آدرس: تهران - شریعتی - پایین تر از پل صدر
همین امروز با ما تماس بگیرید 9024770808 (+98)

دیسک گردن با آرتروز چه تفاوتی دارد؟

آرتروز زمانی رخ می دهد که غضروف های اطراف مفاصل دچار پارگی شوند، که این پدیده حرکات نرم و آسان استخوان ها را دچار اختلال کرده و نهایتا منجر به تورم و درد مفاصل می شود.

زمانی که این اتفاق در مهره های گردن رخ دهد به عنوان آرتروز گردن شناخته می شود. گاهی اوقاب آسیب غضروف ها می تواند در اثر بیماری های مخرب ایجاد شود که به آن استئوآرتریت گردن گفته می شود. مفاصل گردن یکی از مهمترین قسمت های حرکتی ستون فقرات هستند.

دو مفصل گردنی کوچک در پشت هر مهره قرار گرفته که امکان حرکات به سمت جلو / عقب و خم کردن را فراهم می کنند. این مفاصل دربرگیرنده غضروف در سطوح بالایی و پایینی بوده تا قسمت های پشتی استخوان های ستون فقرات را محافظت کنند.

در غیاب غضروف، استخوان ها بر روی همدیگر حرکت کرده که این امر منجر به ساییده شدن، التهاب و درد خواهد شد که منجر به آرتروز گردن می شود. دیسک گردن شامل یک لایه بافته شده از فیبرهای غضروفی است که در عین سخت بودن منعطف نیز می باشد.

درون این لایه فیبری حلقوی، بوسیله یک ماده ژله ای نرم پروتئینی پر شده است که امکان مهار ضربه و استرس را بوسیله دیسک فراهم می کند. مجموعا شش دیسک گردن ژله مانند بین مهره های گردنی وجود دارد که حین حرکت، آن ها را از سایش بر یکدیگر حفظ می کند.فرق دیسک گردن با آرتروز گردن

فرق دیسک گردن با آرتروز گردن

فرق دیسک گردن با آرتروز گردن

تفاوت میان دیسک گردن با آرتروز گردن

یکی از دلایل شایع دردهای گردن آسیب به دیسک گردن است که این درد تا بازوها امتداد می یابد. این درد زمانی ایجاد می شود که دیسک دچار پارگی و جراحت شده باشد، به گونه ای که منجر به نشت محتویات ژله ای آن به بیرون شود.

دلایل ایجاد آرتروز گردن

آرتروز گردن با افزایش سن تشدید خواهد شد. سایش و پارگی های مداومی که طی گذر عمر ایجاد شده است یکی از عوامل اصلی این پدیده خواهد بود. علاوه بر سن دلایل دیگری نیز در ایجاد و توسعه آرتروز گردن نقش دارند، نظیر:

عوامل ژنتیکی:

نشانه هایی از بروز آرتروز گردن بصورت ژنتیکی یافت شده است. بر این اساس بعضی افراد بطور ژنتیکی دارای غضروف های ضعف و آسیب پذیرتر هستند.

جراحت:

آسیب و جراحت در غضروف یا کپسول های محافظ مفصل، سبب التهاب مفصل شده بطوری که غضروف راحت تر می شکند. افتادن یا فعالیت های ورزشی سنگین می تواند سبب آسیب به مفاصل شود.

شغل:

بعضی از مشاغل، از جمله مواردی که نیاز به انجام یک حرکت تکراری یا بلند کردن یک شی سنگین دارد می تواند استرس و فشار بر ستون فقرات را تشدید کند.

وزن:

افراد مبتلا به اضافه وزن سریع تر دچار آرتروز گردن می شوند. وزن بیشتر به معنی افزایش فشار و استرس بیشتر به مفاصل است.

دیسک گردن

در کودکان، بیش از 85 درصد دیسک گردن را آب تشکیل می دهد. با افزایش سن از محتوی آب دیسک گردن کم می شود. بر اساس گزارشات با رسیدن سن به 70 سال، میزان آب موجود در دیسک گردن از 85 به 70 درصد میرسد. اما در بعضی افراد دیسک گردن با سرعت بیشتری آب از دست می دهد.
هرچه دیسک گردن خشک تر شود، انعطاف پذیری آن کمتر شده و شکننده تر می شود. در این حالت دیسک گردن نمی تواند به طور طبیعی خود را ترمیم کند چرا که دیسک گردن فاقد رگ های خونی بوده و مواد غذایی و متابولیت ها را طی فرآیند انتشار از غضروف های پیرامون تامین می کند.

آرتروز گردن چیست؟

یکی از شایع‌ترین بیماری‌های شغلی که در برخی از شغل‌ها مانند دندان‌پزشکی بیشتر مشاهده می‌شود بیماری آرتروز گردن است. اعصاب دست‌ها در گردن از میان مهره‌ها خارج می‌شوند و به سمت انتهای دست‌ها می‌روند که به علت بیماری آرتروز گردن یا دیسک گردن و علل دیگر امکان دارد به آن‌ها فشار واردشده و بیمار احساس گردن درد با انتشار به بازو و ساعد و همچنین احساس بی‌حسی کند.

عصب‌های حسی مهم که به سروصورت می‌رسند از گردن عبور می‌کنند. ستون فقرات گردن دارای هفت مهره است که قابلیت حرکت‌کردن دارند و باعث می‌شوند بتوانیم گردن خود را به اطراف حرکت دهیم. گردن می‌تواند به‌دلیل نرم و قابل انحنابودن به‌راحتی هنگام زمین‌خوردن یا حوادث آسیب ببیند و به‌دلیل اینکه رگ‌های مهم و حساس مغز از گردن عبور می‌کنند صدمه‌دیدن گردن باعث قطع‌شدن جریان خون و همچنین مشکلات حسی می‌شود.

صدادادن مهره‌های گردن نوعی صدای ترق و تروق یا شبیه کلیک‌کردن است که هنگام چرخاندن سر به طرفین ایجاد می‌شود. این صدا، شبیه به صدایی است که هنگام چرخاندن انگشت‌ها به‌وجود می‌آید. بسیاری از مردم عادت دارند پس از بیدارشدن از خواب یا پس از کار طولانی پشت میز، گردن خود را برای ازبین‌بردن فشار عضلانی بپیچانند. اگرچه افراد پس از چرخاندن گردن و ایجاد این صدا احساس راحتی می‌کنند، اما تکرار این کار برای سلامتی مضر است. این کار باعث گردن‌درد و آرتروز گردن می‌شود.
علایم آرتروز گردن را بشناسید
علائم آرتروز گردن
آرتروز گردن به‌طورمعمول بیشتر کارمندان که کارشان پشت میز است یا به‌عبارت‌دیگر افراد کم‌تحرک و ثابت‌نشین را مبتلا می‌کند. از علائم آرتروز گردن می‌توان به درد شانه و کتف اشاره کرد که تا نواحی بالای کمر و پشت سر منتشر و باعث فشار روی ریشه‌های عصبی می‌شود و می‌تواند دردهای انتشاری در مسیر عصب تا نوک انگشتان را ایجاد کند. درصورتی‌که به علل آرتروز گردن فشار روی نخاع ایجاد شود علائمی مانند ضعف عضلات و نداشتن توانایی درحرکت ظریف انگشتان به‌وجود می‌آید.عوامل آرتروز گردن

از عوامل ایجادکننده آرتروز گردن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
1. ضربه‌ها (شکستگی‌ها) و آرتروز گردن
2. بیماری‌های التهابی مفاصل و آرتروز گردن
3. عفونت‌های مفصلی و آرتروز گردن
عوارض آرتروز گردن
1.کم‌شدن انعطاف‌پذیری گردن بعد از عمل جراحی یا درمان آرتروز گردن یک از عوارض این بیماری است
2.در صورت عدم درمان آرتروز گردن با پیشرفت این بیماری ممکن است راه رفتن افراد مبتلابه بیماری به‌صورت غیرطبیعی یا اسپاتیک درآیدپیشگیری از آرتروز گردن

برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد هر وقت احساس گردن‌درد داشتید پیشانی‌تان را با کف دست فشار دهید. استرس یا ناراحتی می‌تواند باعث ایجاد سفتی عضلات گردن و گردن‌درد شود. شما می‌توانید این درد را با نرمش‌های ساده رفع کنید؛ همچنین ورزش در محل کار می‌تواند در پیشگیری از آرتروز گردن و درمان گردن‌درد تأثیر زیادی داشته باشد.
برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد روی یک صندلی بنشینید و مقداری به‌سمت جلو خم شوید و آرنج خود را روی میز قرار دهید.سرتان را میان دو شانه قرار دهید. پیشانی خود را با دست بگیرید و مقداری فشار دهید و این حالت را به مدت سه تا پنج ثانیه حفظ کنید و برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد سه تا پنج بار این حرکت را انجام دهید.
برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد موقع دیدن تلویزیون شانه‌هایتان را بالا و پایین کنید. روی لبه یک صندلی بنشینید و ستون فقرات را به‌طورکامل صاف کنید؛ به‌صورتی‌که بلندتر به‌نظر بیایید. شانه‌ها را تا حد امکان بالا ببرید و پس‌ازآن تا جایی که می‌توانید پایین بیاورید.برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد زمانی که بیشتر از 45 دقیقه کار می‌کنید یا جلوی کامپیوتر می‌نشینید یا رانندگی می‌کنید دقیقه‌ای ورزش کنید.
به‌طورمعمول موقع رانندگی و نشستن‌های ثابت و طولانی‌مدت سرمان را جلو می‌آوریم که این کار یکی از علل ایجاد آرتروز گردن و گردن‌درد است؛ به همین علت برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد بهتر است هر ده دقیقه یک‌بار از پشت میز بلند شوید و کمی بایستید و گردن و شانه‌ها را کمی چرخانده و نرمش دهید. برای پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد موقع تایپ‌کردن بهتر است وضعیت مناسب بدن را حفظ کنید و به‌صورت مکرر به این کار مشغول نباشید. بالش مناسب خواب نیز در پیشگیری از آرتروز گردن و گردن‌درد تأثیر بسیار زیادی دارد.

سیاتیک یا دیسک کمر؟

از آنجایی که اغلب افراد تعریف دقیقی از این دو بیماری ندارند و نام آنها را جابجا استفاده می کنند. این مطلب را به دردهای کمر و ارتباط آنها با دیسک های بین مهره ای و عصب سیاتیک اختصاص دادهایم. بدن انسان دارای 24 مهر ستون فقرات است؛  7 مهر در ناحیه گردن، 12 مهره متصل به دنده در ناحیه قفسه سینه و 5 مهره در ناحیه کمر. در امتداد مهره ها نیز استخوان خاجی و دنبالچه قرار گرفته است. میان هر یک از مهره های ستون فقرات، یک دیسک قرار دارد که مانند ضربه گیر، فشارهای وارد شده به ستون مهره ها را جذب و خنثی می کند. هر دیسک دارای یک هسته متحرک به نام «نوکلئوس پالپوزوس» است که حالت ژله مانند دارد.
دیسک یا سیاستیک؟ مساله این است؟

این هسته با حلقه های فیبری غضروفی پوشیده شده و محافظت می شود درواقع دیسک مانند یک واشر ضخیم است که در مرکز آن یک عدسی متحرک قرار دارد. در زمان تولد تقریبا 80 درصد از محتوای دیسک را آب تشکیل می دهد، اما با بالارفتن سن به تدریج از آب موجود در دیسک کاسته می شود و خاصیت ارتجاعی آن کاهش می یابد. فشار عمودی نیروی جاذبه بر ستون فقرات و فعالیت هایی مانند بلندکردن اشیای سنگین، وضعیت های نادرست ایستادن، نشستن و خوابیدن و حوادث، تصادفات و… نیز احتمال درگیری و آسیب دیسک را بالا می برند.

درگیری دیسک 5 مرحله دارد

درگیری دیسک های بین مهره ای در 5 مرحله اتفاق می افتد؛ از جمله برجستگی خفیف (بالجینگ)، برجستگی شدید (پروتروژن)، بیرون زدگی متوسط (اکستروژن)، بیرون زدگی کامل (هرنیشن) و جداشدگی (سکوئستریشن)، در مرحله بالجینگ، هسته مرکزی دیسک دچار صدمه نشده و فیبر پوشاننده خود را پاره نکرده است. درواقع، فقط مقداری فشار به نخاع وارد می کند.
در مرحله پروتروژن، فشار هسته دیسک به بیرون بیشتر است، اما همچنان حلقه های فیبری پوشاننده خود را پاره نکرده و به بیرون راه نیافته است. در مرحله اکستروژن، هسته دیسک حلقه های فیبری دور خود را پاره  کرده و تا حدودی بیرون زده است. در مرحله هرنیشن بیرون زدگی محتوای دیسک افزایش یافته است. در مرحله سکوئستریشن نیز بخشی از محتوای دیسک جدا و وارد کانال نخاع شده است.دردی که از کمر به پا می زند

مهم ترین علامت درگیری دیسک کمر، درد در ناحیه کمر است که می تواند به عمق باسن، پشت ران و پشت زانو منتشر شود. خیلی اوقات نیز این درد از زانو رد می شود و به پشت پاشنه پا و انگشت های پا می رسد. درد ناشی از درگیری دیسک کمر عمیق است و در صورت تحریک سیستم عصبی با علائم کرخی، گزگز شدن و بی حسی پاها همراه می شود. بعضی از بیماران نیز علائم درگیری دیسک کمر را به صورت خشکی، سردی یا داغی در ناحیه پا یا خالی شدن پاها تجربه می کنند.
تفاوت سیاتیک و دیسک کمر
عصب سیاتیک طولانی ترین عصب بدن انسان است که از ناحیه کمری آغاز می شود و تا انتهای پا امتداد دارد. این عصب که خود از اتصال چند ریشه عصبی (S3-L4) تشکیل شده است از پشت باسن عبور کرده و نواحی مختلف پا را از لحاظ حسی و حرکتی، عصب دهی می کند. بیرون زدگی، پارگی یا ورود محتوای ژلاتینی دیسک های بین مهره ای به کانال نخاع می تواند با ایجاد فشار بر عصب سیاتیک باعث ایجاد درد و علائمی مانند گزگز و بی حسی در پاها و انگشتان پا شود.
دروافع 90 درصد از دردهای سیاتیک به دلیل بیرون زدگی دیسک های کمر ایجاد می شوند. با این حال، وجود علائم سیاتیک همیشه دلیل بر بیرون زدگی دیسک کمر نیست. عصب سیاتیک در حدود 17 درصد از افراد از داخل عضله پیریفورمیس (عضله ای کوچک در عمق لگن و باسن) عبور می کند، بنابراین گرفتگی یا کوتاه شدن این عضله می تواند با تحریک عصب سیاتیک باعث ایجاد درد و علائم درگیری عصب شود.
خیلی از این افراد هنگام نشستن روی باسن دچار تشدید درد می شوند. عدم تعادل در عضلات سمت چپ و راست کمر نیز در بعضی موارد می تواند با کشش مهره ها به سمت خود باعث تحریک عصب سیاتیک در ناحیه کمر و علائم ناشی از آن شود. حوادث، ضربه و تصادفات از دیگر دلایلی هستند که با آسیب به عصب سیاتیک می توانند درد و ناراحتی در نواحی پا ایجاد کنند. لازم به ذکر است بعضی از بیماری های متابولیک مثل دیابت هم می توانند باعث علائمی مانند گزگز و مورمور در پاها شوند، در حالی که هیچ ارتباطی با درگیری سیاتیک ندارند.
 دیسک یا سیاستیک؟ مساله این است؟
عوامل درگیری دیسک کمر
عوامل مختلفی در بیرون زدگی و درگیری دیسک کمر دخیل هستند. چاقی، بلندکردن اشیای سنگین، شیوه نادرست خم شدن، وضعیت های نامناسب بدن هنگام نشستن، ایستادن و خوابیدن، ورزش نکردن، ورزش غیراصولی، تصادف و حوادث، ناهنجاری های مادرزادی، گودی بیش از حد یا کمتر از حد کمر، بارداری و جابجایی، سابلاکسیشن و سرخوردگی مهره ها روی یکدیگر همگی از عوامل موثر در درگیری دیسک های بین مهره ای و درد و ناراحتی ناشی از آن هستند. استرس و اضطراب نیز با افزایش ترشح هورمون کورتیزول و افزایش التهاب در بدن به طور غیرمستقیم باعث تشدید دردهای دیسک کمر می شوند. استعمال دخانیات از دیگر عواملی است که به طور غیرمستقیم بر دردهای ناشی از درگیری دیسک تاثیر می گذارد.تشخیص از طریق معاینه و ام آر آی

مشکلات دیسک کمر معمولا با معاینه قابل تشخیص هستند، اما برای ارزیابی دقیق محل و میزان بیرون زدگی دیسک باید تصویربرداری ام آر آی یا رادیولوژی انجام شود. یکی دیگر از راه های تشخیص میزان درگیری دیسک و تاثیر آن بر سیستم عصبی، گرفتن نوار عصب و عضله است، به خصوص زمانی که تنگی کانال نخاعی ایجاد شده باشد. البته گرفتن عکس رادیولوژی و نوار عصب و عضله حتما باید بجا باشد. در غیر این صورت اطلاعات مهمی به پزشک نمی رساند. برای تشخیص میزان قدرت عضلانی بیمار و برابر بودن آن در سمت راست و چپ، معاینه کفایت می کند. اگر در معاینه مشخص شود قدرت عضلانی از حد لازم کمتر است، گرفتن نوار عصب و عضله ضروری خواهدبود.درمان را پشت گوش نیندازید

درگیری و درد ناشی از دیسک کمر حتما باید مورد بررسی و درمان قرار بگیرد. در غیر این صورت، درگیری عصب و ورود به مراحل پیشرفته ممکن است حتی فرد را دچار تحلیل کامل عضلات پا و فلجی کند. درگیری دیسک کمر را می توان در چند مرحله تحت درمان قرار داد. اولین راهکار درمانی، استراحت مطلق 10 روزه و استفاده از کمپرس یخ است. در این شرایط فرد به غیر از فعالیت هایی مثل اجابت مزاج نباید حرکت دیگری داشته باشد. اگر درد با این روش تسکین پیدا نکند، می توان تحت نظرپزشک از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی یا استروییدی مثل کورتون استفاده کرد. خیلی اوقات برای تسکین دردهای سیستم عصبی ناشی از دیسک کمر از داروهایی مثل گاباپنتین هم استفاده می شود.
دیسک یا سیاستیک؟ مساله این است؟
مصرف مایعات را افزایش دهید
افرادی که دچار درد و درگیری دیسک کمر شده اند باید حتما مصرف مایعات را افزایش دهند تا دیسک به تدریج رطوبت رسانی شود. از آنجایی که دیسک بدون سرخرگ است، در حالت عادی نمی تواند مایعات را از طریق خون به خود جذب کند. بنابراین باید با کمک دستگاه های فیزیوتراپی و درمان های مستقیم، جریان خون را در ناحیه افزایش داد تا به رطوبت رسانی و بهبود دیسک کمک شود. برای حفظ رطوبت در دیسک، محور حرکتی مهره ها نیز باید حفظ شود. برای این منظور می توان از روش های درمانی کایروپراکتیک، فیزیوتراپی و توانبخشی کمک گرفت.وقتی جراحی دیسک ضرورت دارد

اگر بیرون زدگی دیسک کمر باعث تنگی کانال نخاع، درگیری شدید سیستم عصبی عضلات و تحلیل و ضعف کامل عضلانی شده باشد، فرد نیاز به جراحی پیدا می کند. البته در این موارد نیز توصیه می شود قبل از اقدام به جراحی، متخصص کایروپراکتیک فرد را ویزیت کند، شاید بتوان با روش های غیرتهاجمی این مشکل را به تدریج بهبود بخشید.پیشگیری از آسیب های دیسک کمر

حفظ وضعیت مناسب بدن حین راه رفتن، ایستادن، نشستن و خوابیدن، خودداری از خم و راست شدن به شیوه نادرست، تقویت عضلات و انعطاف پذیری آنها با ورزش اصولی منظم، انجام حرکات اصلاحی تجویزشده از سوی پزشک، استفاده از مایعات به اندازه کافی و اصلاح گودی بیش از حد یا کمتر از حد کمر و… به پیشگیری از درگیری دیسک کمر کمک می کنند.
خیلی اوقات افراد بعد از خم شدن به سمت زمین برای برداشتن اشیا یا بستن بند کفش و… دچار درد دیسک کمر می شوند، بنابراین آشنایی با شیوه درست خم شدن روی زمین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. برای این منظور باید حتما به جای خم شدن از کمر، به شیوه اسکات از زانو خم شوید و خود را به زمین نزدیک کنید. اگر هم توانایی این حرکت را نداشته باشید باید حتما ضعف بدن را با کمک پزشک متخصص برطرف کنید.درگیری دیسک همیشه درد ندارد

کمردرد ناشی از درگیری دیسک اوایل معمولا قدری خفیف است که فرد به آن توجهی نمی کند. این درد اغلب با خواب و استراحت شبانه برطرف می شود و دوباره با انجام فعالیت های مختلف تا انتهای روز ظاهر خواهدشد. روند بهبود درد با خواب برای مدتی ادامه پیدا می کند تااینکه به تدریج درگیری دیسک افزایش می یابد. میزان درد ناشی از درگیری دیسک به آناتومی بدن فرد نیز بستگی دارد. برای مثال اگر کانال نخاع گشاد باشد، بیرون زدگی دیسک ممکن است دردی برای فرد ایجاد نکند، اما اگر این کانال تنگ باشد حتی یک بیرون زدگی خفیف دیسک هم می تواند باعث درد شدید شود. گاهی اوقات هم افراد مبتلا به درگیری دیسک کمر دچار درد نی شوند و آن را فقط با گزگز شدن و بی حسی در پا تجربه می کنند.  درواقع، این موضوع به محل درگیری دیسک بستگی دارد.
دیسک یا سیاستیک؟ مساله این است؟
شاید این درد ناشی از دیسک یا سیاتیک نباشد
کمردرد همیشه بر اثر درگیری دیسک یا سیاتیک اتفاق نمی افتد. برای مثال «نشانگان فاست» یکی از عواملی است که با درگیری مفصل مهره کرم باعث ایجاد درد کمر می شود. گرفتگی های عضلانی کمر و بیماری هایی مثل سرطان پروستات و مشکلات کلیه نیز می توانند باعث انتشار درد به کمر شوند. قوس زیاد یا کم کمر از دیگر عوامل درد در این ناحیه است که می تواند در آینده خطر درگیری دیسک های بین مهره ای را افزایش دهد. تشخیص این موارد بسیار مهم است زیرا می توان با درمان به موقع از تبدیل شدن آنها به درگیری دیسک پیشگیری کرد.رابطه شغل و دیسک کمر

علاوه بر دیسک های بین مهره ای ناحیه کمر، درگیری دیسک های ناحیه گردن نیز می توانند برای افراد مشکل ساز شوند. درگیری دیسک گردن معمولا در خانم ها شایع تر است و درگیری دیسک کم در آقایان بیشتر دیده می شود. البته باید در نظر داشت که تقریبا 80 درصد از افراد جامعه کمردرد را در طول زندگی خود تجربه می کنند که اغلب به دنبال مشکلات دیسک ایجاد می شود. شغل های متفاوت نیز ممکن است درگیری های متفاوتی در دیسک های بین مهره ای ایجاد کنند.
برای مثال آرایشگران بیشتر دچار درگیری دیسک گردن و وزنه برداران و کارگران شاغل در مکان های کم ارتفاع مثل کانال کولر بیشتر دچار درگیری دیسک کمر می شوند. افزایش سن یکی دیگر از عوامل موثر بر درگیری دیسک است. به همین دلیل بیشتر افراد بالای 40 سال، علائم درگیری دیسک را تجربه می کنند.
دیسک یا سیاستیک؟ مساله این است؟
جراحی دیسک چگونه انجام می شود؟
جراحی آخرین راهکار برای درمان مشکلات دیسک های بین مهره ای است. درواقع، اگر بیمار با استراحت، درمان های غیرتهاجمی مثل روش های کایروپراکتیک و فیزیوتراپی و مصرف داروهای خوراکی و تزریقی بهبود نیابد، می تواند برای انجام جراحی تحت بررسی قرار بگیرد. جراحی دیسک های بین مهره ای روش های مختلفی انجام می شود که انتخاب هر یک از آنها به شرح حال و سن بیمار، میزان تخریب دیسک، درگیری اعصاب و تحلیل عضلات بستگی دارد. این روش ها عبارتند از:
لامینوتومی و لامینکتومی: در روش لامینوتومی، جراح مقدار از تیغه استخوانی لامینای مهره (قسمت پشتی قوس مهره ای) را می تراشد تا کانال نخاع گشاد و فشار دیسک بیرون زده از روی ریشه عصب برداشته شود. در روش لامینکتومی نیز تیغه لامینا به طور کامل برداشته می شود. این چراحی ها با بیهوش عمومی و ایجاد یک برش کوچک در پشت بیمار انجام می شوند. لازم به ذکر است در این روش ها، دیسک همچنان به صورت بیرون زده در جای خود باقی است. و فقط کانال نخاغ گشاد می شود.میکرودیسککتومی و دیسککتومی: در روش میکرودیسککتومی، جراح قسمتی از دیسک را که بر عصب فشار می آورد، خارج می کند. در روش دیسککتومی نیز کل دیسک مورد نظر از بدن خارج می شود. دیسککتومی با بیهوشی عمومی و یک برش کوچک در پشت بیمار انجام می شود. میکرودیسککتومی را می توان بدون بیهوشی و به صورت سرپایی در مطب نیز انجام داد.

استفاده از دیسک مصنوعی: در این روش، جراح دیسک مورد نظر را به طور کامل خارج و آن را با یک دیسک مصنوعی جایگزین می کند. این روش با بیهوشی کامل و برش در پشت بیمار انجام می شود. دیسک مصنوعی برای افرادی مناسب است که فقط در یک دیسک دچار مشکل هستند و از آرتروز و پوکی استخوان رنج نمی برند. برای مثال افراد جوانی که بر اثر تصادف یا حادثه دچار درگیری و آسیب در یکی از مهره ها شده اند، داوطلب مناسبی برای این جراحی هستند.

اسپاینال فیوژن: در این روش،  جراح مهره های درگیری را با پیچ به یکدیگر متصل و در جای خود ثابت می کند تا فشار از روی عصب برداشته شود. این روش زمانی انجام می شود که بیشتر از دو دیسک درگیر باشند و آرتروز شدید در بیمار دیده شود؛ یعنی دیسک به قدری تخریب شده باشد که مهره به راست یا چپ افتادگی پیدا کرده باشد. فیوژن مهره های کمری، محور حرکتی طبیعی را در ناحیه مورد نظر به طور دائم کاهش می دهد.

کایروپراکتیک دیسک کمر

برای درمان دیسک کمر، روشی که معمولاً از روش های فیزیوتراپی و کایروپراکتیک یا درمان دستی استفاده می شود که هر دو روش های بدون جراحی هستند. همه ی ما با مفهوم فیزیوتراپی آشنا هستیم و می دانیم که یعنی چه. همچنین از خطرات و لوازم آن تا حدودی آگاهی داریم. بنابراین در این مقاله سعی شده که با تعریف روش کایروپراکتیک، از مزایای کایروپراکتیک و عملکرد و نیز خطرات آن آگاه شویم. بدیهی است که پس از شرح روش ماساژ ورزشی (ماساژ دستی)به تفاوت کایروپراکتیک دیسک کمر با فیزیوتراپی پی خواهید برد. روش دیگر برای ارزیابی، درمان و پیشگیری از طیف وسیعی از بیماری‌ها و مشکلات فیزیکی، درمان استئوپاتی است؛ پزشک متخصص استئوپاتی، از ترکیبی از حرکات، کشش‌ها، ماساژ بافت نرم و تکنیک‌های درمان دستی بر روی عضلات و مفاصل استفاده می‌کند تا عملکرد آن‌ها را بهبود دهد، درد بیمار را تسکین دهد و همچنین روند بهبودی را تسریع بخشد.

کایروپراکتیک چیست؟

کایروپراکتیک دیسک کمر یک روش درمانی بدون عمل جراحی است که برای درمان بیرون زدگی دیسک کمراستفاده میشود. اما چگونه میتوانیم به روش کایروپراکتیک برای درمان دیسک کمر دسترسی پیدا کنیم؟ قبل ازاینکه درمورد کایروپراکتیک نکاتی را یاد آورشویم، باید بدانیم بیرون زدگی دیسک کمرچیست؟ ستون مهره های ناحیه کمر ازیک سری قطعه استخوان تشکیل شده است که به آن مهره گفته میشود.ساختارستون مهره ها ساختار سخت وبی انعطافی نیست این ناحیه به دلیل خاصیت انعطافی که دارد به راحتی قادربه خم شدن است  ودیسک هایی که بین ستون مهره ها قرار دارد  نرم هستند ونقش ضربه گیر را درستون مهر ها ایفا میکنند.هرکدام از این دیسک ها که دربین مهره ها قرارگرفته است صاف هستند ساختاراین دیسک ها به صورتی است که دارای یک مرکز نرم و ژله ای به نام ناکلس ویک پوسته خارجی قوی به نام انالس است.

زانودرد یکی از مشکلات رو به رشد در جامعه است و به همین دلیل روز به روز تعداد مراجعات افراد با مشکل زانودرد به کلینیک‌ها بیشتر می‌شود. بیشترین مشکلات مربوط به “فرسایش” و استئوآرتریت می‌باشند. همچنین، مشکلاتی چون آرتروز زانو قابل درمان نبوده ولی می‌توان با استفاده از روش‌های درمانی منحصر به‌فرد ما، علائم ناشی از این عارضه‌ها را کاهش داده و یا جلوی پیشرفت آن‌ها را گرفت. درمان‌های دستی و کایروپراکتیک زانو نیز برای درمان زانودرد و دیگر مشکلات مربوط به زانو بسیار موثرند.

بیرون زدگی دیسک کمر

درستون مهره  ها دیسک هایی دربین مهره های این ناحیه قرارگرفته است این دیسک ها برای جذب ضربه ها به ستون مهر ها ساخته شده اند. تصور کنید زمانیکه شما بالا وپایین میپرید اگر بدون هیچ نگهدارنده یا پشتیبان کننده مانند دیسک باشد چه اتفاقی برای مهره های شما خواهد افتاد ؟حالا مفصل کمر خود را ازکنارحرکت دهید شما متیوانید دوباره  تصورکنید اگر دیسک دربین مهر ها ی ستون فقرات شما قرارنداشت شما نمیتوانستید ستون مهر ه ها ی خود را حرکت دهید . دیسک هایی که بین مهره ها قرارگرفته درحالت طبیعی درجای خود قراردارد ودرصورتی که دیسک دچار پارگی،بیرون زدگی یا برآمدگی شود این دیسک ازجای خود لیزمیخورد وحرکت میکند.به این روندی که برا ی دیسک ایجاد میشود به اصطلاح بیرو ن زدگی دیسک گفته میشود. دیسک ها ازفیبرهای انالس(لایه خارجی سخت دیسک) وناکلس (مرکز ژله ای ونرم دیسک)ساخته شده اند(شکل ۱ را درپایین مشاهده کنید) زمانیکه لایه خارجی دیسک یعنی انالس دچار شکاف میشود مواد داخلی دیسک یعنی ناکلس به سمت بیرون فشار می آورد وباعث بیرون زدگی دیسک میشود.عوامل مختلفی میتواند باعث بیرون زدگی دیسک شود.

شکل 2

به عنوان مثال فشارهای زیادی که بررروی دیسک براثر نحوه غلط قرارگیری بدن درموقعیت های متفاوت واضافه وزن ایجاد میشود می تواند یکی ازدلائل بیرون زدگی دیسک باشد. درحقیقت بیرون زدگی دیسک کمر میتواند براثر ترکیبی ازچند عامل ایجاد شود.

آیا عطسه میتواند باعث بیرون زدگی دیسک کمرشود؟

دراکثر افرادی که درد کمر براثرعواملی چون بیرون زدگی دیسک کمر رخ میدهد این مشکل درابتدا خفیف است وسپس به تدریج تازمانیکه علائمی مانند کمر درد ایجاد شود پیشرفت میکند.(شکل ۲ را مشاهده کنید)این شکل روند از بین رفتن دیسک را نشان میدهد.

شکل 3

به عنوان مثال زمانیکه شما عطسه میکنید ممکن است درد ناگهانی وشدیدی درمفصل کمر ایجاد شود واین درد به سمت ساق پا منتقل شود با این علائم شما ممکن است دچار بیرون زدگی دیسک کمر باشید وعطسه میتواند باعث تشدید این شرایط شود.پس عطسه وسرفه میتواندباعث بیرون زدگی دیسک کمرشود .

معاینات کایروپراکتیک

معاینات کایروپراکتیک (درمان دستی) مانند معاینات استانداری است که توسط پزشکان دیگر انجام میشود براساس این معاینات متخصصان کایروپراکتیک چگونگی ساختارهای ستون مهره ها وعمکلرد آنها را معاینه میکنند؟ وسپس درمان های خاص کایروپراکتیک را تعیین می کنند و از موارد درمانی دیگر جدا می کنند. معاینات اولیه کایروپراکتیک برای درمان درد مفصل کمر شامل ۳مرحله است:

  • مشاوره: دراین مرحله بیمار با مراجعه به متخصص درمان دستی چکیده ای از درد ناحیه تحتانی کمر در اختیار پزشک قرار میدهد این چکیده اطلاعات شامل موارد زیر است:

۱-  مدت زمان بروز علائم بیماری

۲-  توصیف علائم مانند سوزش

۳-  مواردی که باعث تشدید درد می شوند مانند ایستادن یا بلند کردن اشیاء

  • شرح کامل بیماری: دراین مرحله متخصص کایروپراکتیک ناحیه درد را ارزیابی میکند سوالاتی درمورد محل های مختلفی که درد ایجاد میشود، سابقه خانوادگی ابتلا به درد، عادت های بد غذایی، سابقه داشتن درمان های دیگر،  سابقه داشتن اختلالات استخوانی، شغل فرد و فعالیت های اجتماعی فرد می پرسد.
  • معاینات فیزیکی: متخصص کایروپراکتیک در این مرحله از روش های متفاوت برای ارزیابی نواحی از ستون مهره ها که به درمان کایروپراکتیک نیاز دارد استفاده میکند. در این معاینات حرکات ستون مهره ها ارزیابی میشود بر اساس نتایجی که از این معاینات بدست می آید متخصص کایروپراکتیک انجام آزمایش های دیگر را توصیه می کند این آزمایش ها شامل تست عکس برداری اشعه ایکس برای ارزیابی جابه جایی مهره ها استفاده ازابزاری که درجه حرارت پوست را ارزیابی کند. با ارزیابی درجه حرارت مشخص میشود که آیا بیمار به درمان دستی  نیازدارد یا خیر. بسیاری از متخصصان کایروپراکتیک از مفاهیم بیومکانیکی برای درمان استفاده میکنند آنها با درمان اختلالات بیومکانیکی مانند صافی کف پا متیوانند ساختارها رابدون هیچ کم وکاستی درمان کنند هدف از انجام این درمان ایجاد تعادل در ساختارهای نواحی بالای پا است.

تشخیص

در ارزیابی درد ناحیه تحتانی مفصل کمرمتخصص کایروپراکتیک باتقسیم بندی آسیب دیدگی های مفصل کمر به ۳دسته میتواند علت درد این ناحیه را تشخیص دهد این دسته بندی ها درزیر توضیح داده شده است

۱-  آسیب دیدگی های جدی:این آسیب دیدگی ها شامل تومور،عفونت،شکستگی، مشکلات مزمن عصب ها مانند ابتلا به سندرم دم اسب، جراحت های باز موضعی یا زخم، خونریزی های مداوم، مشکلات ایمپلنت های مصنوعی مفصل، مشکلات قلبی وعفونت مفاصل است

۲-  اختلالات عصب:زمانیکه ریشه ها ی عصب درناحیه تحتانی مفصل کمر فشرده یا تحریک میشوند باعث ایجاد سیاتیک میشود دربعضی ازمواقع هم فشارآمدن به عصب ناشی ازبیرون زدگی دیسک کمریا اسپوندیلوزیس یا استنوزیس ستون مهره ها ایجاد میشود

۳-  درد های معمولی مفصل کمر: اینگونه درد ها یکی ازرایجترین درد های مفصل کمر است که بر اثر فعالیت های شدید ایجاد میشود و هیچ دلیل مشخصی ندارد

زمانیکه پزشک کایروپراکتیک مشکل جدی را در مفصل کمر مانند دیسک کمر تشخیص داد بیمار را برای ارزیابی بیشتر به پزشک متخصص یا جراح ارجاع میدهد  با این دسته بندی درد متخصصان کایروپراکتیک میتوانند علت درد کمر بیمار را به درستی تشخیص دهند.

درمان 

درمان های کایروپراکتیک که  به عنوان درمان های دستی و درمان دستی ستون فقرات هم شناخته می شوند. یکی ازدرمان های رایج برای درمان درد کمر و دیسک کمر است. درمان های کایروپراکتیک با استفاده از دست برای مهره های کمر که عملکرد طبیعی ندارند یا به صورت غیرطبیعی حرکت می کنند انجام میشود. هدف از درمان های کایروپراکتیک افزایش دامنه حرکتی مفصل، کاهش آسیب دیدگی های عصب و بهبود عملکرد مفصل است.

 پزشک کایروپراکتر میتواند به وسیله درمان های کایروپراکتیک باعث درمان دیسک کمر, درد مفصل کمر و علائم بیرون زدگی دیسک کمر شود.درمعاینات اولیه متخصص کایروپراکتر درمورد شرایط عمومی شما اطلاعاتی کسب خواهد کرد وسپس شما را به صورت فیزیکی معاینه میکند وسپس تست های ارتوپدی ومربوط به عصب ها را برای شما انجام میدهد.

متخصص کایروپراکتر موارد زیررا ارزیابی میکند:

آیا واکنش بدن طبیعی است؟ این به این معنی است که آیا پیغام های فرستنده توسط عصب های بدن به صورت صحیح انجام میشود این واکنش را پزشک با انجام یک تست انجام میدهد پزشک بوسیله یک چکش کوچک برروی زانو ضربه میزند ودرحالیکه ساق پایتان را بروی زمین میکوبید میتواند این واکنش را ارزیابی کند.

آیا علائمی ازعدم استقامت وضعف ماهیچه ها یا ازبین رفتن ماهیچه ها وجوددارد؟

آیا علائمی ازدست رفتن حس درعصب های بدن وجود دارد؟

این سوالات درمورد عملکرد سیستم اعصاب بدن وعملکرد ماهیچه های بدن سوالات مهمی هستند که میتوانند بسیار به متخصص کایروپراکتر کمک کند. پزشک کایروپراکتر حالت مفصل شما را هم ارزیابی میکند  ودرصورتی که نیاز باشد انجام عکس برداری توسط اشعه ایکس و ام آر آی را برا ی تشخیص دقیق تر به شما توصیه میکند. کایروپراکتر ستون مهره ها را به صورت کامل ارزیابی میکند.مثلا حتی درصورتی که شما دچار دردهای ناحیه تحتانی مفصل کمر باشید پزشک ستون مهر ها ی ناحیه گردن شما را هم ارزیابی خواهدکرد. پزشک میخواهد عملکرد کلی ستون مهر ه ها وعضو های آنرا ارزیابی کند. چه اتفاقی رخ میدهد که یک ناحیه ازستون مهر ه ها میتواند برروی نواحی دیگر ستون مهر ه ها ونواحی دیگربدن تاثیر بگذارد. بعداز مرور همه این اطلاعات پزشک کایروپراکتیک میتواند آسیب دیدگی دیسک درستون مهره ها را تشخیص دهد نوع آسیب دیدگی دیسک درانتخاب نوع درمان بسیار مهم است تعدادی ازبیماران انتخاب های خوبی برای انجام بعضی ازدرمان های کایروپراکتیک نیستند مثلا درصورتی که شما دچار بیماری سندروم دم اسب باشید(شرایطی که باعث عدم کنترل ادرار ومدفوع میشود وباعث آسیب دیدگی های دیسک کمر میشود) برای درمان نیازمند مراقبت های فوری پزشکی هستید که بوسیله کایروپراکتیک نمیتواند درمان شود. علاوه براین اگرمتخصص کایروپراکتر مواردی چون ازبین رفتن استقامت ماهیچه ها،حس،واکنش یا اختلالات دیگری درعصب های بدن را برای شما تشخیص داد شمارا به جراح ستون مهر ها ارجاع میدهد. اگر چه بیشتر مشکلاتی که برای دیسک ایجاد میشود براثر بیرون زدگی دیسک کمر است وپزشک کایروپراکتر میتواند با درمان های مختلفی که انجام میدهد باعث درمان این علائم ودرد کمرشود. برای درمان بیرون زدگی دیسک پزشک کایروپراکتیک برنامه ای درمانی را طراحی میکند که شامل مواردی چون حفظ ستون مهر ه ها وروش های درمان دستی دیگر برای کاهش علائم بیرون زدگی دیسک کمر است این درمان ها همچنین شامل درمان های دستی وتمرینات درمانی است. این برنامه درمانی که برای شما طراحی میشود براساس نوع درد،میزان فعالیت،سلامتی کلی بدن ومواردی که پزشک تشخیص میدهد بهترین نوع درمان است انجام میشود. درموارد درمانی که بوسیله پزشک کایروپراکتیک انتخاب میشود نباید تردیدی ایجاد شود ونباید سوالاتی مانند چه نوع درمان کایروپراکتیکی برای شما انتخاب میشود وچرا این نوع انتخاب شده است پرسیده شود.شما مطمئن باشید که خواهید فهمید که چه نوع درمانی برای شما انجا م میشود وچگونه باعث کاهش درد شما میشود. درادامه نمونه هایی از روش های کایروپراکتیک برای درمان بیرون زدگی دیسک کمر ذکر شده است.

روش درمان

درمان های کایروپراکتیک شامل موارد زیراست

۱-  درمانی که برای چابکی وحرکت  ستون مهره ها انجام میشود

۲-  با درمان کایروپراکتیک میتوان باعث آزاد شدن گازهای اکسیژن،نیتروژن،دی اکسید کربن که باعث ازبین رفتن فشار ماهیچه ها میشود شویم

۳-  درصورتیکه بیمار دچار گرفتگی مفاصل باشد بوسیله درمان کایروپراکتیک می تواند با کاهش درد کمر و ایجاد آرامش در مفاصل مواجه شود

درصورتیکه بیمار بوسیله درمان هایی مانند به کاربردن اسپلینت یا درمان های کایروپراکتیک بهبودی نیافت دراین مواقع یکی ازبهترین روش ها به کاربردن یخ برروی مفصل است درمان های کایروپراکتیک دیگری هم مانند استراحت، تحریک الکتریکی ماهیچه ها وماساژبافت ها هم میتواند موثرباشد.

روش های متعددی در درمان های کایروپراکتییک وجود دارد که می تواند به درمان درد دیسک کمر کمک کند انجام این درمان ها به مهارت خاصی نیاز دارد متخصص کایروپراکتیک باید بتواند با چابکی بالا و بدون استفاده از امواج الکتریکی بیمار را درمان کند برای متخصص کایروپراکتیک بسیارمهم است که چه زمانی نباید از درمان دستی استفاده کند تعدادی ازدرمان ها که دردرمان های کایروپراکتیک استفاده میشود شامل موارد زیراست

  • به کاربردن گرما ویخ:متخصصان کایروپراکتیک برای کاهش درد دیسک کمر از گرما و یخ به صورت متناوب روی مفصل استفاده می کنند کمپرس یخ برای بی حسی کردن مفصل به مدت ۱۰ تا۱۵ دقیقه به کار میرود و سپس برای بازگشت جریان خون و بهبودی سریع مفصل از پدهای گرم، بطری آب گرم، حوله گرم استفاده می شود.
  • تمرینات:متخصصان کایروپراکتیک ممکن است برای بیماران یک برنامه تمرینات استقامتی وکششی برای  مفصل کمر را طراحی کنند.
  • ماساژ:متخصصان کایروپراکتیک ممکن است برای بهبود جریان خون،کاهش تورم والتهاب ناشی ازدرد دیسک کمر و بهبودی سریع بیمار بافت های نرم بدن را ماساژ دهند.
  • کنترل رژیم غذایی:اکثرمتخصصان کایروپراکتیک نکاتی را در مورد رژیم غذایی که می تواند منجربه کاهش درد کمر شود به بیماران توصیه می کنند ازجمله این توصیه ها مصرف مکمل های رژیمی بعد از درمان است
  • آلترا سوند:با استفاده از این روش با فرستادن امواج صوتی به بدن گرمایی در بافت های نرم و ماهیچه ها ی بدن ایجاد میشود آلتراسوند درمانی با ماساژ جزئی بافت ها تنها باعث کاهش درد، گرفتگی و سختی مفصل نمی شود بلکه به بهبود جریان خون و تسریع در روند بهبودی هم کمک میکند
  • دیاترمی:این روش یکی از درمان های الکترومغناطیسی با امواج کوتاه است که باعبور از بافت های نرم باعث بهبود آن میشود. دیاترمی باعث آرامش ماهیچه ها و بافت های اتصال میشود و گرفتگی ماهیچه ها را کاهش میدهد و با افزایش جریان خون به روند بهبودی سرعت می بخشد با استفاده از این روش نواحی که درمان شده اند گرم میشوند.
  • آب درمانی:استفاده از آب در درجه حرارت های مختلف مانند استفاده از دوش آب گرم، سونا، جکوزی بسیار در درمان دیسک کمر موثر است در آب درمانی به واکنش های بدن با تحریک بدن بوسیله آب سرد و آب گرم توجه می شود در این روش با استفاده از آب سرد می توان باعث کاهش درد دیسک کمر با بیحس شدن شد و بوسیله آب گرم می توان باعث بهبود جریان خون در مفصل شویم و روند بهبودی را سرعت بخشیم.
  • تحریک الکتریکی ماهیچه ها:دردرمان های کایروپراکتیک با استفاده ازدستگاه های الکتریکی الکترودهایی روی پوست قرار میگیرد و پالس های نوری الکتریکی در نقاط مختلفی از بدن برای کاهش التهابات، کاهش گرفتگی ماهیچه ها و کاهش درد کمر فرستاده میشود.
  • تحریک الکتریکی ماهیچه ها بوسیله دستگاه الکتریکی TENS : یکی از رایج ترین انواع دستگاه های الکتریکی دستگاه تنس است این دستگاه الکترودهایی را روی نواحی دردناک قرار میدهد و می تواند باعث تحریک این نواحی شود دستگاه TENS باعث مسدود کردن سیگنال های انتقال درد به مغز میشود وهم چنین مواد مسکنی که به صورت طیبعی در بدن ساخته میشود یعنی ایندروفین را در بدن آزاد میکند.
  • کشش مفصل:ماساژهای کششی که متخصص کایروپراکتیک انجام میدهد با دراز کشیدن در جلوی یک دستگاه گردان است که باعث ایجاد حرکات کششی وماساژمفصل کمر میشود متخصص کایروپراکتیک ممکن است ازدستگاه های دیگری برای کشش مهره ها، کاهش فشار روی دیسک کمر و کاهش فشار روی عصب استفاده کند. به این روش از بین بردن فشار بدون جراحی دیسک کمر گفته میشود
  • اشعه مادون قرمز: در درمان کایروپراکتیک از دوربین هایی برای گرفتن تصاویر رنگی که نشان دهنده جریان خون در مفصل کمر است استفاده می کنند به عنوان مثال رنگ های قرمز نشان دهنده میزان جریان خون بیشتر در مفصل است اشعه مادون قرمز ممکن است بوسیله متخصصان کایروپراکتیک استفاده شود تا تغییرات درجه حرارت در مفصل و علت درد کمر را ارزیابی کند
  • درمان های سرد لیزر: زمانیکه لیزر روی پوست قرار می گیرد انرژی درون لیزر به صورت امواج نوری توسط سلولهای بدن جذب میشود سپس سلولها و بافت ها این نور را به انرژی تبدیل می کنند با انجام این روند درد و تورم و التهاب در مفصل کاهش میابد و به بهبود جریان خون کمک میکند
  • ارگونومیک:دراین روش درمانی متخصصان کایروپراکتیک نکاتی را برای اصلاح فعالیت بیماران در حین انجام فعالیت های روزمره یا شغل توصیه می کنند میزان موفقیت وشکست درمان دیسک کمر با این روش به میزان شدت فعالیت های فرد و فعالیت های اصلاحی متناسب با شغل فرد بستگی دارد
  • استحکام ناحیه لگن:زمانیکه نقصی در طول لگن ایجاد شده باشد و یا کف پا صاف باشد متخصص کایروپراکتیک با قرار دادن یک کفی در ناحیه پاشنه پا برای افزایش ارتفاع آن یا محافظ های کمان پا برای اصلاح کمان پا می توانند باعث استحکام ناحیه لگن شود
  • تعلیم بیماران:متخصص کایروپراکتیک ممکن است انواع مختلفی از نکات را برای اصلاح سبک زندگی که شامل برنامه رژیم غذایی، خود مراقبتی، برای کاهش درد مفصل کمراست به بیماران تعلیم دهند

این روش ها اغلب براساس نوع نیاز بیماران بوسیله متخصصان کایروپراکتر انجام میشود

روش های کششی

یکی ازرایجترین روش هایی که میتواند باعث درمان بیرون زدگی دیسک کمر شود انجام این روش است.دراین روش ازیک میزخاص برای برای کشش آرام ستون مهره ها استفاده میشود.این روش به کایروپراکتر اجازه میدهد که ناحیه آسیب دیده را درحالیکه در ستون مهره ها انعطاف آرامی ایجاد میشود ازناحیه سالم جدا کند وازریتم های تلمبه مانند وضربانی استفاده کند.

دراین نوع درمان هیچ دردی ایجادنمیشود.این روش که برای ناحیه دردناک انجام میشود باعث میشود که مرکز دیسک که ناحیه ژله ای به نام ناکلس است به جای اولیه ومرکز دیسک بازگردد.این حرکت باعث بهبود ارتفاع دیسک هم میشود.این روش میتواندباعث بهبود دیسک هایی که ازعصب جدا شده اند ویا باعث کاهش التهابات ریشه عصب ودرنهایت باعث درمان هرگونه درد والتهاب  درساق پا  ویاعلائم دیگری که مربوط به بیرون زدگی دیسک کمر است شود.

با انجام این روش درمانی شما باید روش های درمانی دیگری مانند تمرینات فیزیوتراپی ،مصرف مکمل ها ودرمان های خانگی  را همراه با آن انجام دهید که پزشک کایروپراکتیک این موارد را به شما توضیح خواهد داد.تمرینات خاصی که باعث درمان بیرون زدگی دیسک کمر میشود باید در برنامه درمانی قرار داده شود.پزشک کایروپراکتیک یک برنامه درمانی کامل را برای شما طراحی خواهد کرد.

پیشگیری ازمسدود شدن استخوان پلویس 

متخصصان کایروپراکتیک ازاین روش برای درمان بیرون زدگی دیسک استفاده میکنند. دراین روش از یک شی نرم  استفاده میکنند و در زیر هرقسمت استخوان پلویس قرار میدهند تمرینات آرام هم دراین روش استفاده میشود این روش باعث تغییر درمکانیسم ستون مهر ها میشود ودیسک هایی که باعث فشار به عصب میشوند کنا ر زده میشود.

عوارض 

یکی از رایجترین عوارضی که با درمان کایروپراکتیک ایجاد میشود بروز درد ستون مهره ها و ماهیچه ها است دردی که بعد از درمان کایروپراکتیک ایجاد میشود معمولا در چند ساعت اولیه بعد از درمان رخ میدهد و بیشتر از ۲۴ ساعت طول نمی کشد به کاربردن یخ معمولا باعث کاهش این علائم به سرعت می شود.

مزایا و فواید

درمان های کایروپراکتیک میتواند باعث درمان بیرون زدگی دیسک کمر شود؟ ابهاماتی  که دراین روش درمانی برای ما پیش می آید این است که آیا کایروپراکتر از فشارهای زیادی برای قرار دادن دیسک درجای خودش استفاده میکند و دومین ابهام این است که آیا روش کایروپراکتیک باعث درمان سریع وقطعی دیسک میشود. برای پاسخ به سوال اول باید بگوییم که متخصص کایروپراکتیک برای درمان بیرون زدگی دیسک از روش هایی که با فشار آرام ستون مهر ها انجام میشود استفاده میکنند. کایروپراکتر برای درمان بیرون زدگی دیسک برنامه درمانی را طراحی میکند ودرصورتیکه علائم بوسیله این روش بهبود نیافت  پزشک شما را برای درمان به جراح ستون فقرات ارجاع میدهد.

پزشک کایروپراکتیک میزان جلسات درمانی را که شما نیاز دارید به شما خواهد گفت  میزان زمان بهبودی برای هر بیمار متفاوت است وازیک شخص تا شخص دیگر فرق میکند وبراساس میزان شدت شرایط وسابقه بیماری فرد انجام میشود اگر چه میزان فعالیت شما هم برروی زمان ریکاوری شما تاثیر گذاراست.درنهایت درصورت داشتن هرگونه سوال آنرا با پزشک کایروپراکتر درمیان بگذارید.ذکر این نکته واجب است که قبل از مراجعه به کایروپراکتر حتماً به یک دکتر خوب مراجعه کنید و زیر نظر پزشک به تمرینات و معالجه بپردازید. درمان دستی یا ماساژ ورزشی از روش های مطمئن و تضمینی است که باعث می شود کمردرد بهبود یافته و وارد مراحل پیشرفته که درمان آن با جراحی است، نشود.

استفاده از درمان های خاص کایروپراکتیک (درمان دستی) همراه با یک یا چند مورد از درمان های بالا با هدف برطرف کردن آسیب دیدگی های عصب و مفاصل یکی از موارد مهمی است که در درمان بیماران مبتلا به درد دیسک کمر انجام میشود.

 

درد خارج زانو به دنبال سیاتیک – رادیکولوپاتی

درد خارج زانو به دنبال سیاتیک – رادیکولوپاتی

محل انتشار درد سیاتیک

درد خارج زانو به دنبال سیاتیک – رادیکولوپاتی

درد خارج زانو به سبب سیاتیک; یکی از دلایل دردهای زانو، دردهای ارجاعی می باشند که در اثر پاتولوژی در نقطه ای غیر از زانو است. از علل درد خلف زانو، می توان به یکی از شایع ترین آنها که دردهای عصبی انتشاری است اشاره کرد.

دردی که بعلت درگیری یک ریشه عصبی باشد درد رادیکولار یا رادیکولوپاتی نامیده می شود. از رادیکولوپاتی های شایع می توان به سیاتیک (Sciatica) اشاره نمود.

درد سیاتیک – Sciaticalgia

سیاتیک به درد های تیر کشنده ای می گویند که از پشت باسن شروع شده و به پشت ران، زانو، ساق و گاهی کف پا می رسد.

درد سیاتیک بیشتر در سنین ۵۰-۳۰ سالگی بوجود می آید و علت عمده آن پاره شدن دیسک بین مهره ای است. بدنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهره، قسمت حلقوی محیطی دیسک ( آنولوس فیبروزوس) پاره شده و قسمت مرکزی ( نوکلئوس پولپوزوس) از بین شکاف پارگی به بیرون راه پیدا میکند. این قسمت بیرون زده را هرنی (hernia) یا فتق دیسک میگویند. قسمت بیرون زده، ریشه های عصبی که از نخاع خارج می شوند را فشار قرار می دهد.

هرنی (hernia) دیسک بین مهره ای

هرنی (hernia) دیسک بین مهره ای

سیاتیک

فشار وارد شده به ریشه عصب باعث اجاد علائم بیمار می شود
ناحبه قرمز محد درد را نشان می دهد

نمای MRI T1 از هرنی دیسک بین مهره 4 و 5 کمری

نمای MRI T1 از هرنی دیسک بین مهره ۴ و ۵ کمری

این فشار  وارد شده بر روی ریشه های عصب سیاتیک موجب بروز علائم می گردد. در ستون مهره کمری این تغییرات بیشتر دیسک بین مهره های ۴ و ۵ کمری ایجاد می شود.

هرنی یا فتق دیسک معمولاً بعد از فعالیت هایی مانند بلند کردن جسم سنگین یا هل دادن جسم سنگین یا خم شدن یا چرخیدن ناگهانی به وجود می آید.

به غیر از هرنی دیسک عوامل دیگری نیز می توانند موجب این رادیکولوپاتی شوند. این عوامل عبارتند از:

اجسام داخل نخاع:

تومور های نخاع و تنگی کانال نخاعی می توانند با فشار آوردن به ریشه عصب بیمار موجب بروز علائم سیاتیک شوند.

تومورهای ستون مهره ها

تومورهای ستون مهره ها می توانند با اعمال فشار به ریشه اعصاب موجب رادیکولوپاتی شوند

تنگی سوراخ بین مهره ای (Intervertebral Foramen):

سوراخ بین مهره ای محلی می باشد که ریشه عصب از آن خارج می شود. هر علتی که موجب تنگ شدن این سوراخ شود موجب اعمال فشار به ریشه عصب سیاتیک شده و در نتیجه علائم ایجاد می شود. این علل عبارتند از: اسپوندیلولیستزی، تومور های عصبی یا ایجاد استئوفیت (استخوان اضافه) در سوراخ بین مهره ای

تنگی سوراخ بین مهره ای

تنگی سوراخ بین مهره ای

اسپوندیلولیستزیس (Spondylolisthesis):

اسپوندیلولیستزیس شرایطی است که در آن یک مهره نسبت به مهره ای که در زیر آن قرار دارد، به جلو جابه جا می شود. این جابه جایی می تواند باعث اعمال فشار به ریشه اعصاب شده و موجب علائم رادیکولوپاتی گردد.

درد سیاتیک باعث درد خارج زانو

Spondylolisthesis

چاقی شکمی : با افزایش قوس کمری ، فشار روی شاخه های عصب سیاتیک افزایش می یابد و علائم ایجاد می شود.

توده های باسن و ران: هر توده ای در این نواحی مانند تومورها، آبسه، هماتوم یا چسبندگی های ناشی از اعمال جراحی قبلی میتواند به عصب سیاتیک که از این نواحی عبور می کند فشار آورده و علائم سیاتیک را ایجاد کند.

التهاب عصب: گاهی اوقات التهاب اعصاب و نه فشار بر آنها موجب بروز علائم سیاتیک میشود بطور مثال التهاب عصب بدنبال میلوگرافی یا عمل جراحی و یا تزریق عضلانی در ناحیه باسن

علائم سیاتیک

درد سیاتیکی به صورت درد تیر کشنده ای می باشد که از کمر و پشت باسن شروع شده و به پشت ران، زانو، ساق و گاهی کف پا می رسد. درد سیاتیکی ممکن است بصورت احساس گرفتگی عضلات در ساق یا بصورت احساس درد در پشت یا سطح خارجی ساق باشد. درد ممکن است موقع نشستن طولانی تشدید شود.

ممکن است بیمار احساس سوزن سوزن شدن یا گزگز یا خواب رفتگی در پشت زانو یا ساق داشته باشد و درگیر درد خارج زانو شود. و یا حتی ممکن است احساس سنگینی ساق و احساس ضعف عضلانی در ساق داشته باشد. ممکن است علائم ذکر شده در ساق و پش زانو بدون کمردرد باشد. همچنین در موارد شدید و طول کشیده میتواند موجب آتروفی و لاغر شدن بعضی از عضلات اندام تحتانی شود.

محل انتشار درد سیاتیک

محل انتشار درد سیاتیک

تشخیص

معاینه بیماران در تشخیص سیاتیک نقش بسیار مهمی دارد. در مواردی که معاینه به تنهایی برای تشخیص کافی نباشد و همچنین برای یافتن علت ایجاد کننده درد سیاتیک از روش های تصویر برداری X-ray، MRI و CT scan استفاده می شود.

  1. X-ray: از گرافی ساده برای مشاهده ضایعات استخوانی مهره های کمری استفاده می شود.
  2. MRI: بهترین روش تصویر برداری برای مشاهده بافت های نرم مانند اعصاب، دیسک بین مهره ای و نخاع می باشد.
درد خارج زانو

نمای MRI T1 از ستون مهره. هرنی دیسک بین مهره های L4 و L5 مشاهده می شود

در برخی موارد به کمک تست نوار عصب و عضله (Electromyography یا EMG) می توان وضعیت ریشه های عصبی نخاع را بررسی نمود.

درد رگ و عصب سیاتیک کمر و پا : علائم، علت و درمان

درد عصب سیاتیک یا درد سیاتیک کمر اغلب اشاره به کمر دردی دارد که معمولاً به صورت تیر کشیدن در ناحیه کمر، ران ها، پشت و پایین پا احساس می شود. معمولاً، درد سیاتیک پا فقط یک طرف بدن را تحت تاثیر خود قرار می دهد. در این حالت درد می تواند به صورت ناگهانی ایجاد شده یا به تدریج و با گذشت زمان افزایش پیدا کند. کمر درد مکانیکال نیز ازجمله مهم‌ترین علل کمردرد محسوب می‌شود. یعنی کمردردهایی که با فعالیت تشدید می‌شود و با استراحت بهتر می‌شود که عموماً  85 % علت کمردردها را شامل می‌باشد.

درد عصب سیاتیک در اکثر مواقع در نتیجه فتق دیسک کمر یا جا به جا شدن دیسک از محل صحیح آن ایجاد می شود و در اینگونه مواقع معمولاً دیسک به ریشه های اعصابی که متصل به عصب سیاتیک است، فشار وارد می کنند. سایر شرایطی که باعث درد عصب سیاتیک می شود می تواند شامل تنگ شدن کانال نخاعی، تشکیل زائده های استخوانی به خاطر ابتلا به آرتروز و گاز گرفتن اعصاب در نتیجه تغییرات ایجاد شده در ستون فقرات باشد. هنگامی که عصب تحت فشار قرار می گیرد، عملکرد عادی آن دچار اختلال شده و این شرایط ایجاد ضعف در عضلات، بی حسی، ضعف ساق پا یا احساس سوزش کف پا و کمر را به همراه دارد. گاهی اوقات این علائم با درد، اضطراب و تشویش همراه است که برای درمان ضعف ساق پا و سوزش کف پا باید به پزشک مراجعه نمود.

درد رگ سیاتیک می تواند بسیار شدید باشد. این درد ممکن است در زمان ایستادن، نشستن یا دراز کشیدن نیز احساس شود. خوشبختانه، درد سیاتیک معمولاً به خوبی به روش های غیر جراحی واکنش نشان داده و درمان می شود. در صورتی که این مشکل به موقع تشخیص داده شده و درمان شود، علائم بیماری معمولاً در طول چند ماه پس از شروع درمان عصب سیاتیک از بین می رود. بنابراین توجه داشته باشید با وجود احتمال شدید بودن درد رگ سیاتیک، در اکثر موارد این مشکل با استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه در طول چند هفته درمان خواهد شد.

علت گرفتگی رگ و عصب سیاتیک


علت گرفتگی رگ و عصب سیاتیک

اختلالات و مشکلات متعددی در کم و ستون فقرات می‌توانند منجر به فشردگی عصب و درد عصب سیاتیک یا رادیکولوپاتی کمری شوند. شش مورد از شایع‌ترین مشکلات زمینه‌ای عبارت‌اند از:

  • بیرون‌زدگی یا فتق دیسک
  • تنگی کانال نخاعی کمر
  • اسپوندیلولایزیس (سر خوردگی مهره‌های کمری)
  • تروما یا ضربه
  • سندروم پیریفورمیس
  • تومور نخاعی

بیرون زدگی دیسک یا فتق دیسک کمر 

دررفتگی یا بیرون زدگی دیسک کمر به عنوان یک اختلال دیسک از نوع contained نیز شناخته می‌شود. این بدان معنی است که مرکز ژل مانند (نوکلئوس پالپوزوس) در داخل دیواره بیرونی مانند لاستیک مانند دیسک خود (آنولوس فیبروز) دیسک “موجود” (contained) باقی می‌ماند.

فتق دیسک هنگامی رخ می‌دهد که نوکلئوس یا هسته از فیبروز آنولوس یا حلقه‌ی فیبری بیرون بزند. به این بیماری اختلال دیسک ” non-contained” گفته می‌شود. چه دیسک دچار برآمدگی یا دچار فتق شود ، مواد دیسک می‌توانند روی ریشه عصب مجاور فشار وارد کنند و بافت عصبی ظریف را فشرده کرده و باعث ایجاد فشردگی و درد سیاتیک شوند.

عواقب ناشی از فتق دیسک بدتر هستند. فتق دیسک نه تنها باعث فشار مستقیم ریشه عصب روی قسمت داخلی کانال نخاع استخوانی می‌شود، بلکه خود ماده‌ی دیسک نیز حاوی یک ماده محرک اسیدی، شیمیایی (اسید هیالورونیک) است که باعث التهاب عصب می‌شود. در هر دو حالت، فشردگی و تحریک عصب باعث التهاب و درد شده که غالباً منجر به بی‌حسی اندام، احساس سوزن سوزن شدن و یا ضعف عضلات می‌شود.

تنگی کانال نخاعی کمر 

تنگی کانال نخاعی، نوعی اختلال فشار عصبی است که بیشتر در افراد سالمند رخ می‌دهد. درد پایی همانند درد سیاتیکی ممکن است در نتیجه تنگی نخاع کمر بروز کند. کمردرد معمولاً موقعیتی است که اغلب با انجام فعالیت‌هایی مانند ایستادن یا راه رفتن ظاهر می‌شود و با نشستن تسکین می‌یابد. ریشه‌های عصب نخاعی از طناب نخاعی از طریق گذرگاه‌هایی به نام فورامینای عصبی که متشکل از استخوان و رباط است، به صورت شاخه‌هایی خارج می‌شوند. بین هر مجموعه از قسمت‌های مهره‌ای که در طرف چپ و راست قرار دارد، یک فرامین وجود دارد. ریشه‌های عصبی از این دهانه‌ها عبور کرده و به بیرون از ستون فقرات کشیده می‌شوند تا به قسمت‌های دیگر بدن برسند.

هنگام بروز عارضه‌ی تنگی کانال نخاعی، این گذرگاه‌ها باریک یا مسدود شده و در نتیجه باعث فشرده سازی عصب می‌شوند. از این رو از اصطلاح تنگی فرمامین نیز استفاده می‌شود.

اسپوندیلولایزیس  

اسپوندیلولایزیس (سر خوردگی مهره‌های کمری- Spondylolisthesis)، اختلالی ست که در اکثر اوقات ستون فقرات کمری را مبتلا می‌سازد. در این نوع بیماری، یک مهره به سمت جلو و روی مهره‌ی مجاور خود سر می‌خورد. وقتی یک مهره سر می‌خورد و از جای خود خارج می‌شود، ریشه‌ی عصبی نخاعی فشرده شده و اغلب منجر به درد سیاتیکی در پا می‌شود. اسپوندیلولایزیس در دسته‌ی اختلالات رشدی (در بدو تولد وجود داشته است، در طی دوران کودکی پیشرفت می‌کند) یا اکتسابی ناشی از تحلیل ستون فقرات، ضربه یا فشارهای فیزیکی (مانند وزنه برداری، ژیمناستیک) قرار دارد.

ضربه 

درد عصب سیاتیک می‌تواند براثر از فشردگی مستقیم عصب ناشی از نیروهای خارجی به ریشه‌های عصب نخاعی کمری یا ساکرال باشد. نمونه‌هایی از این فشارها شامل تصادفات و سوانح رانندگی، سقوط، فوتبال و سایر ورزش‌ها می‌باشد. این ضربه‌ها ممکن است به اعصاب آسیب برسانند یا گاهی اوقات تکه‌های استخوان شکسته ممکن است به اعصاب فشار وارد کنند.

سندروم پیریفورمیس 

سندرم پیریفورمیس نامی ست برای عضله پیریفورمیس و درد ناشی از زمانی که عضله، عصب سیاتیک را تحریک می‌کند. عضله پیریفورمیس در قسمت تحتانی ستون فقرات قرار دارد، به استخوان ران وصل می‌شود و به چرخش لگن کمک می‌کند. عصب سیاتیک در زیر عضله پیریفورمیس قرار دارد. سندرم پیریفورمیس هنگامی بروز می‌کند که اسپاسم های عضلانی در عضله پیریفورمیس رخ می‌دهد و در نتیجه به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. به خاطر اینکه یافته‌هایی دراین‌باره از تصاویر ام آر آی یا عکس رادیولوژی به دست نمی‌آید، تشخیص و درمان این سندروم ممکن است دشوار باشد.

تومورهای نخاعی 

تومورهای نخاعی، توده‌های غیرطبیعی هستند که می‌توانند خوش خیم یا سرطانی هستند (بدخیم) باشند. خوشبختانه موارد ابتلا به تومورهای نخاعی نادر هستند. با این حال، هنگامی‌که یک تومور نخاعی در ناحیه کمر ایجاد می‌شود، احتمال بروز درد سیاتیک در نتیجه‌ی فشرده شدن عصب وجود دارد.

عوامل خطر سیاتیک چیست؟


  • تغییرات وابسته به سن در ستون فقرات مانند آرتروز و دیسک‌های تحلیل رونده، یک عامل خطر برای سیاتیک هستند.
  • چاقی: اضافه وزن به خصوص در ناحیه‌ی شکم باعث افزایش فشار بر روی ستون فقرات می‌شود.
  • نشستن طولانی‌مدت و داشتن یک سبک زندگی بی‌تحرک، از عوامل خطر سیاتیک و دیگر مشکلات کمر می‌باشد.

علائم و نشانه ها

علائم معمول ابتلا به سیاتیک از درد پایین کمر شروع شده و تا باسن کشیده می شود و منجر به درد کف پا و انگشتان می شود  در این حالت علائم درد سیاتیک ممکن است در هر نقطه از این مسیر احساس شود، اما معمولاً این درد مسیری را دنبال می کند که از کمر شروع شده و به سمت باسن و پشت ران یا ماهیچه ساق پا کشیده می شود. سطح درد عصب سیاتیک در افراد مختلف می تواند از ملایم تا شدید باشد و معمولاً این درد ساق پا تا کشاله ران به صورت احساس تیر کشیدن یا سوزش، شبیه به شوک های الکتریکی و نیز احساس گرفتگی در افراد مختلف مشاهده می شود. در این حالت معمولاً فقط یک طرف بدن تحت تاثیر مشکل قرار می گیرد و این درد می تواند با نشستن طولانی، خم شدن وحتی سرفه و عطسه کردن نیز تشدید شود. علاوه بر این سیاتیک می تواند با ایجاد بی حسی در ناحیه پایین تنه بیمار همراه باشد.

سیاتیک اشاره به دردی دارد که از عصب سیاتیک ناشی می شود که یک عصب بزرگ کشیده شده در قسمت پایین کمر به سمت پشت هر یک از پاها و درد رگ پشت زانو می باشد. سیاتیک یک ناهنجاری نیست، اما می تواند یک نشانه از ایجاد سایر مشکلات ساختاری همچون مشکلات ستون فقرات یا تنگی کانال نخاعی، التهاب یا گاز گرفته شدن عصب در قسمت پایین کمر یا فتق دیسک، تشکیل زائده های استخوانی و بزرگ شدن بیش از حد مفصل فاست (رشد بیش از حد استخوان یا اندازه بزرگ غیر عادی آن) باشد که تنگ شدن حفره بین مهره ها در محل انتقال اعصاب را به همراه دارد. گاهی اوقات، تشکیل تومور می تواند علت ناهنجاری ایجاد شده در ارتباط با وارد شدن فشار به عصب سیاتیک باشد که این شرایط را می توان با اسکن ام آر آی (MRI) تشخیص داد. علاوه بر این ابتلا به بیماری دیابت نیز می تواند منجر به وارد شدن آسیب عصبی و مشاهده علائم مطرح شده فوق شود. به هر حال همانطور که بیان شد، یکی از علل درد سیاتیک، گیر افتادن عصب سیاتیک می باشد.

چه موقع باید برای مشکل سیاتیک به پزشک مراجعه کرد؟ 


در صورت بروز هر یک از شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • درد بعد از چند روز بهبود نمی‌یابد یا به نظر می‌رسد که بدتر می‌شود.
  • اگر سن فرد مبتلا کمتر از 20 سال یا بالاتر از 55 سال باشد و برای اولین بار مبتلا به سیاتیک شده باشد.
  • فرد مبتلا در حال حاضر مبتلا به سرطان است یا سابقه سرطان دارد.
  • فرد مبتلا اخیراً وزن زیادی را از دست داده است یا همراه با کمر درد، دچار تب و لرز بی‌دلیل شده است.
  • فرد مبتلا به HIV مثبت است یا از داروهای IV (داخل وریدی) استفاده می‌کند.
  • شخصی بیشتر از یک یا دو هفته است که برای خم شدن به جلو مشکل دارد و به‌سختی خم می‌شود.
  • فرد مبتلا متوجه ضعفی شود که ه مرور زمان بیشتر می‌شود.

در صورت بروز هر یک از موارد زیر به همراه سیاتیک، به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید:

  • علیرغم انجام روش‌های کمک‌های اولیه، درد غیرقابل تحمل باشد.
  • درد ناشی از یک آسیب شدید، مانند سقوط از نردبان یا تصادف باشد.
  • درد در قسمت پشت قفسه سینه است.
  • فرد مبتلا قادر به حرکت یا احساس پاها یا کف پاهای خود نباشد.
  • فرد مبتلا كنترل روده یا مثانه خود را از دست داده یا دچار بی حسی در دستگاه تناسلی خود شده است. این علائم ممکن است علائم سندرم دم اسب (cauda equina – یک وضعیت جدی سیستم عصبی ناشی از آسیب به اعصاب واقع در انتهای کانال نخاعی) باشند.
  • فرد مبتلا درجه حرارت بالایی دارد (بیش از 38 درجه سانتی گراد).

 تشخیص

در طول مراحل معاینه فیزیکی، پزشک وضعیت قدرت عضلات و عکس العمل آنها را مورد بررسی قرار می دهد. برای مثال، ممکن است از شما خواسته شود تا روی انگشتان یا پاشنه خود راه بروید، از یک حالت چمباتمه بلند شوید، یا در زمانی که به پشت دراز کشیده اید، یکی از پاهای خود را در هوا بلند کنید. معمولاً درد سیاتیک کمر که ناشی از عصب سیاتیک باشد، با انجام این فعالیت ها تشدید خواهد شد.

تصویر برداری

گاهی افراد دارای مشکل پارگی دیسک یا زائده های استخوانی هستند اما هیچ علائمی از وجود مشکل در آنها مشاهده نمی شود. وجود این مشکلات را می توان با تهیه عکس رادیولوژی یا با استفاده از سایر روش های تصویر برداری تشخیص داد. به هر حال پزشکان معمولاً از این نوع آزمایش ها فقط زمانی استفاده می کنند که درد بیمار بسیار شدید باشد یا اینکه بهبودی در وضعیت بیمار پس از چند هفته درمان حاصل نشود. به این منظور می توان از روش های تصویر برداری زیر استفاده کرد:

  • عکس برداری رادیولوژی
  • تصویر برداری ام آر آی (MRI)
  • سی تی اسکن

جراحی انحراف ستون فقرات

جهت درمان انحراف ستون فقرات بدون جراحی تماس بگیرید.

درمان ضایعه نخاعی (Spinal Cord Injury) و علائم آن

آسیب های نخاعی

مقدمه:

هر آن چه در جهان پیرامون ما وجود دارد پیوسته در حال حرکت است. گاهی این حرکات از دید انسان قابل دیدن و گاهی غیر ملموس است.

ما انسان ها هم نیازمند تحرک هستیم و به این وسیله نیازهای مختلفی را که داریم را بر طرف می کنیم.

گاهی تحرک ما دچار اختلال می شود و در مواقعی این اختلال در تمام طول عمر همراه ما خواهد بود.

باید بدانیم که در اکثر آسیب های ایجاد شده «طناب نخاعی» دچار آسیب شده است. پس شناخت نخاع برایمان مهم است.

بهتر است قبل از صحبت درباره «آسیب نخاعی» به سوالات زیر پاسخ دهیم

  • نخاع چیست؟
  • نخاع در کجای بدن انسان قرار دارد؟
  • وظیفه نخاع در بدن چیست؟
  • در صورت آسیب به نخاع چه تغییراتی در بدن به وجود می آید؟
    بیایید با هم نگاهی به تصویر زیر بیاندازیم.  
  • همان طور که در تصویر مشاهده می کنید «نخاع» طناب بلندی است که از انتهای سر شروع می شود و تا بالای لگن کشیده می شود.نخاع انشعابات بسیار زیادی دارد که این انشعابات هم چون خیابان های فرعی یک شهر به سرتاسر بدن انسان کشیده می شود.

 

 

 

 

 

 

نخاع به همراه مغز که درون جمجمه (سر) انسان قرار دارد

سیستم عصبی ما را تشکیل می دهند.

 

 

 

 

 

 

 

  • نخاع چه وظیفه ای در بدن ما دارد؟

نخاع هم چون یک خیابان اصلی و در نقش دستیار مغز پیام های حسی را از اندام های بدن به مغز مخابره می کند و دستوراتی که متعاقب این پیام ها توسط مغز صادر می شود را به اندام ها می رساند.

بنابراین بدن ما برای حس و حرکت نیاز جدی به طناب نخاعی دارد.

  • بدن چگونه از نخاع محافظت می کند؟

یک استوانه استخوانی که خود از قطعات ریزتری به نام مهره تشکیل شده از نخاع محافظت می کند که ستون فقرات نامیده می شود.

  • آسیب به نخاع

آسیب به ستون مهره ها (فقرات) می تواند سبب آسیب به طناب نخاعی شود.

برای درک بهتر نگاهی به تصویر زیر می اندازیم.

آسیب به طناب نخاعی بسته به این که در کدام قسمت اتفاق بیافتد عوارض متفاوتی را ایجاد می کند.

در تصویر می توانیم ببینیم که آسیب به هر قسمت کدام قسمت از بدن ما را تحت تاثیر قرار می دهد.

آسیب به نخاع می تواند بدن را دچار آسیب های حسی و حرکتی موقت و یا دائمی کند.

حال که به درک کلی از نخاع و اهمیت وجودش در بدنمان پی بردیم می توانیم درباره آسیب نخاعی صحبت کنیم.

آسیب نخاعی (آسیب به هر بخشی از طناب نخاعی) می تواند سبب تغییرات اغلب دائمی در قدرت، احساس و سایر ویژگی های قسمت تحت آسیب شود.

اگر به تازگی دچار آسیب مخاعی شده اید متوجه می شوید که تقریبا همه جنبه های زندگی شما تحت تاثیر این آسیب قرار گرفته است و شما این تغییرات را به صورت احساسی، ذهنی و اجتماعی تجربه می کنید.

تحقیقات بسیار زیادی توسط دانشمندان و محققان در سرتاسر جهان و هم چنین ایران در حال انجام هست

که پیشرفت های خوبی در زمینه درمان و توانبخشی افراد آسیب دیده حاصل شده است.

محققین به آینده امیدوارند و هم اکنون هم شرایط خوبی برای زندگی هر چه مستقل تر افراد با آسیب به طناب نخاعی وجود دارد.

علائم:

توانایی کنترل اندام های شما بعد از ایجاد آسیب به دو عامل بستگی دارد:

  1. محلی که در طناب نخاعی دچار آسیب شده است
  2. شدت آسیبی که به طناب نخاعی وارد شده است

 

 

فلج ایجاد شده ناشی از آسیب به طناب نخاعی به دو دسته تقسیم می شود:

 

  1. QUADRIPLEGIA
    1. Paraplegiaدر حالت دوم، این فلج بر تمام یا بخشی از تنه، پاها و اندام های لگن تاثیر می گذارد (قسمت قرمز رنگ)آسیب نخاعی به هر صورت و با هر شدتی که باشد یکی یا چند تا از علائم زیر را ایجاد می کند:
    2. 1.از دست دادن قدرت حرکت از بین رفتن قدرت حرکت می تواند در هر یک ازاندام های حرکتی اتفاق بیافتد

 

 

 

 

 

 

2.از دست دادن یا تغییر احساس، از جمله توانایی احساس گرما، سرما و لمس

 

 

 

 

 

 

 

 

3.از دست دادن کنترل روده یا مثانه

 

 

 

 

 

 

 

4.فعالیت های رفلکس تحریک شده و یا اسپاسم (گرفتگی عضلانی)

 

 

 

 

 

 

5.تغییرات در عملکرد جنسی، حساسیت جنسی و باروری

 

 

 

 

 

 

 

6.درد و یا احساس خستگی شدید ناشی از آسیب به الیاف عصبی در نخاع

 

 

 

 

 

7.اشکال در تنفس و یا سرفه

 

 

 

 

 

 

چه علائمی اورژانسی هستند؟

 

  • درد و یا فشار شدید در پشت، کمر، سر و یا گردن
  • ضعف، ناهماهنگی یا فلج در هر بخشی از بدن
  • سوزن سوزن شدن یا از دست دادن احساسات در دست، انگشتان، پا
  • از دست دادن کنترل مثانه یا روده
  • مشکل با تعادل و پیاده روی
  • اختلال تنفس پس از آسیب
  • حالت عجیب و یا پیچیدگی در گردن و یا کمر

 

 

چه زمانی باید یک پزشک متخصص را ملاقات کرد؟

هر کسی که دچار آسیب سر و یا گردن بشود، نیازمند بررسی فوری پزشکی برای احتمال آسیب نخاعی است.

در حقیقت، ایمن ترین فرض این است که افراد آسیب دیده دچار  آسیب نخاعی شده اند مگر آن که خلاف آن ثابت شود ، زیرا::

  • آسیب جدی ستون فقرات همیشه بلافاصله آشکار نمی شود و اگر تشخیص داده نشود آسیب شدید تری ممکن است رخ دهد.
  • کم خونی یا فلج ممکن است بلافاصله بوجود آید و یا به تدریج به وجود آید زیرا خونریزی یا تورم در ناحیه نخاعی یا اطراف آن اتفاق می افتد.
  • زمان بین آسیب و درمان می تواند در تعیین میزان و شدت عوارض و میزان احتمالی بهبود قابل توجه باشد.

 

اگر شک داریم که کسی دچار آسیب نخاعی شده است چه کاری باید انجام دهیم؟

  • فرد مجروح را به هیچ عنوان جابه جا نکنید
  • فلج دائمی و سایر عوارض جدی ممکن است ناشی شود
    • بلافاصله با 115 و یا 110 تماس بگیرید
    • فرد آسیب دیده را ثابت نگه دارید
    • حوله های سنگین را در هر دو طرف گردن قرار دهید و یا سر و گردن را نگه دارید تا مانع از حرکت آنها شود تا اورژانس برسد
    • اولین کمک اولیه این است که هر گونه خونریزی را متوقف کنید و ایجاد راحتی فرد بدون حرکت سر و گردن

 

دلایل ایجاد آسیب های نخاعی چیستند؟

 

  • آسیب نخاعی ممکن است ناشی از آسیب به مهره ها، رباط ها یا دیسک های ستون فقرات یا به خود نخاع باشد.
  • آسیب ضربه مغزی-نخاعی ممکن است ناشی از یک ضربه ناگهانی و آسیب دیده به ستون فقرات باشد که شکستگی، انقباض، خرد شدن یا فشردن یک یا چند مهره خود را ایجاد می کند.
  • همچنین ممکن است از زخم گلوله یا چاقو که نفوذ کرده و نخاع را قطع می کند، حاصل شود.
  • آسیب های بعدی معمولا در طول روزها یا هفته ها به علت خونریزی، تورم، التهاب و تجمع مایع در داخل و اطراف نخاع ایجاد می شود.

 

  • در موارد دیگر آسیب نخاعی می تواند نتیجه آرتریت، سرطان، التهاب، عفونت و یا انحطاط دیسک ستون فقرات ایجاد شود.

 

سیستم عصبی مرکزی

 

سیستم عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع است. نخاع ساخته شده از بافت نرم و احاطه شده توسط استخوان ها (مهره ها)، از پایه مغز شروع و  به پایین کشیده می شود و از سلول های عصبی و گره های عصبی تشکیل شده است که به صورت مجزا به بخش های مختلف بدن شما می رسند.

مسیرهای در نخاع شما پیام هایی را بین مغز و بقیه بدن حمل می کنند. تراکتورهای حرکت سیگنال های مغز را برای کنترل حرکت عضلات حمل می کنند. دستگاه های حسی سیگنال های مربوط به گرما، سرد، فشار، درد و موقعیت اندام شما را از قسمت های بدن به مغز حمل می کنند.

 

 

آسیب به الیاف عصبی

 

آسیب چه به علت ضربه باشد و یا به علت بیماری های دیگر و یا هر علت دیگری، سبب آسیب به فیبرهای عصبی می شود و از قسمت آسیب دیده عبور می کند و ممکن است بخشی یا تمام عضلات و اعصاب مربوط به آن را در زیر محل آسیب قرار دهد.

آسیب قفسه سینه (قفسه سینه) یا کمر (کمر) ممکن است بر روی تنه، پاها، کنترل روده و مثانه و عملکرد جنسی تاثیر بگذارد. آسیب گردن، در مناطق مشابه علاوه بر مواجهه با حرکات بازوها و احتمالا توانایی شما برای نفس کشیدن نیز تاثیر می گذارد.

 

علل شایع آسیب نخاعی

 

شایع ترین علل آسیب های نخاعی عبارتند از:

  • تصادفات با موتورسیکلت و خودرو

 

عامل اصلی آسیب های نخاعی است که تقریبا نیمی از آسیب های نخاعی جدید را در هر ساله به حساب می آورد.

سقوط

 

آسیب نخاعی پس از 65 سالگی اغلب ناشی از سقوط است. به طور کلی، باعث می شود بیش از 15 درصد از آسیب نخاعی.

  • اعمال خشونت

حدود 12 درصد از آسیب های نخاعی ناشی از برخورد های خشونت آمیز، اغلب شامل زخم های گلوله و چاقو است.

  • آسیب های ورزشی و تفریحی

فعالیت های ورزشی، مانند ورزش تاثیر و غواصی در آب کم عمق، حدود 10 درصد از آسیب نخاعی را ایجاد می کنند.

  • الکل

مصرف الکل یکی از عوامل در حدود 1 مورد از هر 4 آسیب نخاعی است.

  • بیماری ها

 

سرطان، آرتریت، پوکی استخوان و التهاب نخاعی نیز می توانند موجب آسیب نخاعی شوند.

عوامل خطر

اگر چه آسیب نخاعی معمولا نتیجه یک حادثه است و می تواند به هر کسی برسد، عوامل خاصی ممکن است شما را به یک خطر بالقوه برای  آسیب نخاعی سوق دهد، از جمله:

  • جنس مرد

ضایعات نخاعی بر تعداد مردانی که نسبتا زیاد هستند تاثیر می گذارد. در واقع، زنان تنها در حدود 20 درصد آسیب های نخاعی را تشکیل می دهند.

 

  • محدوده سنی 16 تا 30 سالگی

در بین 16 تا 30 سالگی هستید. در صورتی که بین 16 تا 30 سالگی هستید، احتمال ابتلا به آسیب نخاعی دچار آسیب می شود

  • سن بیش از 65 سال

در بسیاری از افراد سالخورده بیشترین آسیب را به خود اختصاص می دهد.

  • مشارکت در رفتارهای خطرآفرین

غواصی در آب های کم عمق و یا ورزش بدون داشتن پوشه ایمنی مناسب و یا اقدامات احتیاطی مناسب می تواند منجر به آسیب های نخاعی شود. تصادفات خودرویی منجر به آسیب های نخاعی برای افراد زیر 65 سال می شود.

  • اختلالات استخوانی یا مفصلی

آسیب نسبتا جزئی می تواند باعث آسیب نخاعی شود اگر اختلال دیگری وجود دارد که بر روی استخوان ها یا مفاصل شما مانند آرتروز یا پوکی استخوان تاثیر می گذارد

عوارض جانبی آسیب های مغزی و نخاعی

 

در ابتدا، تغییراتی در عملکرد بدن شما ممکن است غلبه داشته باشد. با این وجود، تیم توانبخشی شما به شما کمک خواهد کرد ابزارهایی را که نیاز دارید را برای تغییرات ناشی از آسیب نخاعی در اختیار داشته باشید، علاوه بر توصیه تجهیزات و منابع برای ارتقاء کیفیت زندگی و استقلال. مناطقی که اغلب تحت تاثیر قرار می گیرند شامل

کنترل مثانه مثانه شما همچنان به ذخیره ادرار از کلیه شما ادامه خواهد داد. با این حال، مغز شما ممکن است قادر به کنترل مثانه شما نیز نباشد زیرا حامل پیام (نخاع) مجروح شده است.

تغییرات در کنترل مثانه خطر عفونت ادراری را افزایش می دهد. این تغییرات ممکن است باعث عفونت کلیه و سنگ کلیه یا مثانه شود. در طی توانبخشی، تکنیک های جدیدی برای کمک به خالی کردن مثانه خود خواهید آموخت.

کنترل روده اگر چه معده و روده شما بسیار شبیه قبل از آسیب دیدگی شما هستند، کنترل حرکات روده شما اغلب تغییر می کند. یک رژیم غذایی با فیبر بالا میتواند تنظیم روده شما را بهبود بخشد و تکنیکهایی را برای بهینه سازی عملکرد روده در حین توانبخشی خواهید آموخت.

احساس سوزش در زیر سطح عصبی آسیب دیدگی، شما ممکن است بخشی از یا تمام احساسات پوست را از دست بدهید. بنابراین، پوست شما نمیتواند پیامی به مغز شما ارسال کند که در معرض موارد خاصی مانند فشار طولی، گرما یا سرد باشد.

 

این می تواند شما را بیشتر در معرض زخم های فشاری قرار دهد، اما تغییر موقعیت ها اغلب – با کمک، در صورت نیاز – می تواند به جلوگیری از این زخم کمک کند. در حین توانبخشی، مراقبت های پوستی مناسب را یاد خواهید گرفت، که می تواند به شما در جلوگیری از این مشکلات کمک کند.

 

کنترل گردش خون آسیب نخاعی ممکن است سبب بروز مشکلات گردش خون می شود از فشار خون پایین هنگام بالا آمدن (فشار خون آرتواستاتیک) تا تورم اندام شما. این تغییرات گردش خون همچنین ممکن است خطر ابتلا به لخته شدن خون را افزایش دهد، مانند ترومبوز ورید عمقی یا آمبول ریوی.

 

مشکل دیگر کنترل کنترل گردش خون یک افزایش بالقوه در معرض خطر مرگ ناشی از فشار خون (hyperreflexia autonomic) است. تیم توانبخشی شما به شما در مورد چگونگی برخورد با این مشکلات اگر شما را تحت تاثیر قرار دهد آموزش می دهد.

 

دستگاه تنفسی. آسیب دیدگی شما ممکن است دچار تنفس و سرفه شود، اگر عضلات شکم و قفسه سینه شما تحت تاثیر قرار گرفته باشند. این شامل دیافراگم و عضلات دیواره قفسه سینه و شکم است.

 

سطح عصبی شما از آسیب به چه نوع مشکلات تنفسی می انجامد. اگر دچار آسیب نخاعی گردنی و قفسه سینه هستید، ممکن است خطر ابتلا به پنومونی یا سایر مشکلات ریه را افزایش دهید. داروها و درمان می تواند به جلوگیری و درمان این مشکلات کمک کند.

 

تون عضلانی. برخی از افراد مبتلا به صدمات نخاعی یکی از دو نوع مشکلات تنش عضلانی را تجربه می کنند: سفت شدن کنترل نشده یا حرکت در ماهیچه ها (اسپاستیسیت) یا عضلات نرم و ملایم که دارای تنش عضلانی نیستند (خفیفی).

تناسب اندام و سلامتی. کاهش وزن و آتروفی عضلانی به زودی پس از آسیب نخاعی شایع است. تحرک محدود می تواند منجر به یک شیوه زندگی مودبانه تر شود، شما را در معرض خطر چاقی، بیماری های قلبی عروقی و دیابت قرار می دهد.

 

یک متخصص تغذیه می تواند به شما در رژیم غذایی مغذی کمک کند تا وزن مناسب را حفظ کند. درمانگران فیزیکی و شغلی می توانند به شما در برنامه تناسب اندام و ورزش کمک کنند.

 

سلامت جنسی رابطه جنسی، باروری و عملکرد جنسی ممکن است توسط یک آسیب نخاعی تحت تاثیر قرار گیرد. مردان ممکن است تغییرات در نعوظ و انزال را مشاهده کنند؛ زنان ممکن است تغییرات روانکاری را متوجه شوند. پزشکان متخصص اورولوژی یا باروری می توانند گزینه هایی برای عملکرد جنسی و باروری ارائه دهند.

درد بعضی از افراد درد، مانند درد عضلانی یا مفصلی، از بیش از حد استفاده از گروه های عضلانی خاصی تجربه می کنند. درد عصبی پس از آسیب نخاعی، به ویژه در افراد دارای آسیب ناقص می تواند رخ دهد.

افسردگی با استفاده از تمام تغییرات آسیب نخاعی به ارمغان می آورد و زندگی با درد باعث می شود برخی افراد افسردگی را تجربه کنند.

 

راه هایی برای پیشگیری از آسیب های نخاعی

  • رانندگی با خیال راحت تصادفات اتومبیل یکی از شایع ترین علل آسیب نخاعی است. هر زمانی که شما در یک ماشین یا سوار بر یک کمربند ایمنی بپوشید، یک کمربند ایمنی بپوشید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزندان شما یک کمربند ایمنی یا صندلی ایمنی مناسب برای کودک و سن مناسب داشته باشند. برای محافظت از آنها از آسیب های هوایی هوا، کودکان زیر 12 سال باید همیشه در صندلی عقب سوار شوند.
  • عمق آب قبل از غواصی را بررسی کنید. برای اطمینان از اینکه به آب کم عمق نفوذ نکنید، به یک استخر شیرجه نزنید مگر اینکه آن 12 فوت (حدود 3.7 متر) یا عمیق تر باشد، به یک استخر سرپوشیده شیرجه نزنید و به آب دیگری نروید شما عمق را نمی دانید
  • جلوگیری از افتادن برای رسیدن به اشیا در مکان های بالا، یک مدفوع گام را با یک نوار چسب استفاده کنید. حاشیه کنار راهروها اضافه کنید کفپوشها را روی کف کاشی و در وان یا دوش قرار دهید. برای بچه های کوچک، از دروازه های ایمنی برای جلوگیری از پله ها استفاده کنید و نصب کننده های پنجره را در نظر بگیرید.
  • هنگام ورزش، احتیاط کنید. همیشه دنده ایمنی توصیه می شود. اجتناب از هدایت کردن با سر خود در ورزش به عنوان مثال، در headshirt بیس بال اسلاید نکنید و از بالای کلاه خود در فوتبال استفاده نکنید. از یک نقطه استفاده کنید

 

 

 

تهیه وتنظیم : سمانه میرزائی

محقق پژوهشکده علوم اعصاب

 

اختلالات شایع عضلانی-اسکلتی در دندانپزشکی و راهکارهای پیشگیری و مدیریت آنها

 

اختلالات عضلانی- اسکلتی (musculoskeletal disorders) یکی از مهم ترین موضوعات بهداشت حرفه ای در بین پرسنل خدمات دندانپزشکی شامل دندانپزشکان و دستیاران آنها می باشد. طبق تعریف، اختلالات عضلانی- اسکلتی به آسیبهای سیستم عضلات، لیگامانها، تاندونها، اعصاب، عروق، استخوانها و مفاصل ناشی از یک حادثه یا تروماهای تجمیعی اطلاق می شود. این اختلالات می توانند سبب درد در گردن، شانه ها، بازوها، مچ دستها، دستها، ستون فقرات توراسیک و کمری، لگنها، زانوها و پاها گردد.بر اساس تحقیقات گوناگون، این اختلالات سبب کاهش بازدهی شغلی و حتی در موارد شدید ترک کار شده اند. با اینکه فشارهای فیزیکی کار بالینی ارتباط قوی ای با اختلالات عضلانی-اسکلتی دارند ولی شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه ممکن است عوامل روانی-اجتماعی نیز با شیوع این اختلالات ارتباط داشته باشند.
در مورد ارتباط بین سابقه کار و شیوع اختلالات عضلانی-اسکلتی نتایج متفاوتی وجود دارد. در حالیکه بر اساس تحقیقات انجام گرفته در تایلند، دانمارک و کوئینزلند شیوع شکایات عضلانی- اسکلتی با تعداد سالهای انجام حرفه دندانپزشکی رابطه معکوس دارد (به گونه ای که دندانپزشکان باتجربه تر کمترین میزان درد گردن را تجربه می کردند در حالی که در دندانپزشکان جوان تر دردهای عضلانی-اسکلتی از شیوع بالاتری برخوردار بودند)، در تحقیقات انجام شده در لهستان دیده شد که دندانپزشکانی که شکایتی از مشکلات عضلانی-اسکلتی نداشتند کسانی بودند که اغلب کمتر از ۵ سال از شروع حرفه شان می گذشت. البته می توان چنین یافته هایی را بدین گونه توجیه نمود که دندانپزشکان با تجربه تر یاد می گیرند که وضعیت قامتی خود را به گونه ای تنظیم کنند تا از بروز مجدد چنین مشکلاتی پیشگیری کنند. از دیگر ریسک فاکتورهای مؤثر می توان به طول مدت هر ویزیت، جنس مؤنث، وضعیت های نامناسب حین انجام کار و عوامل روانی-اجتماعی اشاره کرد. شایعترین شکایات عضلانی-اسکلتی در بین دندانپزشکان شامل درد گردن، شانه ها و ستون فقرات پشتی و کمری می باشند. در ذیل سعی می شود تا بطور خلاصه به برخی از شایعترین این اختلالات اشاره شود:
زمانی که فرد در وضعیت معلق (Unsupported) قرار می گیرد- وضعیتی شایع در دندانپزشکی- لوردوز (قوس) کمر کاهش می یابد. زیرساختهای استخوانی در این حالت حمایت کمی ازستون فقرات می کنند و در واقع ستون فقرات در این وضعیت به عضلات، لیگامانها و بافت نرم متکی است و این به نوبه خود سبب فشار به این ساختارها می گردد. همچنین ممکن است ایسکمی نیز در این نقاط ایجاد گشته و سبب بروز گرفتگی های عضلانی و نقاط ماشه ای (Trigger points) دردناک شود. همچنین کاهش لوردوز سبب مهاجرت هسته دیسک مهره ای به خلف و استعداد بیرون زدگی آن در درازمدت می شود؛ بنابراین حفظ وضعیت مناسب حین انجام کار از اهمیت بسزایی در پیشگیری مشکلات عضلانی-اسکلتی ایفا می کنند.
همچنین حفظ لوردوز گردنی به همین میزان حائز اهمیت است. وضعیت سر به جلو (Forward-head) در دندانپزشکان شایع است. در این وضعیت مهره ها دیگر قادر به حمایت مناسب ستون فقرات نیستند و عضلات گردنی و فقرات توراسیک فوقانی باید با انقباض مداوم وزن سر به جلو آمده را حمایت کنند. این حالت سبب بروز الگوی دردی می شود که سندرم Tension neck نام دارد و منجر به درد های مزمن در سر، گردن، شانه ها و عضلات اینتراسکاپولار با قابلیت انتشار گهگاهی به بازوها می گردد. همچنین این وضعیت سبب تضعیف دیسک های گردنی و دژنراسیون یا بیرون زدگی آنها می شود. لذا استراحت های مکرر همراه با کشش عضلات گردن و سرشانه، تقویت عضلات عمقی گردن و حفظ لوردوز گردن در وضعیت مناسب (گوشها بر روی شانه) برای حفظ سلامت این ناحیه ضروری است.
همچنین وضعیت forward-head می تواند منجر به عدم توازن عضلات شانه و بروز وضعیت شانه گرد (Rounded shoulder) گردد. این وضعیت می تواند فرد را مستعد بروز گیرافتادگی تاندون عضله سوپرا اسپیناتوس در شانه و بروز سندرم impingement نماید. بعلاوه، وضعیت استاتیک بازوها در حالت ابداکسیون بیش از ۳۰ درجه سبب اختلال خونرسانی به عضله فوق می شود. همچنین ابداکسیون طولانی مدت بازو می تواند سبب میالژیای (سندرم درد میوفاشیال) عضله تراپزیوس با درد مزمن و نقاط ماشه ای گردد.
برای پیشگیری از بروز چنین مشکلاتی راهکارهای پیشگیرانه و تکنیک های ارگونومیک باید مورد توجه قرار گیرند. تحقیقات نشان می دهد که حفظ قوس کمر در حالت نشسته سبب کاهش یا پیشگیری از بروز کمردرد می شود.
* توجه به توصیه های ارگونومیگ ذیل می تواند مفید واقع شود:
– زاویه شیب صندلی خود را کمی (به میزان ۵ تا ۱۵ درجه) به سمت جلو تنظیم کنید تا قوس کمر اقزایش یابد. این کار سبب بالاتر قرار گرفتن هیپ ها از زانوها و افزایش زاویه هیپ به بیش از ۹۰ درجه می شود و اجازه می دهد به بیمار نزدیک تر شوید. در صندلی های فاقد قابلیت تنظیم شیب می توان از بالشتک های گوه ای شکل در انتهای نشیمن صندلی استفاده کرد تا این شیب را فراهم آورد.
– نزدیک به بیمار بنشینید و زانوهای خود را زیر صندلی بیمار قرار دهید.
– سعی کنید از صندلی های زینی شکل که قوس کمری را حمایت می کنند استفاده کنید و زاویه هیپ را تقریباً در ۱۳۰ درجه قرار دهید.
– وزن پاهای خود را به میزان برابر به زمین وارد کنید. لبه قدامی صندلی نباید به پشت ران شما فشار وارد کند. همچنین لبه صندلی نباید با پشت زانوها تماس داشته باشد.
– سعی کنید تا حد امکان از lumbar support صندلی خود استفاده کنید.
– هنگام جلو رفتن به جای خم شدن از کمر، از هیپ ها کمک بگیرید.
– استفاده از سیستم های بزرگنمایی مناسب با حفظ وضعیت مناسب فقرات کاربر به مدت طولانی تر سبب کاهش بروز درد گردن و کمر می شود. معمولاً بزرگنمایی های ۲ برابر مناسب هستند و بزرگنمایی های بالاتر سبب محدود شدن میدان بینایی می شوند.
– سعی کنید زاویه دید خود را به گونه ای تنظیم کنید که گردن بیشتر از ۲۰ درجه خم نشود.
– فاصله با بیمار باید به قدری باشد که شانه های شما در حالت ریلکس و آرنجها نزدیک به پهلوها قرار گیرند.
– اشتباه رایجی که انجام می شود این است که کاربران ابتدا صندلی بیمار را تنظیم می کنند و سپس صندلی خود را نسبت به آن تنظیم می کنند. لذا ابتدا صندلی خود را با توجه به نکات فوق تنظیم کنید.
– سعی کنید به تناوب وضعیت خود را تغییر دهید و در یک وضعیت به مدت طولانی نمانید. همچنین به تناوب وضعیت خود را بین نشسته و ایستاده تغییر دهید.
– یک اشتباه رایج این است که دندانپزشکان ارتفاع صندلی بیمار را بسیار بالا قرار می دهند. این کار سبب بالا آمدن شانه ها و ابداکسیون بازوها و ایراد فشار استاتیک طولانی بر عضلات گردن و شانه ها می شود. استفاده از بزرگنمایی مناسب مانع از این وضعیت می شود.
– در اعمال دندانپزشکی مندیبولار و ماگزیلاری دندانپزشکان باید برای تنظیم وضعیت بیمار وقت کافی را اختصاص دهند. بطور کلی، در اعمال مندیبولار بیماران باید در وضعیت semisupine و در اعمال ماگزیلاری باید در وضعیت supine قرار بگیرند.
– از حرکات چرخشی تکراری بپرهیزید. برای چرخیدن، به جای چرخش از کمر از نشیمن صندلی بچرخید.
علاوه بر رعایت اصول فوق اختصاص زمان های استراحت و انجام ورزشهای کششی و تقویتی بسیار حائز اهمیت است. کشش عضلات سبب افزایش جریان خون به عضلات، افزایش تولید مایع سینوویال مفصلی، کاهش شکل گیری نقاط ماشه ای، حفظ دامنه حرکتی طبیعی مفصل، افزایش تأمین مواد مغذی به دیسک های مهره ای، ایجاد پاسخ relaxation در سیستم عصبی مرکزی، گرم شدن عضله قبل از شروع به کار و همچنین مشخص شدن ساختارهای سفت مستعد آسیب می گردد.
* برای پیشگیری از بروز آسیب دیدگی حین کشش به نکات ذیل توجه نمایید:
– ابتدا در وضعیت اولیه قرار بگیرید.
– یک نفس عمیق بکشید.
– همزمان با بازدم شدت کشش را تا حدی افزایش دهید که کمی احساس کشش یا ناراحتی کنید.
– این وضعیت را برای ۲ تا ۴ سیکل تنفسی نگه دارید.
– به آهستگی کشش را رها کنید و به وضعیت خنثی اولیه برگردید.
– اگر زمان اجازه می دهد این کار را تکرار کنید.
– از انجام کشش در دامنه دردناک بپرهیزید و در صورت بروز درد کشش را انجام ندهید.
– کشش را در هر دو جهت انجام دهید تا جهت سفتی را شناسایی کنید. سپس در طول زمان کار کشش را در جهت سفت و خشک انجام دهید و کشش دوطرفه را در منزل انجام دهید.
گاهی اوقات افراد متوجه دردی می شوند که با تمرینات کششی نه تنها بهتر نمی شود بلکه بدتر هم می شود. این درد ممکن است ناشی از انقباض پایدار درون یک نوار سفت عضلانی باشد که تحت عنوان نقاط ماشه ای (Trigger points) شناخته می شوند و در زیر دست همچون گره های دردناک لمس می شوند. در صورت فشار بر این نقاط علاوه بر درد موضعی غالباً درد به نواحی اطراف نیز انتشار پیدا می کند. رها سازی این نقاط در اسرع وقت حائز اهمیت است. این کار با انجام جلسات ماساژ، کشش، فیزیوتراپی و گاهاً تزریقات خشک (Dry needling) یا تزریقات دارویی توسط متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی انجام می گیرد.
ضعف عضلات استابیلایزر قامتی در ستون فقرات، تنه و شانه ها عامل بسیاری از موارد خستگی و آسیب های عضلانی-اسکلتی ثانویه می باشد. تقویت این عضلات سبب بهبود وضعیت ستون فقرات و پیشگیری از بروز آسیب های مرتبط با کار می گردد. عضلات هدف در تمرینات تقویتی عبارتند از عضلات شکمی، عضلات مولتیفیدوس، عضلات کمربند شانه ای بخصوص تراپزیوس و عضلات روتاتور کاف بخصوص اینفرااسپیناتوس، ساب اسکاپولاریس و ترس مینور. نکته قابل توجه، پرهیز از تقویت بیش از اندازه عضلات سینه ای، عضلات قدامی گردن، دلتویید و بخش فوقانی تراپزیوس می باشد زیرا تقویت بیش از حد آنها می تواند سبب تشدید عدم توازن عضلات گردد.
نواحی نیازمند تمرینات کششی عبارتند از عضلات سینه ای، همسترینگ، عضلات کمر، باسن (پیریفورمیس) و فلکسورهای هیپ (ایلیوپسواس). ترکیب کشش عضلات فوق و تقویت عضلات اشاره شده در بالا سبب کاهش عدم توازن عضلانی ای می شود که معمولاً در دندانپزشکان رخ می دهد. نکات عمومی که در انجام ورزشها باید به آنها توجه نمود به شرح ذیل است:
– قبل از شروع تمرینات با پزشک متخصص مشورت نمایید.
– تمرینات تقویتی را در عضلات دردناک یا خسته انجام ندهید.
– تمرینات را بتدریج شروع کنید و از تعداد تکرار کم آغاز نمایید.
– در صورت وقوع احساس خواب رفتگی و برق گرفتگی در اندامها و سرگیجه و تنگی نفس بلافاصله تمرینات را متوقف کنید.
– تمرینات تقویتی را هفته ای ۳ تا ۴ بار و تمرینات کششی را هرروز انجام دهید.
– همیشه در دامنه حرکتی بدون درد ورزش کنید.
تمرینات هوازی را نیز باید هفته ای ۳ تا ۴ بار بمدت ۲۰ دقیقه در هر بار به تمرینات افزود. این تمرینات موجب افزایش خونرسانی به تمام بافتها می گردد. نوع ورزش هوازی، انتخابی است ولی توصیه می شود حداقل دو نوع ورزش هوازی به طور منظم انجام شود.
و در پایان باید درباره مدیریت استرس نیز صحبت نمود. استرس می تواند سبب ایجاد انقباض عضلانی و درد گردد (بخصوص در عضله تراپزیوس). تکنیک های گوناگون کاهنده استرس عبارتند از تکنیک های تنفسی، progressive relaxation، تکنیک های بصری، ماساژ، تمرنات هوازی، مدیتیشن و یوگا. همچنین مطالعه در مورد سلامت سیستم عضلانی-اسکلتی، پیشگیری از وقوع آسیبها و ارگونومی دندانپزشکی توصیه می شود. بهتر است چنین آموزشهایی از دوران تحصیل در دانشکده ها آغاز گردد و بطور مداوم ادامه یابد.

طراحی سایت ، طراح وب سایت