گردن و علل دیگر امکان دارد به آن‌ها فشار واردشده و بیمار احساس گردن درد با انتشار به بازو و ساعد و همچنین احساس بی‌حسی کند.

عصب‌های حسی مهم که به سروصورت می‌رسند از گردن عبور می‌کنند. ستون فقرات گردن دارای هفت مهره است که قابلیت حرکت‌کردن دارند و باعث می‌شوند بتوانیم گردن خود را به اطراف حرکت دهیم. گردن می‌تواند به‌دلیل نرم و قابل انحنابودن به‌راحتی هنگام زمین‌خوردن یا حوادث آسیب ببیند و به‌دلیل اینکه رگ‌های مهم و حساس مغز از گردن عبور می‌کنند صدمه‌دیدن گردن باعث قطع‌شدن جریان خون و همچنین مشکلات حسی می‌شود.

صدادادن مهره‌های گردن نوعی صدای ترق و تروق یا شبیه کلیک‌کردن است که هنگام چرخاندن سر به طرفین ایجاد می‌شود. این صدا، شبیه به صدایی است که هنگام چرخاندن انگشت‌ها به‌وجود می‌آید. بسیاری از مردم عادت دارند پس از بیدارشدن از خواب یا پس از کار طولانی پشت میز، گردن خود را برای ازبین‌بردن فشار عضلانی بپیچانند. اگرچه افراد پس از چرخاندن گردن و ایجاد این صدا احساس راحتی می‌کنند، اما تکرار این کار برای سلامتی مضر است. این کار باعث گردن‌درد و آرتروز گردن می‌شود.
علایم آرتروز گردن را بشناسید
علائم آرتروز گردن
آرتروز گردن به‌طورمعمول بیشتر کارمندان که کارشان پشت میز است یا به‌عبارت‌دیگر افراد کم‌تحرک و ثابت‌نشین را مبتلا می‌کند. از علائم آرتروز گردن می‌توان به درد شانه و کتف اشاره کرد که تا نواحی بالای کمر و پشت سر منتشر و باعث فشار روی ریشه‌های عصبی می‌شود و می‌تواند دردهای انتشاری در مسیر عصب تا نوک انگشتان را ایجاد کند. درصورتی‌که به علل آرتروز گردن فشار روی نخاع ایجاد شود علائمی مانند ضعف عضلات و نداشتن توانایی درحرکت ظریف انگشتان به‌وجود می‌آید.عوامل آرتروز گردن

از عوامل ایجادکننده آرتروز گردن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
1. ضربه‌ها (شکستگی‌ها) و آرتروز گردن
2. بیماری‌های التهابی مفاصل و آرتروز گردن
3. عفونت‌های مفصلی و آرتروز گردن
عوارض آرتروز گردن
1.کم‌شدن انعطاف‌پذیری گردن بعد از عمل جراحی یا درمان آرتروز گردن یک از عوارض این بیماری است
2.در صورت عدم درمان آرتروز گردن با پیشرفت این بیماری ممکن است راه رفتن افراد مبتلابه بیماری به‌صورت غیرطبیعی یا اسپاتیک درآیدپیشگیری از آرتروز گردن

برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد هر وقت احساس گردن‌درد داشتید پیشانی‌تان را با کف دست فشار دهید. استرس یا ناراحتی می‌تواند باعث ایجاد سفتی عضلات گردن و گردن‌درد شود. شما می‌توانید این درد را با نرمش‌های ساده رفع کنید؛ همچنین ورزش در محل کار می‌تواند در پیشگیری از آرتروز گردن و درمان گردن‌درد تأثیر زیادی داشته باشد.
برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد روی یک صندلی بنشینید و مقداری به‌سمت جلو خم شوید و آرنج خود را روی میز قرار دهید.سرتان را میان دو شانه قرار دهید. پیشانی خود را با دست بگیرید و مقداری فشار دهید و این حالت را به مدت سه تا پنج ثانیه حفظ کنید و برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد سه تا پنج بار این حرکت را انجام دهید.
برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد موقع دیدن تلویزیون شانه‌هایتان را بالا و پایین کنید. روی لبه یک صندلی بنشینید و ستون فقرات را به‌طورکامل صاف کنید؛ به‌صورتی‌که بلندتر به‌نظر بیایید. شانه‌ها را تا حد امکان بالا ببرید و پس‌ازآن تا جایی که می‌توانید پایین بیاورید.برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد زمانی که بیشتر از 45 دقیقه کار می‌کنید یا جلوی کامپیوتر می‌نشینید یا رانندگی می‌کنید دقیقه‌ای ورزش کنید.
به‌طورمعمول موقع رانندگی و نشستن‌های ثابت و طولانی‌مدت سرمان را جلو می‌آوریم که این کار یکی از علل ایجاد آرتروز گردن و گردن‌درد است؛ به همین علت برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد بهتر است هر ده دقیقه یک‌بار از پشت میز بلند شوید و کمی بایستید و گردن و شانه‌ها را کمی چرخانده و نرمش دهید. برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد موقع تایپ‌کردن بهتر است وضعیت مناسب بدن را حفظ کنید و به‌صورت مکرر به این کار مشغول نباشید. بالش مناسب خواب نیز در پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد تأثیر بسیار زیادی دارد.
طراحی سایت ، طراح وب سایت